20-12-04 D1 Express - nummer 21 Leunen D1 - Montagnards D1  1 - 4  (rust 1 - 1)

Dankzij de bereidwillige medewerking van Leunen kon vanavond de laatste wedstrijd van onze Montagnards D1 bij een temperatuurtje van -3ْ  C en met iedereen blauw van de kou alsnog ingehaald worden. Voor hekkensluiter Leunen D1, met vijf punten achterstand op nummer voorlaatst Heijen D1, had het misschien allemaal niet meer gehoeven, voor onze D1 viel er bij winst nog heel wat, namelijk een vierde plaats, te verdienen. Leunen deed echter zijn sportieve plicht en nam daarbij de belabberde omstandigheden op Sportpark 't Klaverblad net zo voor lief als die van ons. Het bood in de eerste helft, waarin onze Montagnards -om met Michael te spreken- nicht so gut drauf waren, dapper weerstand, maar zag hen er na de pauze toch overtuigend vandoor galopperen op een bevroren ondergrond, die met 22 werk- en raspaarden klonk als drafrenbaan Duindigt op zondagmorgen en waar goed spelen bijkans onmogelijk was. Niemand iets gebroken ...?

SV Leunen kampte met startproblemen en verscheen met ontbloot onderstel tien minuten te laat op het veld, waar onze D1 in de nieuwe wintercreatie (trainingsbroek 'onder' voetbalbroek) al een tijd lang goed ingepakt aan het inspelen was. Terwijl de mist over het veld zienderogen optrok, werd duidelijk dat 'zware' jongens en/of balkunstenaars hier op het spekgladde, hobbelige en keiharde veld bar weinig te zoeken hadden. In de 3e minuut kon bibberend de eerste kans voor onze Montagnards genoteerd worden. Jesse had aangelegd voor een schot, dat niet het doel maar het lichaam van een verdediger vol trof. De aansluitende corner van Nick werd door Lieke naast gekopt. Tien minuten lang golfde, correctie hakkelde, het spel op en neer en de volgende die een kansje kreeg, was Rob na een pass van Jesse maar zijn bal was onzuiver. Twee minuten later wist hij slippend de bal nog op Lieke af te leggen en was zij met een schot op de keeper dichtbij de eerste treffer. Het beste paard struikelt wel eens! En dat overkwam Daan rechts van het doel van Lars bij een poging de bal te onderscheppen. Zijn tegenspeler kwam toen wel gevaarlijk dicht bij het doel, maar Lars pareerde het schot en de bal ging via via over de achterlijn.

In de 20e minuut klonk het 'Rob, haal uit!' van Sjaak, maar Rob wilde het te mooi doen en ging bijna weer in een spagaat. Luc nam zich de goede raad van Sjaak wel ter harte: een minuut later kwam hij desondanks ook niet verder dan een schot vanuit stand op de doelman. In de 22e minuut kwamen onze Montagnards op voorsprong, maar er zat wel een luchtje van heb ik jou daar aan de treffer. Van Jesse kwam de bal bij Rob en terwijl deze omhaalde, was Luc allang uit de startblokken vertrokken en was het voor hem letterlijk en figuurlijk een koud kunstje om de 0-1 binnen te schieten. Toch kwam Leunen vier minuten later weer -en niet eens onverdiend- op gelijke hoogte. Een pass vanaf het middenveld richting rechtercornervlag werd door een speler goed aangenomen en nadat ook het laatste mannetje gepasseerd was, was er voor Lars geen redden meer aan en verdween de bal diagonaal in de linkerhoek: 1-1. Een minuut later mocht iedereen inrukken om bevroren ledematen aan de verwarmingsplaat te ontdooien.

Voor een salonremise had dit retourtje Siberië niet aangetreden hoeven te worden, dat wisten onze spelers ook. Minimaal een keer meer scoren dan Leunen was het devies voor de tweede helft, want alleen daarmee zouden de Stormvogels verder op een windei, lees de vijfde plaats, broeden. Lieke, onze aanjager op het middenveld, gaf in de 2e minuut het goede voorbeeld door de bal af te leveren bij Luc en die ging door en schoot keihard in de rechterhoek, maar een zeker doelpunt werd door een katachtige save van de Leunse doelman verijdeld. Het spel van onze Montagnards ging in de tweede helft uitsluitend over rechts en het laatste levensteken dat van Rob vernomen werd, was een mislukt push rechts langs de goal in de 3e (!) minuut.

Ook Leunen kwam -om bij ijshockey-termen te blijven- dankzij pressing van onze D1 een kwartier lang in het geheel niet meer in het stuk voor: in de 6e minuut kopte Jesse uit een corner van Nick op de doelman, in de 7e minuut probeerde Luc het vanaf de 16, in de 10e minuut trof Dominiks als voorzet bedoelde bal het zijnet, in de 12e minuut werd Liekes schot door de keeper gevangen. En Nick wilde na een prima bal van Lieke de schoonheidsprijs in de wacht slepen voor dé treffer van deze avond. Toen Sjaak 'Uithalen, Nick!' riep, was de net-een-actie-teveel-kans allang in schoonheid gestorven. Een juweeltje (van verdedigingskunst) was de mistrap van de Leunse laatste man in de 17e minuut ook niet bepaald te noemen. Daardoor kwam de bal van Lieke zomaar bij Jesse en die knalde van dichtbij snoeihard en recht voor zijn raap de 1-2 binnen.

Afgezien van een hachelijk moment in de 19e minuut, waarbij de bal plotseling voor Jim opdook en via een Montagnard over het doel gekegeld werd, kwamen de onzen niet meer in moeilijkheden. Sterker nog, binnen drie minuten stond de 1-4 in de boeken. In de 20e minuut friemelde Jesse zich behendig door de verdediging heen en was Luc, weer randje buitenspel, net iets eerder bij de bal dan de doelman en in de 22e minuut nam Lieke de strakke pass van Nick uitstekend met links aan om de bal vervolgens in een beweging subliem met rechts in het doel te verlengen. Nadat Jesse een minuut later ook nog eens de doelman op de proef had gesteld, sloeg Sjaak in de 25e minuut de spijker op de kop toen Nick weer net die ene beweging teveel maakte: 'Nick, niet overdrijven!'. Maar we zouden hem maar eens niet hebben, onze Ayenaar ...! Nog nooit eerder in dit seizoen verlangde iedereen zo naar het laatste fluitsignaal, dat godzijdank precies op tijd kwam!

D1 Express heeft de hand weten te leggen op een intern servicedocument, afkomstig van een anonieme informant, werkzaam bij de Gemeente Bergen. Telt u alstublieft even mee en telt u zeker even na! En wantrouw net als altijd iedere berekening der gemeente: er waren in deze najaarscompetitie 30 trainingen, onze D1 telt 14 spelers en dat maakt vermenigvuldigd 420. De blindedarm van Jim van Laarhoven en de gebroken pols van Martijn Nillesen zijn er uit de totalen uitgewipt, de bijna-doodschop van een SSS'er op Rob, die hem drie trainingen aan de kant geïnteresseerd liet meekijken, zijn wel meegewogen. 18 keer is er keurig afgemeld, twee keer niet. Blijven over 400. Delen we dit aantal door 420, vermenigvuldigen we dat met 100, dan komen we op een aanwezigheidspercentage van 95,2%. En wie haalden de 100%? Uiteraard de anonieme informant én trainer Sjaak Robijns en Lars Arntz. Leider Piet Custers, vanwege het drukkend effect evenmin in de statistieken opgenomen, kwam slechts afgerond op zo'n 50%. Maar die zit dan ook in het onderwijs en als anderen om 17.00 uur uitgeblust uitklokken, begint voor zulk soort mensen na het avondeten ook nog eens de derde helft!!

Het was genieten, deze najaarscompetitie. Allemaal een prettige kerstvakantie en graag tot ziens ...!

18-12-04

D1 Express - nummer 20

Montagnards D1 - Stormvogels'28 D1  0 - 6  (rust 0 - 3)

Dit verslag hoeft eigenlijk al niet meer geschreven te worden, want het leek vandaag allemaal wel verdacht veel op de wedstrijd van 27 maart 2004 (E1 Express - nummer 13) op Sportpark 't Eindpunt. Toen kruiste het negental van Sjaak ook de degens met dat van Kees Reijnen met een groot verschil: Siebengewald kreeg toen één kans en scoorde daaruit de winnende treffer, vandaag wisten onze Montagnards één keer (uit een vrije trap) de paal te raken en daar bleef het bij. Voor de rest was het Stormvogels'28 D1 dat over onze ploeg heen denderde. Vanaf acquit, zoals dat heet, en dankzij talloze persoonlijke fouten en bij afwezigheid van een stabiel middenveld was dat geen kunst!

Na 30 seconden schalde het 'Daan!' van Sjaak Robijns over het veld en kon een doorgebroken Stormvogel de 0-1 binnenschieten. In de 3e minuut was uitbraak nummer twee goed voor weer een doelpunt. Vanaf de rechterkant werd de bal voorgezet en voor de neus van Jim in het doel gekickt: 0-2. Twee minuten later leverde een identiek spelmoment bijna het derde doelpunt op. De aansluitende cornerbal draaide vanaf links maar net langs de rechterpaal. Balverlies op het middenveld en te laat ingrijpen van Jeffrey stelden De Stormvogels in de 9e minuut  in staat om weer uit te breken en op een vrije man af te leggen. Vanaf de 16-meterlijn verdween het schot maar net langs de goal. Een hachelijk moment was er na elf minuten bij een schot vanaf links waar Jim zijn handen aan leek te verbranden maar hij pakte de bal toch in tweede instantie. De Stormvogels konden combineren zoals ze wilden, onze Montagnards kwamen telkens te laat of ze kwamen niet, zo ook in de 13e minuut: Jim behoedde zijn ploeg voor een verdere tegentreffer.

De gasten gingen in deze derby niet bepaald zachtzinnig met de tegenstander om. De eerste die dat kreeg te voelen was Lieke, nadat zij door een speler met een C-postuur was neergelegd. Rob schoot de vrije trap door het muurtje op de linkerpaal. Een minuut later werd zijn doelschot nog door een Siebengewalder aangeraakt en kreeg Luc de cornerbal goed voorgezet. De bal scheerde weliswaar over de dakpan van Jesse, maar kostte De Stormvogels verder geen hoofdbrekens. Maar goed dat de man in het groen-zwart extra speeltijd zou bijtellen, want door gestolen meters bij foutieve (!) inworpen en vrije trappen leverden beide partijen kostbare minuten in. En het ziet er altijd zo knullig uit! Net als de bal, die onze nummer 3 per ongeluk naar het eigen doel doorkopte en die door een Stormvogel opgepikt werd. Jim was kansloos: 0-3. Zijn laatste daad was een vangbal in de 32e minuut. Het enige hartverwarmende aan de eerste helft was de koffie tijdens de pauze!

Al vroeg in de tweede helft kwam de ploeg uit Siebengewald op 0-4, nadat er weer voor de aanval via de rechterkant gekozen was. De bal werd goed voorgezet en simpel achter Lars binnengetikt. Luc, de derde generatie Peters en gestart in de basis, hoopte in verband met knieproblemen voor vervanging in aanmerking te komen maar moest blijven staan en ... vatte dat iets te letterlijk op. Afgezien van twee wissels aan Bergense kant (7e minuut Luuk K. voor Daan en 14e minuut Niels voor Dominik) gebeurde er niets wat op een opleving van de Montagnards duidde, ook niet toen Teun na een kwartier bij een poging om de bal te bemachtigen een gat in de lucht sprong en daarbij bal en man moest laten lopen. De doorgebroken speler had de hoek voor het uitkiezen en het werd de linker: 0-5. Murphy's Law! Niks lukte vandaag.

Ook Joep deelde ruimschoots in de malaise door in de 19e minuut over de bal te maaien, waardoor de 0-6 zou vallen. En over maaien gesproken: even later mocht Lieke na een stevige ingreep weer in het gras bijten, wat moeder Thea een 'Gej stoat toch al veur!' ontlokte. Het tekende wel de vechtlust van de Stormvogels, die maar door bleven gaan en die vandaag een einde maakten aan een serie ongelukkige wedstrijden. Van de munitie die onze Montagnards gewillig aanleverden, maakten zij gretig gebruik. Twee kansen hadden de gasten nog kort na elkaar: in de 27e minuut werd een bal uit een voorzet overgeschoten en in de 28e minuut kon er deze middag voor het eerst gelachen worden, want nadat een aanvaller onze verdediging compleet dolgedraaid had, begon het bij hemzelf ook te tollen en schoot hij de bal -finaal de weg kwijt- meters naast het doel van Lars, om daarna zelf gestrekt te gaan. Ook de eretreffer was onze Montagnards niet gegund: met het muurtje weer akelig precies op 9,15 meter schoot Rob uit een vrije trap een lichaamslengte over. En sluiten!

Er schijnt vandaag zelfs een scout van Vitesse uit het verre Arnhem op De Venhorst bij onze wedstrijd aanwezig te zijn geweest. Hebben wij effe mazzel dat we volgend seizoen in de oude vertrouwde samenstelling mogen starten. De vierde plaats is nu nog het hoogst haalbare. Ook een prima prestatie, maar daarvoor zal er dan komende maandag wel in Leunen van de plaatselijke SV gewonnen moeten worden. In dat geval vliegen jullie weer over de Stormvogels heen, die nu nog plaats vier bezetten. Alhoewel Leunen met slechts één schamel puntje stijf onderaan staat, mag dat team toch niet onderschat worden, want in Gennep verloor het dit seizoen van de kersverse kampioen Vitesse'08 D1 (proficiat, met 33 uit 11 en doelsaldo 68-10) slechts met 1-0. Vitesse had toen waarschijnlijk net zo'n off-day als jullie vandaag met dat verschil dat het ondermaats presteerde en tóch won. Zoals gezegd, je hebt wel eens van die dagen ...!

09-12-04

D1 Express - nummer 19

Montagnards D1 - Montagnards C2  2 - 3  (rust 2 - 2)

Onze Montagnards D1 waren na een weekend zonder wedstrijd gretig genoeg om zich niet zomaar de kaas van het brood te laten eten door Montagnards C2, die aan een goede serie bezig zijn en die donderdagavond nog wel even iets recht wilden zetten bij -1ْ C op veld 3. In een matige eerste helft waarin toch vier doelpunten zouden vallen (9e minuut Tom 1-0, 19e minuut Dominik 1-1, 28e minuut Joost 2-1 en 33e minuut Rob 2-2) strooide de C2 rijkelijk met foute passes en werden ze regelmatig door onze Montagnards D1 voorbijgelopen. In de tweede helft hield Montagnards C2 zich dankzij de twee jaartjes fysieke voorsprong goed staande tegen de bij vlagen goed combinerende D1, die de grote broer probeerde te verrassen met snel counterspel en die een aantal keren dichtbij een doelpunt was. Jongens, en waar heeft Sjaak dinsdag nou een tijd met jullie op geoefend? Het uitspelen en passeren van die laatste man! Toch was het Montagnards C2 dat nog een keer het doel wist te vinden. Door een communicatiefoutje was Joost in de 19e minuut de gelukkige en bezorgde hij zijn team met een hard laag schot alsnog de 3-2 overwinning en daarmee de volle genoegdoening voor de 6-2 blamage van 9 september. We staan weer gelijk en praten nergens meer over! Maar in het voorjaar, dan laten we weer onze schoenen spreken ...!

27-11-04

D1 Express - nummer 18

Ysselsteyn D1 - Montagnards D1  0 - 1  (rust 0 - 1)

Dat niet altijd het beste team wint, bewees Melderslo D1 donderdagavond al en vandaag was het op Sportpark De Vlies niet anders ... Montagnards D1 moest tot het uiterste gaan om de drie punten mee naar Bergen te nemen en deed dat eendrachtig. In Ysselsteyn zal men wel roepen dat een gelijkspel eerlijker zou zijn geweest en een beetje gelijk hebben ze wel. Het spel golfde twee keer 33 minuten op en neer en alhoewel de Ysselsteynse scheidsrechter,  strak in het pak en zo te zien een regelrechte kloon van jaren-70-icoon Barend Servet ('Pollens, ik ben wel een peu nerveu, bal gehakt!'), zijn uiterste best deed om zijn persoonlijke stempel op de wedstrijd te drukken, hielden onze jongens het hoofd in deze bij tijd en wijle gênante one-man-show goed koel en bleven ze met 100% inzet voetballend knap overeind.

Jesses voorzet op Nick in de 1e minuut mocht er zijn. Vanaf rechts had hij de vrije baan voor zich en kon hij een schot op de goal lossen, waar de doelman goed bij zat. Daarna was het Ysselsteyn dat zijn pijlen op onze doelman Jim richtte maar dankzij goed verdedigen van Joep kreeg het niet meer dan een corner, die ook niet meer dan een kopbal over het doel opleverde. Bij de volgende corner stond Dennis goed in de goal geposteerd en kon hij de bal wegkoppen. Omdat Daan de bal in de 5e minuut van zijn voet zag springen, kon een aanvaller richting Jim oprukken maar oog in oog met onze doelman schoot hij de bal in diens handen. In de tegenaanval bracht Rob Luc op rechts goed in stelling en zijn als voorzet bedoelde bal landde zomaar in het rechterzijnet. In de 7e minuut had Ysselsteyn twee keer pech: de eerste keer ging de vlag van Piet terecht wegens buitenspel de hoogte in bij een snel uitgevoerde combinatie en de tweede keer verdedigde Teun naar binnen en mocht een vrije jongen vanaf 18 meter aanleggen ... en overschieten. Onze Montagnards mochten van geluk spreken want datzelfde overkwam de midvoor een minuut later nog eens bij een schot na een voorzet vanaf links.

Er waren nog niets eens tien minuten weggetikt en Ysselsteyn had zich toch al een aantal goede doelkansen weten te creëren. Maar gelegenheid maakte in de 12e minuut de goaltjesdief! Rob had op het middenveld het gaatje ontdekt en passte op de inlopende Luc. Met alleen nog de keeper voor zich wist hij het doel moeiteloos te vinden: 0-1. De gastheren lieten zich door de onverwachte achterstand echter niet uit het veld slaan en bleven drukken. In de 13e minuut was Jim eerder bij de bal dan een aanstormende tegenstander en na een kwartier was Piet onverbiddelijk bij een gevalletje van buitenspel. Een communicatiefout in de 16e minuut in de Bergense verdediging leverde een hachelijk moment voor Jim op en in de 18e minuut ruimde Daan de bal eerst koppend en daarna schoppend op. Het was vechtvoetbal van de bovenste plank, om elke meter en elke bal moest er geknokt worden. Zo kopte ook Jeffrey in de 23e minuut een Ysselsteynse cornerbal uit het doel en onderschepte Jim de bal uit de aansluitende hoekschop. Ysselsteyn hield de druk op de ketel en nadat Daan -op het verkeerde been gezet- zijn mannetje had moeten laten gaan, was Jim op zijn hoede en redde hij alert. Ze kwamen er niet meer uit, onze Montagnards. Nog in dezelfde minuut vloog de volgende raket rakelings langs de rechterpaal. Jesses afstandsschot op de kiep in de 27e minuut was het laatste wapenfeit uit de eerste helft. Barend Servet maakte er een show van en had de supporters inmiddels op en daarna achter de stang gejaagd. Vrijheid van meningsuiting? Ho maar! Voor een enkeling dreigde er zelfs excommunicatie en een stadionverbod ... Dat gun je zelfs ónze Theo niet! Pauze!

Door zalvende woorden én hameren in de kleedkamer leken onze Montagnards met meer vertrouwen op het veld te stappen dan de opponenten uit Ysselsteyn. Jesse verbrak de gewapende vrede in de 6e minuut na een voorzet van Rob, maar zijn doelpoging werd door de keeper gekeerd. Nadat Teun in de 7e minuut onze nieuwe doelman Lars wat werk uit handen had genomen, probeerde Jesse het in de tegenaanval nog maar eens, maar ook nu raakte hij slechts de doelman. Dat lukte Rob een minuut later niet eens, want -alleen door- plaatste hij de bal rechts naast de goal. De spanning was aan beide zijden te snijden, maar onze D1 liet zich niet van de wijs brengen. Jeffrey, Joep en Daan hielden de Ysselsteynse aanval ver van het doel vandaan, door op tijd in te grijpen of een enkele keer aan de noodrem te trekken, zoals in de 11e minuut toen de linksvoor (Frank) net buiten de 16 afgestopt moest worden. De gastheren betaalden in de 14e minuut met gelijke munt terug bij een uitbraak van Rob. Nog in dezelfde minuut moest Lars een link schot vanaf de rechterkant stoppen.

De tijd begon in het voordeel van onze Montagnards te werken en Joep deed zijn werk zeer verdienstelijk door Ron, de gevaarlijke rechtsvoor van Ysselsteyn, uit de wedstrijd te drukken. Als een counterploeg loerden onze jongens op hun kans, die in de 22e minuut ook kwam. Toen Rob door was, gehaakt werd en vervolgens nog eens op de knieën moest, kon ook Sjaak een 'Hé, scheids!' niet verbijten en rezen bij Barend de haren weer spontaan te berge. Dat hij daarna weigerde een corner voor onze D1 te geven, werd hem meteen vergeven, want Jesse kon de slappe uittrap zo maar uit de lucht plukken en terugsturen. De bal ging maar rakelings naast. Als we Jeffrey mogen geloven, dan kroop onze D1 in de 27e minuut werkelijk door het oog van de naald. Nadat hij de Ysselsteynse linksvoor Frank binnen het strafschopgebied naar de grond had laten gaan en Daan en Martijn over de gesneuvelde heen waren getuimeld, was de enige beloning voor het slachtoffer een blessurebehandeling. Er zouden nog drie minuten nagespeeld worden en Jesse had dé kans om de wedstrijd alsnog finaal op zijn kop te zetten. Had hij de bal met een open ruimte voor zich maar niet teruggespeeld op de verzender: Jesse, ik kan nog geen deuk in een pakje boter trappen, maar ik had toch met links aangenomen, nog drie passen gemaakt en dan afgewerkt op de goal! De scheidsrechter, die zich volgens Theo om 15.00 uur weer in het zorgcentrum moest melden, floot niet veel later voor het einde van deze thriller. Pfff!

En wat moeten we volgende week zaterdag nou gaan doen? 's Ochtends is er zonder beker- of inhaalprogramma tijd genoeg om die laatste Sinterklaasgedichtjes voor de surprise in elkaar flansen en daarna om 11.00 uur nog even snel naar Sportpark 't Eindpunt in Siebengewald voor Stormvogels'28 D1 - DSV D1. Die spelen namelijk wel, en Stormvogels hebben we nog tegoed ... ijs en weder dienende! Maar kan er op 18 december nog wel ingehaald worden? Als de Stormvogels zaterdag winnen, dan zullen ze er bij ijzige omstandigheden niet al te veel trek meer in hebben en kunnen we een week voor het hoogfeest alvast onbezwaard de kerstboom gaan optuigen ...

Maar ... maar als de Siebengewalders nu in de laatste wedstrijd thuis van SSS'18 D1 verliezen en wij winnen uit van Leunen D1, dan zijn de rollen precies omgekeerd ...! En wat als DSV aanstaande zaterdag van de Stormvogels wint, dan staan die op doelsaldo op drie!

 

1	Vitesse'08 D1	9	9	0	0	27	53	7
2	SSS'18 D1	9	8	0	1	24	49	12
3	Montagnards D1	9	6	1	2	19	30	18
4	Stormvogels'28 D1	8	6	0	2	18	40	17

25-11-04

D1 Express - nummer 17

Montagnards D1 - Melderslo D1  1 - 2  (rust 0 - 1)

Hèhè! Er werd vanavond na de verregende sof van het afgelopen weekend weer eens gevoetbald, en wel in een serieuze oefenwedstrijd tegen Melderslo D1. Hún Lars en onze Rob spelen allebei in het jeugdplan van VVV Venlo en zij wonnen beiden woensdagavond in een lange reeks (Mönchen-Gladbach, NEC, Fortuna Sittard, TOP Oss,  FC Den Bosch en Reuver) eindelijk voor het eerst van ... Venray D1 met 4-3. Dezelfde Venraynaren wonnen het bekerduel tegen onze Montagnards D1 een maand geleden krap en niet eens verdiend met 2-4. De beste wedstrijden speelt onze D1 -proefondervindelijk- bij kunstlicht: Achates D1 (uit 0-7) en RKDSO D1 (thuis 5-0)hadden geen schijn van kans. Melderslo D1 eigenlijk ook niet, maar haalde wel 40% rendement uit een handvol kansen en won daardoor tegen de verhouding in met 1-2. Het commentaar van trainer Sjaak Robijns na afloop: 'Ik heb genoten! Hier was mooier voetbal te zien dan bij Montagnards 1.' En wat vond Melderslose Lars ervan: 'Slechte wedstrijd van ons!' Goed gezien, Lars, door het aanvallende voetbal van Montagnards D1 kwamen de gasten nauwelijks aan spelen toe.

De koploper van zijn poule (6x winst en 1x verlies) met daarin ook RKDSO (de nummer 3 met 5x winst en 2x verlies) profiteerde in de 3e minuut bijna van balverlies op het middenveld. Onze D1 kwam echter met de schrik vrij dankzij Lars, die goed uitkwam, maar toch omspeeld werd, en de goed meegespurte Jeffrey, die het gevaar definitief kon bezweren. En daarna was het even stil aan de overkant, want onze jongens namen het heft in handen, met in de 4e minuut een schot van Rob dat voorlangs ging, even later gevolgd door een pegel van Jesse die door de doelman uit de rechterhoek kon worden geplukt, weer Rob met een schot in de 6e minuut krap over de lat en na een mooie combinatie met Luc kreeg onze nummer 9 het hoofd helaas niet goed tegen de bal.

Melderslo moest ondanks het graadje boven nul de mouwen flink opstropen en had handen en voeten nodig om onze Montagnards van een treffer af te houden. De tweede (!) die dat aan den lijve mocht ondervinden was Martijn, die in de 11e minuut echt niet voor zijn plezier op de krakende graszoden bleef liggen, al dacht de man in het zwart daar ook nu weer anders over. Bij de tweede Melderslose uitbraak (in de 16e minuut) vingen onze Montagnards wel bot. Andermaal moest Lars zijn doel verlaten om Daan -schouder aan schouder met een aanvaller in een gevecht om de bal verwikkeld - te hulp te schieten en was hij verkocht: in de kluts rolde de bal naar links en die werd vanaf daar in het doel gedropt: 0-1. Tegen de veldverhouding in gingen de gasten aan de leiding. Toch kreeg onze D1 nog twee kansen op de gelijkmaker: de eerste was voor Jesse in de 19e minuut maar hij raakte de bal niet vol, de tweede kwam kort voor de rust van de voet van Rob die zich op links langs de verdediging had gewerkt. Zijn uithaal haalde niets uit en krulde voorlangs. Pauze! 

Eigen volk eerst ...! Maar niet in de sportkantine van De Venhorst! Zoals dat hoort, werden eerst de gasten uit Melderslo voorzien van het speciaal door Math Klaassen gezette bekertje koffie. Eén kan had de zuinige jeugdvoorzitter klaar staan, maar er werd eerlijk op z'n Haags gedeeld. Daarna moest iedereen het op een slurpen zetten, want al na vijf minuten rust begon de tweede helft met meteen na de aftrap een uitbraak van Melderslo, waar Jim, de doelman van deel twee, op tijd bij was. In de 3e minuut startte Rob net iets te vroeg bij een prima steekpass van Luc, zodat hij een metertje buitenspel teruggefloten werd. Onze Montagnards wisten elkaar al de hele wedstrijd goed te vinden, ze lieten de bal het werk doen en gingen nu eens over links, dan weer via rechts richting de goal van de tegenstander. Het enige minpuntje waren de toch wel af en toe slordige balaannames, waardoor weer meters extra moesten gemaakt worden om de zaak te repareren. In de 6e minuut was er geen houden aan een doorgebroken Meldersloër, die er als een haas met de bal vandoor ging en een schot op het doel loste. Jim pareerde het schot nog wel, maar de bal verdween daarna toch in het doel: 0-2.

Ondanks het tweede tegendoelpunt kreeg het zelfvertrouwen van onze D1 geen knauw. Onze jongens (Lieke was vanavond in verband met prettige 'familieomstandigheden' niet van de partij) bleven doorgaan en toen Rob in de 8e minuut in een rush zijn eigen schaduw probeerde in te halen en bij de achterlijn nog kon voorzetten, kreeg Jesse de bal koppend net niet te pakken. Melderslo had vervolgens twee mogelijkheden om de genadeklap uit te delen, maar beide schoten bogen over Jims doel heen. 'Was uns nicht tötet, macht uns immer stärker', zullen we maar zeggen! De 1-2 hing in de lucht: Nick zette in de 14e minuut voor op Luc en diens bal ging links naast en een minuut later mikte Rob net naast de rechterkruising, om in de 17e minuut op links door te breken. Vanaf de achterlijn bereikte zijn voorzet niet Luc, maar wel een verdediger en die was even totaal de weg kwijt. In een poging de bal weg te werken, plaatste hij hem tegen de binnenkant van de rechterpaal: 1-2.

Onze Montagnards roken hun kans op de gelijkmaker en zetten nog een keer alles op alles. Verder dan een doelschot van Rob (18e minuut), Jesse (19e minuut) en een voorzet vanaf rechts waar geen afmaker voor klaar stond, kwamen ze niet meer. Terwijl iedereen aan de kant waar de doelpunten verwacht werden, dacht dat Melderslose afstandsschoten tegen de reclameborden achter Jims doel knalden, werd nog twee keer de deklat geraakt. Dat was een dubbeltje op zijn kant. In de slotminuut kwam Rob na een balletje van Jesse net iets te kort om het de doelman nog moeilijk te maken.

Onze jongens gingen voor de winst en dan is verliezen niet leuk. Maar jullie hebben wel 'leuk' verloren! Wie zei ook al weer: 'Ik heb genoten ...'? Dit weekend: Ysselsteyn D1 uit om 12.45 uur. Zet 'm op want -naar het zich laat aanzien- komen jullie volgende week niet in actie tegen Stormvogels'28 D1 omdat die dan de Efteling-wedstrijd tegen DSV D1 van 13 november spelen. Organiseer dan met Leunen D1, dat daardoor ook al niet tegen DSV kan inhalen, een leuke buitenactiviteit, bijvoorbeeld: Leunen D1 - Montagnards D1 van 11 december. En waarom? Hier een fragment uit het verslag van 13 december 2003:

<E1 Express - nummer 17>

Ysselsteyn E1 - Montagnards E1  2 - 2  (ruststand 1 - 0)

De laatste die zich 's ochtends om 08.07 uur op De Venhorst meldde, was Ben Custers zónder zoon Marco. 'Wordt er dan wel gevoetbald? Zuid II is toch afgelast?' Maar Zuid II speelde wel, en terwijl Ben alweer retour richting Siebengewaldseweg stoof om Marco speelklaar te maken, vertrok Jan Koppes als een speer naar Ysselsteyn om nog voor de wedstrijd zijn eerste kopje koffie van de dag te kunnen nuttigen. Was dat even balen, want de kantine aldaar bleef tot na de wedstrijd op slot ...

13-11-04

D1 Express - nummer 16

Venray D2 - Montagnards D1  3 - 4  (rust 1 - 1)

We houden het maar op 'de wedstrijd van de gemiste kansen' van trainer Sjaak Robijns. Was de overwinning terecht? Zekers, ondanks de legio doelkansen maar met een rendement van likmevestje! Was het een mooie wedstrijd? Nee, mooi is anders, maar het bleef wel spannend en hectisch tot het laatste fluitsignaal. Kunnen we de scheidsrechter nog ergens de schuld van geven? Noop, helemaal niks op aan te merken, op Nick Tunnissen ... en die dubieuze penalty is hem allang vergeven. Het weer dan? Op Sportpark De Wieën scheen twee keer 30 minuten de zon! En de speelweide? Een knollenveld, maar daar hadden twee ploegen last van.

Het leken wel twee verliefden op hun eerste date! Aftasten, lief zijn voor elkaar en vooral niks ondeugends doen. Pas na acht minuten trok Jesse de stoute schoenen aan/uit en probeerde hij iets wat helaas niet meer dan een corner opleverde. In de 13e minuut mocht Venray D2 ook eens, maar Jim hoefde niet in te grijpen en hij kon de bal zelfs naast zijn goal kijken. Kort daarna speelde Lieke af op Rob: zijn schot vanaf rechts draaide langs de tweede paal, de bal kwam via Dominik terug en werd door onze nummer 9 vervolgens links naast geschoten. Na een kwartier was Lieke weer de aangeefster en nu was Luc niet bepaald gelukkig in de afwerking. Een metertje buitenspel stond Nick in de 17e minuut en anders ..., maar tig meters kon een Venraynaar bij een uitbraak nog in dezelfde minuut maken via de linkerkant en zijn als voorzet bedoelde bal knalde in het linkerzijnet bij Jim, onze doelman van de eerste helft. Dominik had twee minuten later de kans om zijn team op voorsprong te brengen. De bal die hem via Luc en Nick bereikt had, miste echter precisie. In de 23e minuut kwam Venray gevaarlijk dichtbij het Bergens doel, maar dankzij Jeffrey kon de aanval onderschept worden en daarna werkte Joep de voorgezette bal weg.

De kou was nog niet uit de lucht, de handen warm klappen was nog niet nodig geweest en daarom nam Bernadette, zo te zien met last van wintervingers, haar toevlucht tot het 'wonderding van Fons': alleen even knijpen en wachten op die weldadige warmte, net als in de reclame van Amazing Discoveries. Terwijl de miskoop van hand tot hand ging, speelde Rob op commando ongelukkig terug naar achteren en twee Venrayse aanvallers liepen om het hardst om daarna -tegen de veldverhouding in- de 1-0 binnen te schieten. Drie minuten later had Rob zijn foutje bijna weer goed gemaakt uit een corner van Nick, maar een bal met de knie volley nemen, dat is maar weinigen gegeven. Een minuut later had hij na een onderschepping wel genoeg tijd om op de grond liggend en kontdraaiend de bal tussen twee dralende verdedigers door te tikken; Jesse sprong in het gat en verraste de doelman met een boogbal: 1-1. Daar bleef het bij, alhoewel Dominik in de 30e minuut nog bijna koppend gescoord had uit een corner van wie anders dan ... Nick. Pauze!

Onze D1 kwam na de thee goed uit de startblokken en bijna verraste Martijn E. de keeper, maar de vingers van de doelman, de linkerpaal en een uit de rebound verknalde bal verhinderden de Bergense voorsprong. Ook Nicks goedgenomen vrije trap in de 2e minuut had meer verdiend: Jesse leunde teveel naar achteren en de bal zeilde zeker twee meter over het doel heen. In de 4e minuut bediende Martijn Rob op maat: vrij voor de doelman betekende zijn slappe hoge bal toch de 1-2 voor onze Montagnards. Tijd om van de voorsprong te genieten had onze D1 niet, want balverlies van Jeffrey leverde via twee schijven in de 10e minuut de 2-2 gelijkmaker op. Van Venray was tot nog toe weinig gezien geweest, maar ze trokken wel weer gelijk! Over rendement gesproken!

Maar die van ons konden er plotseling ook weer even wat van. In de 13e minuut kwam de bal van Rob via Luc op Nick en die had een vrije doortocht op het Venrayse doel en dus (!) werd het 2-3. En een minuut later nam Teun de bal uit een corner vanaf rechts van Nick volley en lag de 2-4 erin. Rob had ook nog twee goede kansen bij afstandsschoten in de 17e en de 21e minuut, om nog maar te zwijgen van het schot van Lieke dat in de 22e minuut de lat scheerde na een corner van Nick. Venray wilde nog iets terugdoen in de 24e minuut maar kreeg dat niet op eigen kracht voor elkaar: struikelen over de bal, Schwalbe of gewoon neergelegd? De scheidsrechter besliste en gaf een penalty en Lars was kansloos: 3-4. En toen werd het nog even zes minuten lang heel spannend. 'Het wonderding van Fons' zat inmiddels allang weer in de rugzak en spontaan begonnen de Montagnards-supporters aan de zijlijn de billen tegen elkaar te knijpen. 'Hoe lang nog ...?' Het zou toch niet gebeuren? Onze doelman Lars behoedde zijn ploeg in de 27e minuut met een sublieme redding met zijn vingertoppen voor een gelijkspel ... en Martijn E. wilde Venray niet nog meer pijn doen, maar zijn schot in de 28e minuut had er -wat de supporters betreft- best in gemogen. Ontspannen! Ontspannen!

 

Volgende week zaterdag (12.30 uur) thuis de derby tegen Stormvogels'28 D1. Die zijn dit weekend niet in actie hoeven komen tegen DSV D1 (omdat een aantal spelers ook met Vizier mee naar De Efteling mocht) en die kunnen de punten net zo goed gebruiken als jullie (16 uit 8 om 15 uit 7). Inzet is de derde plaats. Het gaat dus ergens om ...

11-11-04

D1 Express - nummer 15

Montagnards D1 - RKDSO D1co 5 - 0  (rust 2 - 0)

Bij Montagnards D1 won het gezond verstand het van de gein en werd er serieus geoefend tegen de nummer 2 van zijn competitie: eersteklasser RKDSO D1co uit Lomm. Terwijl prins Carnaval in de schuur verwoede pogingen deed om het gulden schot eindelijk onder de knie te krijgen (want afgaan op het moment suprême wil per slot van rekening niemand), zette onze D1 op het hoofdveld de bloemetjes buiten ...

De wedstrijd begon tien minuten later dan gepland omdat de shirtjes van de gasten nog even in Lomm moesten worden opgehaald. Vanaf het eerste fluitsignaal zetten onze Montagnards de tegenstander onder druk en nadat Nick binnen de minuut met een gericht schot vanaf de 16 de doelman getest had, klonk al in de 3e minuut het applaus voor het eerste Bergense doelpunt. Aan de basis stond Rob, die over de rechterkant was doorgebroken en voorzette; daarna kwam Lieke in beeld met een lel waar de doelman geen raad mee wist en vervolgens hoefde de goed meegelopen Jesse er alleen nog maar zijn voet tegenaan te zetten: 1-0. Na vijf minuten kwam de kogel weer van rechts en de diagonale streep kreeg door de vuisten van de Lommse keeper helaas een knik richting zijlijn. De volgende kans op een doelpunt was er in de 7e minuut uit een corner van Nick. Jesse, die afgelopen zaterdag twee keer met het hoofd doelpuntte, kwam nu net een fractie te laat om de bal echt goed te raken. Laten we het maar niet verder hebben over de fase tot de 15e minuut. Dat Nederland een 'sorry'-cultuur heeft, bleek toen eens te meer. Er werd aan beide zijden rijkelijk gestrooid met foute passes en hoge balletjes, steevast gevolgd door een verontschuldiging van de verzender, maar dat schoot niet echt op.

Na een kwartier liet Jesse zien hoe het wel moest, toen hij een doorgepunterde bal op het doel af vuurde. Helaas leverde zijn doelpoging via de handen van de doelman en de paal slechts een corner op. RKDSO kwam er nog steeds niet aan te pas. Jim had bijster weinig te doen, omdat zijn achterhoede iedere uitval van de gasten vroegtijdig wist te onderscheppen en bij dreigend gevaar goed naar de zijkant uitverdedigde. Onderscheppen, dat deed Lieke in de 20e minuut trouwens ook bij een slechte uittrap van de doelman, die de bal linea recta retour kreeg en hem alsnog kon beetnemen. En over beetnemen gesproken: de bal van Lieke op Nick in de 20e minuut werd door de Ayenaar zo cool gelobd dat de toeschouwers hun handen al warm hadden geklapt nog voordat de bal in het doel lag: 2-0. Inmiddels had gastspeler Martijn Emons zijn opwachting gemaakt, die Nick in de 27e minuut vanaf de rechterkant bediende, die op zijn beurt Lieke in stelling bracht, en haar afstandsschot landde (weer) in de handen van de doelman. Een minuut later deed RKDSO voor de eerste kreeg aanvallend iets terug bij een schot vanaf de rechterkant. Jim, onze keeper van de eerste helft, pareerde de pegel met een duik zonder daarbij verder vervelend inwendig letsel op te lopen en vervolgens kon de bal weggewerkt worden. Pauze!

Luttele seconden na de aftrap viel de 3-0. Lieke plaatste vanuit de middencirkel de bal op Rob en die sprintte met twee tegenstanders achter zich aan richting kantine. Wat te ver naar links gedreven waagde hij toch een schot met buitenkant links en de bal die rechts langs het doel dreigde te verdwijnen hobbelde -met dank aan de terreinmeesters- toch het doel in. In de 2e minuut stond bij een volgend dropshot de keeper goed geposteerd bij de linkerpaal en weer twee minuten later was het de beurt aan gast nummer 2, Bryan, om de score te verhogen, wat ook hem niet lukte. Kans op kans werd weggegeven: Nick in de 5e minuut met een geblokt schot in de linkerhoek, een voorzet in de 6e minuut die Luc voor open doel niet goed op zijn slof kreeg, een diagonaal schot vanaf rechts van Martijn E. dat links langs het doel verdween. Een minuut later had hij meer geluk, nadat hij net in het strafschopgebied de bal toegespeeld had gekregen. De uithaal eindigde hoog in de touwen: 4-0. In de 10e minuut waren er zowaar twee kansen in een aanval: Nick speelde de bal op Rob en diens schot werd door een verdediger geblokt; vervolgens kreeg Martijn L. de gelegenheid om van buiten de 16 een doelpoging te wagen, maar de Lommse doelman onderschepte.

Overbuurman Lars stond zich al ruim een kwartier onder de lat stierlijk te vervelen en vanuit de verte kon hij zien dat de RKDSO-verdediging na een corner van Nick bijna de eigen ruiten inwierp. De bal ging maar centimeters naast de rechterpaal. Robs afstandsschot in de 19e minuut dat de doelman kon afweren, was het laatste wat de verslaggever duidelijk kon waarnemen. Niet dat een lichtmast het begeven had of dat de brillenglazen beslagen waren. Nee, Bertie, de moeder van Joep, kwam ook nog even naar de laatste tien minuten 'kijken'. Brugman (± 1400-1473) zou jaloers op haar zijn geweest! In een glimp konden nog doelrijpe kansen van Bryan en Nick (21e minuut) en Rob (24e minuut) opgevangen worden. En toen onze spraakwaterval even diep adem moest halen, was in de 27e minuut duidelijk zichtbaar dat Bryan een bal helemaal verkeerd raakte en dat Luc hem verrassend vanaf links toch nog laag in het doel schoot: 5-0. Daarna schijnen er nog twee kansen te zijn geweest, maar de compleet opgeslokte verslaggever hing toen al weer lang en breed bij Bertie aan de lippen!

Al met al goed gespeeld, maar er is toch gestrooid met kansen! Deze 5-0 mag echt met recht een geflatteerde uitslag genoemd worden, net als die van SSS'18 dat maandag jl. voor de competitie met dezelfde cijfers van Ysselsteyn won. Ook vanavond had het resultaat hier op De Venhorst dubbel zo hoog kunnen zijn. Laat dat strooien maar over aan de enige echte Sint of voor mijn part aan prins Carnaval en geef Venray D2 zaterdag de roe. En bij een overwinning mogen jullie 's avonds als beloning allemaal de schoen zetten ...

06-11-04

D1 Express - nummer 14

Montagnards D1 - Heijen D1  6 - 1  (rust 5 - 0)

Linke soep eigenlijk, een teamfoto maken vóór een wedstrijd ...! Ze waren er vandaag alle 14 bij om zich nog voor het inspelen lachend op de foto te laten zetten, dus ook Jim, weer helemaal hersteld van de blindedarmoperatie, en Martijn N. die zichzelf twee weken geleden bij een zeer ongelukkige actie in het bekerduel tegen Venray D1 met een gebroken pols een langdurige time-out bezorgde. En hij kon er toch nog bij glimlachen ook. Dat was bij de Röntgen 14 dagen geleden wel anders. En terwijl de regen 20 kilometer verderop in Venray (waar onze Montagnards C2 met 2-1 zou verliezen) met bakken uit de hemel viel, begon onze D1 op een zonnig Sportpark De Venhorst aan de wedstrijd tegen Heijen D1, dat tot nu toe alleen van de nummer 11 (Wittenhorst D2) en 12 (Leunen D1) had weten te winnen, vier keer werd er met een klein verschil verloren.

Onze Montagnards openden sterk en Luc had in de 2e minuut de kans om de score open te breken, maar in plaats van de bal op de meegesnelde Rob af te spelen dacht hij de doelman in z'n eentje wel even te kunnen passeren. Een minuut later lukte hem dat na een voorzet van Nick wel, toch werd dit doelpunt wegens buitenspel terecht afgekeurd. Ook Heijen was in de 6e minuut dichtbij de openingstreffer, toen de bal uit een corner tegen de lat knalde. Die viel in de 7e minuut aan de overkant na een lange bal vanuit de Bergense verdediging. Nick ontfermde zich over het ding en met een lob bracht hij zijn ploeg verdiend aan de leiding: 1-0. Binnen de minuut stond het ook al 2-0, want Dominik trof doel nadat hij door Lieke was aangespeeld. In de 10e minuut werd het even heel druk in het doelgebied van Lars. Jeffreys onderschepping bezorgde Heijen de eerste corner van de wedstrijd, waarna Teun zijn doelman koppend te hulp schoot. Bij de aansluitende tweede hoekschop werkte Lars de bal goed weg en daarmee was de druk weer van de ketel.

Op aangeven van Jesse was de doorgebroken Dominik in de 13e minuut dichtbij zijn tweede dagtreffer maar hij dropte de bal naast het doel. Na een kwartier spelen kreeg Nick de cornerbal terug in de voeten en bij zijn tweede poging bereikte hij Jesse die de 3-0 kon inkoppen. En toen ging het snel: na goed voorbereidend werk van Joep en Lieke mocht Rob in de 17e minuut een hoge bal verzenden (4-0) en in de 20e minuut was cornerspecialist Nick weer de aangever en Jesse wederom de man die zijn hoofd goed gebruikte (5-0). 'Keislecht' (leuk woord voor Galgje), zo typeerde de Heijense trainer Cor Klaassen het spel van zijn pupillen in de eerste helft, die ook nog geluk hadden dat Luc in de 29e minuut na een panna bij de doelman slechts de paal trof. Pauze!

Afgetekend 5-0, de tegenstander op de knieën, achterin door de stabiele verdediging niks weggegeven en alleen nog een kwestie van even doordrukken, zou je denken. Dus niet! Het heilige vuur was tien minuten lang niet meer dan een miezerig vlammetje en had plaats gemaakt voor aftasten, over en weer. Een snelle actie van Rob bracht toen pas weer wat leven in de brouwerij en zijn voorzet kwam via Luc tot bij Jesse. Omdat de doelman geen stapje opzij wilde doen, bleef het bij een doelkans. Ook in de 17e minuut was Rob op rechts goed door en vond hij Luc, maar die kon de bal niet goed onder controle krijgen en schoot daardoor naast.

Nadat Heijen in de 20e minuut al bijna iets terug had gedaan en hun gevaarlijke spits Timo Zeelen -verder de gehele wedstrijd bij Daan, Joep en Jeffrey in verzekerde bewaring- in de 23e minuut uit een prima voorzet van Niels Wabeke een nog grotere mogelijkheid had gekregen, was het bij de derde poging in de 24e minuut toch eindelijk prijs. Toen verslikte onze verdediging zich in de voorzet van Madji Bashardost (en wij ons bijna in de naam) en kon Roel van Doorn de 5-1 scoren. Onze Montagnards gunden Heijen D1 deze eretreffer royaal en creëerden daarna zelf ook nog twee kansen. De eerste kwam in de 27e minuut na een uitbraak en een voorzet van Rob van de voet van Dominik, waar de keeper nog wist te redden. Tegen de omhaal van Rob uit een voorzet van Nick was hij echter volkomen kansloos: 6-1, een evenaring van het thuisrecord tegen Wittenhorst D2.

Volgende week zaterdag de derde uitwedstrijd van het seizoen, en wel tegen Venray D2. Maar donderdag (18.30 uur) is er eerst thuis nog de oefenwedstrijd tegen RKDSO D1 uit Lomm. 

23-10-04

D1 Express - nummer 13

Montagnards D1 - Venray D1  2 - 4  (rust 1 - 3)

'Sint heeft lang lopen denken, wat hij mama zou schenken!' En dan verschijnt er meestal pas na lang nadenken en na weer een stukgebeten Bic-pen aarzelend het tweede rijmregeltje op papier ... De uitschakeling voor de volgende bekerronde (4 december) komt daarom misschien nog niet eens zo slecht uit. Sinterklaasgedichtjes worden in de regel namelijk pas op de voorlaatste dag gemaakt en voor hun rijmelarijen hebben onze Montagnards nu een uurtje of drie extra tijd. Maar wat hadden ze het graag bij een eenvoudig stickertje met de tekst 'Voor mama' gelaten en wat zaten ze er vandaag dichtbij in een spannende en vooral in de tweede helft bij vlagen zelfs zinderende wedstrijd ...!

Luc gaf meteen na het eerste fluitsignaal het goede voorbeeld hoe deze rood-witte tegenstander aangepakt moest worden: met gedurfd en snel countervoetbal. Hij was als eerste bij een diepe bal en loste een schot dat hij van de keeper retour voor de voeten kreeg, maar ook in de herhaling kreeg hij hem er niet langs. Dat lukte Venray in de 2e minuut uit een corner en na een uitbraak in de 3e minuut over rechts evenmin, omdat Lars er met zijn handen goed bij zat. In de 5e minuut was het trio Nick-Rob-Luc na gefrommel in de kleine ruimte dichtbij een treffer, die een paar tellen later toch aan de overkant zou vallen. Balletje of mannetje? Daan koos voor het laatste, waarna een simpele voorzet doeltreffend afgerond kon worden: 0-1. In de 7e minuut kwam Venray D1 goed weg bij een corner van Nick die door Luc op de doelman. werd gekopt. Dat vanaf 16 meter uittrappen risico's met zich meebrengt, merkte Lars in de 9e minuut: de door de lange nummer 7 onderschepte bal kreeg hij linea recta terug voor de kiezen. En in de 10e minuut was Venray er via de rechterkant weer razendsnel doorheen, maar dankzij Lars én de paal werd het gevaar bezworen. Bij de aansluitende corner reageerde onze doelman opnieuw adequaat, waardoor hij erger wist te voorkomen.

Dat de Venrayse doelman niet bepaald balvast was, bleek eens te meer bij een vrije trap van Nick na een kwartiertje wedstrijd en als de goed inglijdende Rob wat meer geluk had gehad, had hij de bal er nog in gepunterd ook. Na 22 minuten zat de wedstrijd er voor de nog niet helemaal herstelde Teun op en kwam Martijn N. als zijn vervanger in het veld. Drie minuten later had Luc de kans op de gelijkmaker uit een corner van Nick en weer trof hij het doel net niet. In plaats van gelijk te trekken kwam Venray in de 26e minuut via een harde, hoge treffer net onder de lat zelfs op een 0-2 voorsprong, nadat Martijn L. er op rechts uitgelopen was.

Rust in de tent, dat hadden onze Montagnards hard nodig, waar snel wegwerken al tien minuten lang het credo achterin was en ... dan was een lang Venrays been op het middenveld meestal de ontvanger. Medelijden zou je in deze fase bijna krijgen met ons trio voorin (Luc, Rob en Dominik) dat daar op een eilandje verstoken bleef van enig proviand, dat achterin ongewild wel aangeleverd werd. Een prima onderschepping van Daan kwam namelijk alsnog bij een aanvaller terecht en die verraste Lars met een diagonaal schot, dat met een onverwachte stuiter in de linkerhoek plofte: 0-3. Onze Montagnards toonden veerkracht na de aftrap: Rob veroverde met een sliding de bal, maaide er weliswaar binnen het strafschopgebied nog overheen, maar Dominik nam de bal daarna op zijn slof en met stoorzender Luc voor zich moest de doelman loslaten. Een verdediger kwam een fractie te laat om de bal voor de doellijn weg te werken: 1-3 en pauze.

Onze eerste doelman moest met een opspelende maagpijn noodgedwongen zijn plaats afstaan aan Jesse en die deed zijn werk voortreffelijk. Dankzij een Venrayse communicatiefout kwam onze D1 in de 3e minuut op 2-3. Rob zette zijn voet tussen een te slap zijpassje, versnelde en had vervolgens met twee hijgende verdedigers in de nek vrije doortocht naar de doelman. Met een subliem stiftballetje bracht hij zijn team helemaal terug in de wedstrijd. Wat daarna volgde, was een extra training van een minuut of vijf met het thema 'Hoe werp ik een bal correct in?' en 'Hoe krijg ik de bal vervolgens ook nog eens weg van de zijlijn?' Toen de spelers dat eenmaal onder de knie hadden, kwam Martijn N. in de 8e minuut bij een poging een aanvaller af te stoppen zo ongelukkig ten val dat hij met een gebroken pols het ziekenhuis moest opzoeken! De schrik zat er nadien behoorlijk in. Martijn, jongen, we hopen allemaal dat je snel weer de oude bent!! Zijn naamgenoot kwam in de 16e minuut met de schrik vrij toen een Venrayse aanvaller over hem heen snelde en de bal tegen de linkerpaal schoot, die vervolgens langs de andere over de achterlijn caramboleerde.

Kansen voor onze Montagnards verschenen er ook niet meer in het notitieblokje, wel nog vier mogelijkheden voor Venray D1: in de 20e minuut moest Daan zijn man laten gaan en kon Jesse nog met de voet saven en in de 25e minuut mocht de verdediging zich bij Lieke bedanken, want die zag dat er achterin een 'mannetje' node gemist werd. Toen Rob even later doorbrak en op de hielen gezeten van achteren neergelegd werd, leverde hem dat alleen een vrije trap en een blauwe plek op. Venray legde de achilleshiel van de D1 vanmiddag in de 28e minuut feilloos bloot: met twee naar de zijlijn getrokken verdedigers kwam de bal na enig gefrutsel bij een vrije aanvaller voor de goal en viel in plaats van de gehoopte 3-3 eigenlijk geheel onnodig de 2-4, zoals Michael na afloop in de kantine terecht constateerde. Zou Venray de video met de 1-1 tegen DSV bestudeerd hebben? Bij de laatste uitbraak van de Venrayse D1 in de 31e minuut moest ook Dominik schade aan lijf en leden riskeren om nog een vijfde treffer te verhinderen.

Zo groot als verwacht was het verschil vanmiddag tussen eerste klasse en hoofdklasse dus toch niet. Jullie hebben het Venray, tweedejaars D en in de competitie met tot nog toe vier overwinningen en twee gelijke spelen, moeilijk genoeg gemaakt. Bij de trap naar de kantine zei iemand met het eigen bloesje zo te zien keurig op 30ْ  met Dreft gewassen: 'Vooraf hadden we voor dit resultaat getekend.' Ook trainer Sjaak was duidelijk in zijn nopjes met het vertoonde spel en deze uitslag. Hij gooide er zelfs nog een rondje fris als beloning voor zijn spelers tegenaan. Wah, klasse gespeeld, jongens, en nu even chillen, want zo heet dat toch in jeugdjargon? Volgende week 4 x 4 in Bergen ...!

21-10-04

D1 Express - nummer 12

Achates D1 - Montagnards D1  0 - 7  (rust 0 - 3)

16-10-04

D1 Express - nummer 11

Montagnards D1 - Wittenhorst D2  6 - 1  (rust 3 - 0)

Op de vraag aan Sir Winston Churchill (1874-1965) bij gelegenheid van zijn 90ste verjaardag wat het geheim was dat hij zo'n hoge leeftijd had weten te bereiken, antwoordde hij: 'Sport ...!! Daar heb ik nooit aan gedaan!' Vrijdagmiddag, kort voor weekendbegin, werd onze Joep -een ongeluk zit in een klein hoekje- tijdens een potje kastiebal bij schoolgymnastiek in de laatste slagbeurt zo ongelukkig geraakt dat onze bikkel 180ْ gestrekt moest gaan. Zijn meespelen is daarmee hoogst onzeker geworden. En dan nog een ongelukje van huishoudelijke aard: hoe zou het toch met de Sepp Maier-Gedenkhose van Lars zijn? Iets met 95ْ, hè Bernadette ...? Meer verraden we niet. Dat wordt zaterdag voor dag en dauw even naar Helderman Sport in Venray karren. Wedden ...?

Wittenhorst D2, niet echt goed bezig in deze competitie met vier nederlagen en één winstpartij (doelsaldo 3-25), kwam razendsnel uit de startblokken en Lars kon niet anders dan zich voor de voeten van de aanvaller werpen met na de interceptie zo te zien geen kleerscheuren of zichtbare groene strepen. In de 3e minuut kwamen onze Montagnards op voorsprong uit een indirecte vrije trap. Het balletje opzij van Rob werd veranderd in een kogel, afgevuurd door Nick. De doelman verbrandde zijn handen aan het schot en moest loslaten, waarna onze goaltjesdief Luc de 1-0 binnentikte. Het spel was tien minuten lang weinig verheffend en werd gekenmerkt door -het moet gezegd- knullig balverlies van beide zijden. Pas in de 12e minuut kon Nick met een corner gevaar stichten in het Wittenhorster strafschopgebied en een minuut later deden de gasten het net zo aan de overkant.

In de 16e minuut vielen zowaar twee doelpunten: het eerste van Nick telde wegens al te opzichtig duwen niet, op het tweede van Luc na een steekpass van Rob viel niets af te dingen: 2-0. Luc ging voor een onvervalste hattrick en slaagde in de 20e minuut in zijn opzet, maar had wel het geluk dat Jesse net niet met het hoofd bij de bal uit een corner van Nick kwam en hij daarna wel. De kopbal viel precies onder de lat en was voor de doelman onbereikbaar (3-0). Slechts luttele centimeters was Dominik in de 24e minuut  verwijderd van een treffer. Op aangeven van Rob knalde hij de bal pal naast de rechterpaal. In de slotminuut van de eerste helft viel ook nog bijna de vierde Bergense treffer uit een vrije trap van Nick vanaf rechts. Jesse kopte de bal op de goal en de zekere treffer werd nog net voor de doellijn door een wakkere Wittenhorster weggewerkt. Pauze!

Er waren in de 3e en de 4e minuut wel twee uitbraken, maar van overgeven wilden Lars en zijn overbuur niks weten. Eerst knalde Rob de bal op de keeper en daarna was het de beurt aan onze doelman om een uitbraak te stoppen. En dat was voor lange tijd het laatste positieve nieuws dat over de gasten genoteerd werd. Onze D1 nam het heft weer in handen en dat leidde in de 9e minuut tot de 4-0. Nadat Dominik vanaf rechts de bal op Nick geplaatst had, joeg die hem hoog over de keeper heen het doel in. De Bergenaren gingen door, wetend dat het gemiddeld aantal tegentreffers van Wittenhorst tot nog toe precies vijf bedroeg.

Luc, in de eerste helft bijzonder goed op dreef, kwam nu in de 13e minuut niet verder dan een schot op de paal. Het was wachten tot de 18e minuut, eer Nick, na door Luc aangespeeld te zijn, met zijn tweede dagtreffer de 5-0 mocht laten aantekenen. Daarna schoot Rob na een vrije trap van Dominik naast en was Teun in de 21e solidair en herhaalde hij deze zet. In de laatste vier minuten van de wedstrijd zouden uit drie kansen nog twee doelpunten vallen. Na wat omzwervingen kwam de bal uit een door Lieke genomen vrije trap bij Teun terecht en die probeerde tevergeefs de doelman te verschalken. In de 29e minuut kon Wittenhorst iets terugdoen. De bal zeilde na weer een freekick sierlijk over het muurtje heen: 5-1. Na de aftrap bracht Rob de bal tot bij Jesse en die zorgde met een hoog schot voor de 6-1 eindstand.

Donderdag wordt er in Ottersum geoefend tegen Achates D1 als opmaat voor de bekerwedstrijd van volgende week zaterdag: Montagnards D1 - Venray D1. Als jullie je deze week misschien even vervelen, klik dan hier. Dan kunnen jullie je alvast op deze pittige tegenstander voorbereiden ... Zo, ik ga nog lekker even een wasje draaien!

09-10-04

D1 Express - nummer 10

Vitesse'08 D1 - Montagnards D1  4 - 2 (rust 3 - 2)

02-10-04

D1 Express - nummer 9

Montagnards D1 - JVC Cuijk D2  4 - 0  (rust 3 - 0)

En wij maar, op de achterbank samengeperst, met altijd een man te veel naar uitwedstrijden toe! Nee, dan vandaag, als twee hagelwitte taxibusjes op Sportpark De Venhorst arriveren. Ze kunnen maar net tussen de onlangs geplaatste, afgezaagde en allang afgeschreven spoorwegbielzen door, die al minstens een autobumper een iets langer verblijf bij Autoschade Bergen moeten hebben bezorgd. De deuren schuiven open en de spelers van JVC Cuijk D2 begeven zich, allemaal gehuld in dezelfde zwartrode voetbaloutfit, naar de kleedkamers. Onder de rook van Nijmegen pakt men de zaken al jaren professioneel aan. De aankomst was als die van een rockgroep voor een concert in het een of ander buitengebied. Maar laten we eerlijk zijn: voor de verdere rest zat er weinig muziek in dit JVC-setje dat al weer tegen de derde competitienederlaag van het nog jonge seizoen aanliep. En maar wat jammer dat onze Montagnards vergaten door middel van een paar toegiften het doelsaldo wat verder op te krikken!

Aftastend en afwachtend, zo was het spel van beide ploegen in de eerste tien minuten te typeren. Toen ging Dominik na een duw net buiten het strafschopgebied tegen de vloer en schoot Nick de toegekende vrije trap (hoog) over. In de 17e minuut bracht Nick onze D1 toch aan de leiding. Na een misser van Jesse en in een kluwen van wat uitgestoken ledematen schoot hij de 1-0 binnen. De volgende mogelijkheid was er voor de onzen in de 19e minuut, toen Dominik de bal vanaf de zijkant bij Luc afleverde, maar goed keeperswerk verhinderde een tweede treffer. Die kwam er toch in de 21e minuut, nadat de Cuijkse doelman in de fout ging en Luc de bal opviste: 2-0. In de 25e minuut komen onze Montagnards zelfs op een riante 3-0 voorsprong, als Luc de bal uit een corner van Nick in de linkerhoek knalt. Maar goed dat Lars weinig werk te verrichten had. Tijdens de training van afgelopen week leverde een ongelukkige bal hem een gekneusde duim op. Albert Buddiger, de verzorger van het eerste elftal en op zondagen telkens opnieuw in de weer om kneusjes op te lappen, legde deskundig het noodverband aan. Geen nood, welgeteld een bal hoefde Lars in de eerste helft maar te onderscheppen en dat deed hij uiterst bekwaam ... met zijn voet. Pauze!

Terwijl vader Theo in het centrum van de Nederlandse modewereld, Wanssum (!), de nieuwste herencreaties op de catwalk showde, waarbij naar verluidt geen oog droog bleef, tikte zoon Luc op aangeven van Nick de 4-0 in. De trainer van de B1, die later deze middag zijn eigen team met 2-4 zou zien verliezen van Erp B1, analyseerde deze actie als volgt: 'Nick legde de bal achter de verdediging, waar Luc prima op reageerde.' Onze Montagnards voerden de druk op, wetend dat dit JVC thuis al met 1-5 en uit met 6-0 klop gehad had van Stormvogels resp. DSV, de ideale tegenstander dus om het doelsaldo op te vijzelen. In de 2e minuut mikte Nick de bal tegen de lat en ook zes hoekschoppen op rij leverden 0,0 rendement op. Alleen het van het straatvoetbal bekende 'drie corners ... penalty' had onze selectie nog wat extra's kunnen opleveren. JVC kwam er ook in de tweede helft in het geheel niet meer aan te pas, maar onze D1 was niet bij machte om de kansen te verzilveren: 16e minuut schot naast het doel door Luc, 17e minuut een slap geval van Nick op de doelman, die dat in de 20e minuut na een aanval over links, ingeleid door Joep en Dominik, nog eens presteerde. In de 28e en de 29e minuut waren achtereenvolgens Dominik en Luc beiden niet in staat de laatste hindernis te passeren. De vangbal van Lars, zijn tweede actie in de tweede helft, was meteen het sluitstuk van dit unplugged concert.

25-09-04

D1 Express - nummer 8

SSS'18 D1 - Montagnards D1  6 - 2  (rust 3 - 2)

In Overloon telt blijkbaar alleen het resultaat! Ohne Rücksicht auf gegnerische Verluste! De leidsman aan de dug-out van de thuisclub joeg zijn pupillen nou net iets te fanatiek naar voren. Dat mag wel wat minder! Zou het Overloonse roedel met een buldog aan de lijn nog wel echt plezier in voetbal hebben ...? De 6-2 overwinning maakte in ieder geval een hoop goed en onze eigen jonge honden likten na afloop hun wonden in de wetenschap dat de gapende kloof van vijf punten tot de nieuwe nummer 1 een behoorlijk zware kluif gaat worden.

Wat kende deze wedstrijd een turbulent begin! Na acht minuten stond het al 2-2 en dreigde een korfbaluitslag. Nadat de nummer 9 van de thuisclub zijn bewaker op links de hakken had laten zien en hij een schot op het doel had gelost, kon onze doelman Lars de bal wel nog afremmen, maar er zat zoveel venijn in dat hij toch nog in de rechterhoek belandde (1-0). Twee minuten later trok Dominik de stand weer gelijk, nadat hij de bal uit een vrije trap van Nick en een kaats van dezelfde voor de voeten kreeg: 1-1. Onze jongens kwamen zelfs op een 1-2 voorsprong uit een penalty. Rob werd van achteren gepakt en dan heet het Ladies first: tegen Liekes strafschop had de doelman geen schijn van kans. De trainer begon hem voor de dame in het gezelschap te knijpen als een dief in het donker en hij zette haar waakhond aan met 'Je laat je er door dat meisje gewoon uitlopen!' Die woorden misten hun uitwerking niet, want even later lag onze blonde wervelwind na een onnodige overtreding geblesseerd op de grond. Bij de tweede corner op rij in de 8e minuut kwam SSS weer op gelijke hoogte: de linkerpaal bood weliswaar nog hulp, maar de bal ketste naar de rechter waar een vrije aanvaller het ding voor het intikken had.

Tot de 15e minuut gebeurde er weinig wat voor opwinding in beider strafschopgebieden had kunnen zorgen, maar toen moesten er na een vrije trap wel Lars' vuisten aan te pas komen om de bal over het doel te stompen. Aan de overzijde had de doelman die hulp ook nodig om een schot van Rob na een corner te blokkeren. In de 23e minuut deed nummer 9 het bij een goed genomen vrije trap vanaf zo'n 22 meter weer niet goed genoeg in de ogen van zijn trainer ('Hoger, Rik!'). Lars moest zich behoorlijk strekken om de bal uit de linkerhoek te slaan. In plaats van de bal in de 25e minuut een keer een hengst te geven, viel door gerommel in de Bergense defensie, waar tot drie keer toe de bal hoog gehouden werd, geheel overbodig de 3-2. In buitenspelpositie dropte SSS daarna in de 26e minuut de bal op de paal, waarna Dominik een minuut later dichtbij zijn tweede treffer was, toen hij de afvallende bal óp maar niet lángs de doelman joeg. In de 30e minuut bezwoer Martijn L. het gevaar en in de naspeeltijd pakte Lars de bal nog uit een corner. Pauze!

Een vroege goal in de tweede helft, alleen daarmee zou onze D1 echt goed geholpen zijn; een vierde tegentreffer was wel het laatste wat onze jongens in deze fase konden gebruiken. Na drie ballen buiten de lijn en evenveel inworpen brak Rob op rechts door en kon hij op Luc voorzetten. Koppen of knallen? Hij koos voor het eerste en ging te ver door de knieën. Kans verkeken! Na tien minuten kregen onze Montagnards acht tellen, toen de 4-2 viel: nadat Lars de bal uitstekend had weten te keren, kreeg de aanvaller hem gelukkig retour voor de voeten en kon hij -wat erger was- ongehinderd inschieten. De Overloonse trainer zette vanaf nu pas echt de toon en wilde dat zijn spelers nog wat gretiger zouden happen, en niet naar lucht als we hem op zijn woord mochten geloven: 'Hé, Rik, ik heb het helemaal met jou gehad', tegen zijn speler die vandaag het verschil maakte! Een goede kans om de achterstand te verkleinen had Lieke in de 14e minuut na een voorzet vanaf rechts. Achteraf is altijd makkelijk praten, maar als de aangever nou eens zelf doorgegaan was met niemand meer voor zich?

Met 6-2 verloren en toch niet weggespeeld, vond ook trainer Sjaak Robijns net als het objectieve deel van de Overloonse supporters trouwens. Sportief gevochten en vooral fysiek uit balans gebracht; waarbij uiteindelijk de dode spelmomenten dodelijk bleken te zijn. Wat wel in evenwicht is, is jullie score: gelijk, gewonnen en verloren. Volgende week komt JVC D2 op bezoek dat vandaag thuis met 0-6 kansloos tegen DSV ten onder ging en ... de trainer van DSV hebben wij bij de 2-2 in Bergen niet een keer gehoord. Kijk, zo kan het ook! Als jullie tegen JVC zouden moeten winnen zoals SSS'18 D1 vandaag, ik zou me de ogen uit de kop schamen ...!

Ter gelegenheid van de André Hazes-memorial in de Amsterdam Arena op maandagavond 27 september zou D1-Express graag voor de spelers én de trainers de volgende verzoeknummertjes uit André z'n geweldige repertoire willen aanvragen:

 

Montagnards D1	Verzoeknummer
Lars Arntz	De Vlieger
Jesse Artz	Zeg Maar Niets Meer
Teun Custers	Dat Ene Moment
Rob Dentener	Manke Nelis Medley
Joep Gramser	We Gaan Er Eentje Pakken
Nick Joosten	Aanvallen
Daan Kandelaars	Ik Red Me Wel
Dominik Kley	Wij Houden Van Oranje
Jim van Laarhoven	De Glimlach Van Een Kind
Martijn Lomme	Speel Niet Met Vuur
Lieke Martens	Mijn Kleine Meid
Jeffrey van Mierlo	Ik Laat Je Gaan
Martijn Nillesen	Zwijgen Is Goud
Luc Peters	Een Beetje (bal)Verliefd
Sjaak Robijns	Bloed Zweet En Tranen
Piet Custers	Kleine Jongen

18-09-04

D1 Express - nummer 7

Montagnards D1 - Olympia'18 D2  3 - 1  (rust 1 - 1)

Er moest heel wat afgebuffeld worden op deze zonnige zaterdag, want wie in deze competitie hoge ogen wil gooien, zal de punten zeker thuis niet moeten laten liggen. Vorige week werden er -eigenlijk geheel onnodig- al twee stuks ingeleverd, en dat zou onze D1 vandaag toch niet nog een keer gebeuren! Ondanks goede tegenweer van Olympia'18 mochten er na afloop alsnog drie op het conto bijgeschreven worden.

Na 30 minuten stond er weliswaar een 1-1 op het scorebord, maar deze tussenstand gaf een ietwat vertekend beeld van de werkelijke krachtsverhoudingen tot dan toe. Onze jongens hadden in de 1e en de 7e minuut nog wel kansen om de score te openen, maar via een vrije trap en een bal meteen op de wreef miste Rob beide keren precisie in de afwerking. Olympia was aanvallend zeer sterk, vooral de blonde paardenstaart in de gelederen met de naam Liz deed vaak van zich spreken en met technisch goed verzorgd spel werd menige Montagnard handig uitgekapt. Nadat Olympia in de 15e minuut bijna aan de leiding was gekomen, waagde de jarige Daan een minuut later een afstandsschot dat over de doelman in de goal leek te verdwijnen. Leek, want die plukte de bal nog net op tijd uit de lucht.

In de 20e minuut kwamen de gasten op een 0-1 voorsprong: na een snelle inworp aan de rechterkant kwam Thin Lizzy in balbezit en zonder te sappelen nam ze Jim, de doelman van de eerste helft, onder vuur. Die moest de bal loslaten, waarna hij hem na weer een slim schot van het blondje uit het net mocht vissen. Een minuut later had Jesse na een voorzet van Rob de stand al weer gelijk kunnen trekken, maar de bal stuiterde via de lat over. De gelijkmaker viel dan toch in de 25e minuut na een uitstekend genomen cornerbal van Luc, die door Teun werkelijk subliem ingekopt werd: 1-1. Voor het laatste gevaar in de eerste helft zorgde Olympia eveneens uit een corner, maar Daan zorgde voor opluchting in de verdediging, die meer werk te verzetten had dan haar waarschijnlijk lief was. En vooral door dit werkvoetbal van onze D1-achterhoede had Olympia het veldoverwicht niet in doelpunten weten uit te drukken. Pauze!

Om de wedstrijd een wending ten goede te geven, was trainer Sjaak Robijns gedwongen een paar positiewisselingen toe te passen. Lars, in de tweede helft onder de lat gekomen, zag een kwartier lang vooral tiktakvoetbal voor zich zonder uitgespeelde doelkansen. In de 15e minuut zette Rob, die in het gedrang de bal uit een corner van Luc had weten te bemachtigen, de boel op scherp door de 2-1 in te tikken. In de 17e minuut was Lieke na een vrije trap ook dicht bij haar treffer, maar de bal wilde er niet in. Voor Olympia tikten de minuten weg en wilde het nog gelijktrekken, dan moest de druk wel opgevoerd worden. En als zo vaak vallen er dan achterin gaten, waar Luc en Rob handig van profiteerden: nadat Luc onze gelegenheidsspits had gelanceerd en die het op een lopen had gezet, hield hij met een lepe lob en met alleen nog de keeper voor zich het hoofd koel: 3-1. Met deze geruststellende voorsprong voetbalde het ineens een stuk gemakkelijker en als Jesse in de 25e en 27e minuut niet twee keer de keeper op zijn weg gevonden had, dan had deze pot zelfs enigszins geflatteerd gewonnen kunnen worden. In de 29e minuut deed Lars nog van zich spreken door zijn doel met een puike redding schoon te houden.

Kijken we even naar de Uitslagen & Stand dan zien we dat onze Montagnards D1 met vier uit twee momenteel de vierde plaats bezetten achter (1) Vitesse'08 D1, (2) SSS'18 D1 en (3) Ysselsteyn D1, die gedrieën nog op 100% staan. Volgende week wordt Sportpark De Raay in Overloon met een bezoek vereerd: Laat daar maar zien dat jullie recht hebben op minstens die tweede plaats!

11-09-04

D1 Express - nummer 6

Montagnards D1 - DSV D1  2 - 2  (rust 1 - 1)

Het bisdom Roermond strooide vandaag roet in het eten van Montagnards D1! Onze baltovenaar Nick mocht met meneer pastoor en alle andere misdienaars mee voor het jaarlijkse uitstapje naar pretpark Toverland. Ook Martijn N. was tegen DSV D1 uit St. Anthonis noodgedwongen niet van de partij. Gratia plena! Laat de herder met zijn schaapjes volgend jaar toch maar na de hoogmis op zondag op stap gaan, want terwijl de carrousel in Sevenum op volle toeren draaide, kwam onze D1, alle schietgebedjes vanaf de kant ten spijt, in de eerste competitiewedstrijd niet verder dan een puntendeling.

Degelijk, maar niet overtuigend! Zo zou je de start van de competitie voor onze Montagnards D1 kunnen noemen. Op de werklust viel uiteraard niets aan te merken. Wie op deze 11/9 mocht spelen vloog er vanaf het begin goed in, alleen door een aantal fouten op het middenveld werden de spitsen onvoldoende bereikt en kreeg ook de verdediging extra correctiewerk te verrichten. Zo moest Lars al vroeg in de wedstrijd uit de startblokken om zich eerder dan een doorgebroken aanvaller op de bal te werpen en in de 17e minuut moest Lars zich behoorlijk strekken om de bal uit de rechterhoek te stompen.

De enige echte kans van de eerste helft leverde voor onze D1 prompt de voorsprong op. Rob, op rechts met de bal aan de haal, zette voor op Jesse en deze stelde Luc in staat om de 1-0 in te schieten. Wie dacht dat deze goal onze D1 vleugels zou geven, kwam bedrogen uit want Joep, Jeffrey en Daan moesten alles uit de kast halen om DSV niet langszij te laten komen. Er werd hard gevochten om elke bal en kort na elkaar moesten Martijn en een DSV'er weer opgelapt worden. Terwijl iedereen al aan de pauze dacht, kwamen de bezoekers op gelijke hoogte. Jeffrey werd naar de zijlijn gelokt en zijn plaats werd niet opgevuld. De voorzet vanaf rechts bereikte vervolgens een vogelvrije aanvaller en tegen diens strak schot vanaf de 11-meterstip was Lars kansloos. Pauze!

Vroeg in de tweede helft kwamen onze Montagnards weer aan de leiding. Nadat Luc had aangezet voor een rush en hij die met een voorzet afrondde kon Niels, net als afgelopen donderdag oproepkracht, de 2-1 binnentikken. Goed keeperswerk aan beide zijden voorkwam verdere treffers en in de 13e minuut mocht Jim, onze doelman in de tweede helft, Lieke en Julien wel dankbaar zijn dat die ook een voetje toestaken. In de 14e minuut had Luc na een voorzet van Niels de kans om de wedstrijd op slot te gooien, de DSV-doelman pakte echter de bal. Een slap tikkie-terug van Jeffrey op Jim noopte onze doelman corrigerend op te treden: in plaats van op de bal dook hij op de benen van de aanvaller. Penalty en ... 2-2! Beide teams hadden daarna nog enkele kansjes op de 3-2 maar brachten die zelf om zeep. Dat de meegereisde grensrechter van de gasten constant met zijn vlag vliegen boven zijn hoofd meende weg te moeten meppen, terwijl er helemaal geen sprake was van buitenspel, gaf te denken ('Sorry, maar de scheidsrechter kan mij altijd nog overrulen!'). De laatste vrije trap van Lieke vanaf een meter of 30 was een gemakkelijke prooi voor de doelman.

Onze allereerste auto was een Toyota 1000. Elf jaar 'jong' en nog geen schrammetje! Wat zag dat ding er goed uit en wat waren we trots. Alleen, hij schakelde bij een koude motor wat stroef. Net als onze Montagnards D1 ... Volgende week: thuis Olympia'18 D2 (12.30 uur).

De geplande ontmoeting tussen Montagnards D1 en Achates D1 van dinsdag 7 september was komen te vervallen. Daarvoor in de plaats mocht Montagnards C2 het donderdag 9 september opnemen tegen onze D1 ... Voor Montagnards C2 was het vanavond al de vierde oefenwedstrijd in tien dagen tijd, onze jongens en Lieke hadden alleen het Zwaluwentoernooi gespeeld en daar de verdienstelijke tweede plaats gescoord. Dat de C2 niet echt gerust was op een goede afloop was -gezien de in het verleden behaalde resultaten- niet verwonderlijk en dat de D1 blaakte van het zelfvertrouwen hoefde ook niemand te verbazen. De 'kleintjes' wilden tegen de 'groten' wel eens wat laten zien en de geschiedenis herhaalde zich: David was Goliath te slim en bij vlagen veel te snel af.

Tot de 20e minuut was er nog geen tegendoelpunt gevallen en wat was zeker voor de C2 een aardige opsteker. Tegenover een kans voor Thijs in de 10e minuut stonden er wel vijf voor de D1: in de 3e minuut is Luuk door en knalt hij de bal over John z'n goal, een minuut later laat Rob Jaap achter zich en speelt hij af op Luc, waar zelf afmaken volgens zijn trainer Sjaak misschien wel verstandiger was geweest, in de 15 minuut is Jesse met een kopbal dicht bij een treffer, nadat Rob vanaf de rechter achterlijn de bal in de doelmond heeft geplaatst en in de 19e minuut gebeurt dat op dezelfde manier bijna weer. Als Rob dan in de 20e minuut slecht gedekt wordt, breekt hij met links de score open (0-1). Drie minuten later komt de D1 op een 0-2 voorsprong na weer een voorzet vanaf rechts en is Luc er als de pinken bij om de bal binnen te werken. Er werd genoeg strijd geleverd en in de 29e minuut liggen broer en zusje Martens beiden geblesseerd op het gras en dan maar zeggen dat sport verbroedert! Na de spelhervatting krijgt Luc opnieuw een bal op een presenteerblaadje aangeleverd, maar hij draait, draalt en schiet met rechts ('Hé, Luc je hebt ook een linker!', perst Sjaak er net voor de pauze nog uit). Nog in dezelfde minuut doet Luc het beter: John raakt de schuiver vanaf links nog wel aan, maar de bal verdwijnt toch in het rechterzijnet (3-0).

In de 3e minuut na rust komt onze D1 zelfs op 4-0. Rob rondt zijn sprint over de rechterflank af met een schot dat het midden hield tussen een lob en een voorzet (op Luc bij de verre paal en in buitenspelpositie). John onderschept maar ziet de bal toch in het doel verdwijnen. De scheidsrechter wijst gedecideerd naar de middenstip en grensrechter Remy kon zwaaien wat hij wilde. Dan breekt er -eindelijk!- een sterkere fase van onze C2 aan, die de schroom van zich afwerpt en het doel zoekt, waar Lars inmiddels tussen de palen staat. De tweede kans in de wedstrijd is voor Roger die de afvallende bal links langs het doel schiet. Bij nummer drie is het dan raak. De perfect getrapte cornerbal van Thijs wordt even fraai door Jelle ingekopt: 1-4. Gosse had in de 16e minuut de score voor zijn ploeg kunnen verdubbelen na weer een corner van Thijs, maar hij kopte over. Luc drukt alle illusies op een beter resultaat voor de C2 de kop in met een doelpunt in de 21e minuut (1-5). Het hakte er af en toe flink in en in de 26e minuut moeten Lieke en Jelle allebei geblesseerd de strijd staken. Met nog een minuut en wat naspeeltijd te gaan draait Rob drie verdedigers een loer en schiet hij de 1-6 binnen. Luc schiet daarna nog een keer tegen de kruising en Thijs aan de overzijde uit de laatste corner tegen de handen van gastspeler Niels. Met een snoeihard schot uit de penalty zorgt de weer opgestane Jelle voor de 2-6 eindstand.

Deze overwinning op de grote broer zal Montagnards D1 veel vertrouwen geven voor de wedstrijd tegen DSV D1. Er is door iedereen hard gewerkt en er werd weinig weggegeven, maar de stellingen werden niet altijd gehouden als we op het commentaar van jullie trainer afgaan ... En Montagnards C2 hoeft overmorgen tegen Volharding C3 zeker ook niet te wanhopen, want als jullie spelen als in deze tweede helft én dan wel weer eens op volle sterkte aanrukken (nu ontbraken Dirk, Joris en Kai!), dan moet het kunnen lukken en zijn al die pittige, maar niet echt motiverende oefenwedstrijden toch nog ergens goed voor geweest!

04-09-04

D1 Express - nummer 4

Zwaluwentoernooi in Meerlo

Op Sportpark Bergsbos in Meerlo beleefde onze nieuwe Montagnards D1 zijn vuurdoop in het Zwaluwentoernooi 2004. In wedstrijden van 15 minuten werd gestreden om de beker, maar ook de nummer 2 zou zich voor de volgende bekerronde plaatsen. Vorig jaar had onze E1 geen enkele moeite met de opponenten uit Heijen, Stormvogels en Afferden: het won op het halve speelveld al zijn wedstrijden met het veelzeggende doelsaldo van 19-0 ...

Montagnards D1 - America D1

De start van onze Montagnards was voortvarend (sorry, Knud, hier al het eerste bijvoeglijke naamwoord), want in de 2e minuut kon Luc de voorzet van Nick vanaf rechts succesvol afronden: 1-0. Ook nummer 2 kwam in de 8e minuut van zijn voet. Na een een-tweetje met Jesse kopte hij de bal weer in de linkerhoek. Aan de basis van de 3-0 stond Lieke: na haar steekpass verlengde Jesse de bal, waarnaar de doelman niet meer wilde graaien, omdat die toch naast zou rollen. Mooi niet! Welgeteld één keer mocht doelman Lars de bal in zijn handen nemen. En dat zegt wel wat over de veldverhouding en het goede spel van de onzen en zeker over onze verdediging, bestaande uit Joep, Daan, Martijn en Jeffrey die de Americanen, normaal gesproken dol op landverovertje, ver van het doel hielden.

GFC'33 D1 - Montagnards D1

Na de wekroep van Sjaak in de1e minuut was Jim, onze sluitpost in de tweede wedstrijd, weer net op tijd bij de les om de eerste kans van GFC te verijdelen. Robs voorzet een minuut later was een even gemakkelijke prooi voor de doelman, die ook bij VVV in het Jeugdplan zit. Twee weggevertjes in de 5e en de 9e minuut van onze verdediging bleven gelukkig onbestraft: eerst de verspeelde bal op links en het uittrapje precies in de voeten van een GFC'er mocht er ook zijn! Liekes vrije trap in de 10e minuut werd voor de goal door Luc op een haartje na niet gehaald en diens 0-1 in de 13e minuut na een mooie combinatie tussen Jesse en Rob en een prima voorzet vond wegens (vermeend) buitenspel geen genade in de ogen van de grensrechter, die Luc in de voorlaatste minuut ook nog een keer voor open doel zag missen. Met deze 0-0 kregen onze Montagnards te weinig en drie kwartier later liepen de Grubbenvorsters zelfs over van het zelfvertrouwen, want ze zouden die eerste plaats wel even halen ...

Wanssum D1 - Montagnards D1

Lars trof het vandaag niet in de goal! Weer moest hij lijdzaam toezien hoe zijn verdediging hem buitenspel zette en hoe Wanssum in no-time opgerold werd. Al na 25 seconden leverde Nick een voorzet af, die door de verdediging compleet gemist werd, behalve door ons duveltje-uit-het-doosje Luc: 0-1. Dat de Wanssumse doelman de ballen liever niet klem pakte, was de oplettende kijker al in eerdere wedstrijden opgevallen. Zo ook in de 2e minuut na een vrije trap van Lieke, waarna het voor Rob niet bijster lastig was om de bal het laatste zetje te geven: 0-2. In de 5e minuut stonden in één aanval  een keer de paal en twee keer de doelman in de weg, die daarna via een weggegeven corner tijdelijk voor rust zorgde: maar Nick zette de bal perfect voor en Luc werkte even goed af: 0-3. De 0-4 kwam in de 9e minuut op het scorebord: weer leek Luc de maker te gaan worden, maar zijn bal werd door de doelman afgeweerd en daarna mocht Dominik de kans verzilveren. In de 10e minuut gingen Rob en Luc getweeën voor de bal, Luc liet het verkeer van rechts voorgaan en diens dropkick verdween rechts naast de goal. De mooiste aanval viel twee minuten voor tijd te noteren: een rush van Rob, op de hielen gezeten door een verdediger, liep stuk bij de cornervlag. De terugspeelbal op Nick werd door deze meteen richting tweede paal gedirigeerd. En daar stond ... Luc om hem tegen de touwen te jagen. Daarmee maakte hij zijn 5e en na later bleek tevens het laatste doelpunt van de dag voor onze Montagnards. En GFC'33 begon hem ineens weer te knijpen!

Montagnards D1 - VVV'03 D1

Das dicke Ende kommt nach! De tegenstander uit Venlo liet er geen gras over groeien en zette onze jongens (ja, Lieke, zo noemen we dat!) vanaf de eerste minuut sterk onder druk. Bezwijken zou onze verdediging echter niet, sterker nog, het muntje had ook de andere kant op kunnen draaien. In de 9e minuut had onze doelman Jim over mazzel niet te klagen, nadat hij de bal eerst had losgelaten en hem vervolgens achterna moest krabbelen om hem net nog voor de doellijn in te pikken. Bij de volgende aanval zag Luc zijn doelpunt wegens buitenspel (dat er geen was ...) afgekeurd. Dé kans op de 1-0 was er voor de doorgebroken Rob, ware het niet dat hem op de rand van het strafschopgebied ordinair het pootje onder het lijf vandaan geschoffeld werd. De aansluitende vrije trap van Nick werd door de alerte doelman gepakt. In de 16e minuut moest Jim ook zijn voetje gebruiken om een schot te pareren. Dat de afvallende bal vervolgens wegens -of liever- dankzij een bosje Bergense benen, dat hem de doorgang versperde, hopeloos de bomen in gejaagd werd, was niet meer dan gerechtigheid!

Door dit gelijke spel werd VVV'03 met 10 punten (doelsaldo 5-0) winnaar van het Zwaluwentoernooi en behaalden onze Montagnards de eervolle tweede plaats die ook recht geeft op plaatsing voor de volgende bekerronde. GFC'33 verloor zijn laatste wedstrijd tegen VVV'03 en werd niet meer gezien! Onze D1 kan de oefenwedstrijd aanstaande dinsdag (18.45 uur) op Sportpark De Venhorst tegen Achates D1 met vertrouwen tegemoet zien. De transpirerende leek aan de kant met een lekkende koppakking heeft vandaag goed voetbal gezien: 2x winst en 2x gelijk met de meeste doelpunten (8) voor en niks weggegeven. Wat wil een mens nog meer ...? Nou, dan dinsdag toch graag wat verkoelende regen!

Als dank voor het door de 'oude' Montagnards E1 behaalde kampioenschap is de volledig nieuwe E1-groep onder leiding van Peter Cober en Tino Ziemke in een wel zeer zware poule ingedeeld. Om maar een paar tegenstanders te noemen: Wittenhorst E1, Sparta'18 E1, Vitesse'08 E1, Volharding E1 en Venray SV E1. Het voorlopige zevental mag de borst dus wel natmaken. Niks te danken, jongens, graag gedaan! En veel succes ...! Dat wordt voor jullie ook een hete herfst ...

16-07-04

D1 Express - nummer 2

Voetbalschool 'De Robben'

22-06-04

D1 Express - nummer 1

Jeugdindeling Montagnards seizoen 2004/2005