13-06-04

E1 Express - nummer 24

Montagnards E1 'vierde' op toernooi bij Viktoria Goch

Drie keer niks! Geen zonneschijn, geen tribune en het richtinggevoel van Knud op de heenweg was ook al niks geweest. Na een korte sightseeing kwam de colonne toch bij het Hubert Houben-Stadion aan en waar Duitse toeristen zich aan het Noordzeestrand meteen op de beste plaatsen ingraven, zo legde de Bergense supportersgroep prominent beslag op twee rijen met tafels in de partytent, dichtbij de koffie en het wafelijzer. Omdat onze jongens pas in de tweede wedstrijdronde aan de bak moesten, werd alvast een mogelijke tegenstander voor later op de ochtend onder de loep genomen: Schalke'04 en dat was helemaal uit Gelsenkirchen gekomen om te laten zien dat het met kop en schouders boven de rest van het deelnemersveld uitstak. Het zette meteen de trend door Goch 1 in de eerste wedstrijd op een 5-1 nederlaag te trakteren.

 

Unsere holländischen Gäste aus Bergen	Blijven lachen! Blijven lachen!

 

Gruppe A Siegf. Materborn KSV Kevelaer FC Schalke'04 Viktoria Goch 1 Gruppe B Almania Pfalzdorf 1. FC Kleve Montagnards E1 Viktoria Goch 4

Montagnards E1 - Viktoria Goch 4  2 - 0

In de eerste poulewedstrijd gingen onze jongens voortvarend van start. Al in de 3e minuut nam Joep een voorzet van Luuk vanaf rechts volley en dirigeerde hij de bal in de rechterbovenhoek: 1-0. Een minuut later bracht Luuk zijn ploeg met buitenkantje rechts op 2-0, nadat Niels opeens doorwas en op tijd had afgespeeld.  De paal stond in de 9e minuut een treffer van Niels bij een afstandsschot in de weg. Goch was geen partij voor onze Montagnards, die nog twee grote kansen hadden om de voorsprong te vergroten: in de 11e minuut kreeg Rob de bal aangespeeld van Marco, maar hij knalde op de doelman en een minuut voor tijd kreeg hij na een bal van Niels nog een opgelegde kans, maar schoot hij onzuiver rechts langs het doel. Naar eigen zeggen, allemaal de schuld van de zware bal ... Maar de eerste drie punten waren binnen!

Almania Pfalzdorf - Montagnards E1  0 - 1

Bij winst zou een plaats in de halve finale zeker zijn. De wedstrijd was nauwelijks begonnen of Joep had de eerste grote mogelijkheid. Zijn schot werd echter door de doelman afgeweerd. Daarna volgden twee kansen voor Pfalzdorf: in de 2e minuut pakte Lars een gevaarlijke lage voorzet vanaf rechts en in de 4e minuut moest Martijn wel van heel ver komen om een vrije aanvaller de bal te ontfutselen. Wat Luuk in de 5e minuut nog niet lukte, toen Rob op rechts door was en goed voorzette, lukte een minuut later omgekeerd wel: de doelman werd behendig omspeeld (1-0). Het venijn zat in deze ontmoeting in de staart, want nadat Rob in de 13e minuut in een sliding naast geschoten had en Luuk bij een uitbraak met buitenkant rechts evenmin doel had getroffen, moest Lars in de tegenaanval door middel van een geweldige redding de drie punten veiligstellen. Het eerste doel was bereikt. Maar om Schalke'04 in de halve finale te ontlopen, moest er wel van 1. FC Kleve, dat een beter doelsaldo had (7-0 om 3-0), gewonnen worden

Montagnards E1 - 1. FC Kleve  0 - 0

Met Luuk aan de kant en Rob in de spits begonnen onze Montagnards aan de derde poulewedstijd. Onze gelegenheidsspits bleef echter verstoken van ballen, daarover hoefde onze verdediging zich tien minuten lang niet te beklagen. Afstandsschoten waren het credo van Kleve: 1e minuut redding van Lars bij een vrije trap, 2e minuut pegel over de lat, bij miscommunicatie in de 4e minuut liepen twee verdedigers zich in de weg en kon de bal ternauwernood weggewerkt worden, in de 6e minuut ranselde Lars de bal met een hand uit de linkerhoek, gelukkig werd een linke Kleefse voorzet in de 8e minuut door alles en iedereen gemist en in de 10e minuut was een aanvaller los, maar die kwam gelukkig niet verder dan het produceren van een losse flodder. De eerste kans was er voor onze E1 pas in de 11e minuut na een voorzet van Rob. Jammer dat de bal een rare stuiter maakte, waarna Willem-Jan zijn schot door een verdediger gestopt zag worden. Ook Joep was dichtbij een treffer, maar zijn afstandsschot eindigde op de vuisten van de doelman. In de 15e minuut moest Martijn alle zeilen bijzetten om een doorgebroken speler van een doelpunt af te houden. De aansluitende corner werd bijna ingekopt. Kleve vond het wel goed zo en nadat Rob in de 17e minuut bij een vrije trap hopeloos links naast het tweemansmuurtje geschoten had, wisten onze Montagnards dat zij het door dit gelijke spel als tweede in de poule in de halve finale zouden moeten opnemen tegen de gedoodverfde winnaar, FC Schalke'04 dat zijn drie wedstrijden overtuigend had gewonnen met het veelzeggende doelsaldo van 15-1. Een gemiddelde van vijf per wedstrijd ...!

 

TIJD 'THUIS' 'UIT' VELD UITSLAG 10.00 uur FC Schalke'04 Viktoria Goch 1 2 5 - 1 10.00 uur Siegf. Materborn KSV Kevelaer 1 0- 3 10.36 uur KSV Kevelaer Viktoria Goch 1 2 1 - 4 10.36 uur Siegf. Materborn FC Schalke'04 1 0 - 7 11.12 uur FC Schalke'04 KSV Kevelaer 2 3 - 0 11.12 uur Viktoria Goch 1 Siegf. Materborn 1 3 - 3

TIJD 'THUIS' 'UIT' VELD UITSLAG 10.18 uur Almania Pfalzdorf 1. FC Kleve 1 0 - 1 10.18 uur Montagnards E1 Viktoria Goch 4 2 2 - 0 10.54 uur Almania Pfalzdorf Montagnards E1 1  0 - 1 10.54 uur 1. FC Kleve Viktoria Goch 4 2  6 - 0 11.30 uur Viktoria Goch 4 Almania Pfalzdorf 1  0 - 3 11.30 uur Montagnards E1 1. FC Kleve 2  0 - 0

Met dank aan Bernadette Arntz voor de vier bovenstaande foto's!

Schalke'04 - Montagnards E1  5 - 0

Om een lang verhaal kort te maken: Schalke'04 hield zijn gemiddelde in stand en onze jongens kwamen er totaal niet aan te pas in deze wedstrijd die geen wedstrijd was! Ging een schot in de 1e minuut nog naast en zat Lars er in de 2e minuut nog goed met het voetje bij, in de 3e minuut was ook hij bij het hoge schot machteloos: 1-0. Binnen de minuut viel uit een korte corner, afgesloten met een subtiel lobje, de 2-0. Na een waarschuwingsschot op de lat viel in de 9e minuut ook de 3-0. Bij de dappere reddingspoging raakte Lars geblesseerd. De volgende die zijn inzet achterin moest bekopen, was Martijn. Er was geen houden aan: bij de volgende aanvalsgolf mocht een vrije aanvaller voor de 4-0 aanleggen. Met een schitterende save (klem na een laag afstandsschot) behoedde Lars zijn team voor een vijfde treffer. Die viel toch via een eenvoudig een-tweetje in de 14e minuut, waarbij onze jongens als aan de grond genageld bleven staan: 5-0. Daar bleef het bij, alhoewel onze Montagnards wel nog geluk hadden bij een schot tegen de lat dat vervolgens overgeschoten werd. Door dit resultaat was de derde plaats de hoogst haalbare. En eerlijk is eerlijk: verliezen van dit Schalke'04 is geen schande!

Montagnards E1 - Viktoria Goch 1  0 - 2

Tot de 10e minuut hield onze E1 - het leek wel tegen beter weten in - de hoop op een succesje tegen Viktoria Goch 1 levend en kroop een aantal keren door het oog van de naald. Maar zonder geluk vaart niemand wel. Al in de 1e minuut hoorde Lars de lat boven zich tekeergaan. Dat Robs schot in de 4e minuut na een voorzet van de zeer ijverige Niels weer naast ging, zei meer over het spel dat onze jongens al een hele tijd tentoonspreidden dan over de kracht van de tegenstander: het was onzorgvuldig en rommelig en van verzorgd positiespel en enig zelfvertrouwen keine Spur. In het geel dat zich over het veld bewoog, was weinig structuur meer te ontdekken. Aan opbouwen werd allang niet meer gedacht. In de 5e en de 8e minuut gingen twee afstandsschoten maar net langs Lars z'n goal. Na een corner vanaf rechts moest Lars in de 11e minuut de bal loslaten en met twee (!) vrije spelers in de buurt en zonder tegenweer van ook maar een Montagnard werd dat meteen afgestraft: 0-1. Goch kraaide victorie, nadat een doorgebroken speler in de 13e minuut - met alleen nog onze doelman voor zich - ook dit laatste obstakel omzeild had: 0-2. En daardoor behaalden onze jongens na 55 doelpuntloze minuten slechts de vierde plaats. Ja slechts, want de verslaggever had zich vooraf rijk gerekend en stiekem op de tweede plek geteld!

09-06-04

E1 Express - nummer 23

Montagnards E1 krijgt pak slaag van de vaders

05-06-04

E1 Express - nummer 22

Top E1-toernooi bij VCH in Boekend

03-06-04

E1 Express - nummer 21

De jeugdindeling voor het seizoen 2004-2005

Er wordt inmiddels wel een zeer zware druk op onze Montagnards E1 gelegd, want zoals te vernemen was, wordt de bekendmaking van de nieuwe indeling voor het seizoen 2004-2005 verschoven naar medio juni, terwijl het laatste officiële balletje al op 24 april getrapt is. En laat die publicatie nou net ná het weekend zijn dat onze jongens hun laatste toernooi in Goch in het Hubert Houben Stadion spelen. Oei oei, jongens, dat kan maar een ding betekenen: jullie zullen er dan gigantisch in moeten vliegen!

Maar stel je nou toch eens voor, dat het management van pakweg Philips aan het einde van het kwartaal zegt: 'Beste aandeelhouders, wees gerust, we hebben ze wel, die kwartaalcijfers, maar het lijkt ons -ook in jullie belang- verstandiger ze voorlopig nog niet aan de openbaarheid bekend te maken'. Dan rest er toch eigenlijk nog maar een goede raad voor de bezitter van zo'n dubieus aandelenpakket: V-e-r-k-o-p-e-n!

Zo, dat is eruit! Het wordt weer mooi weer ... en dús wordt er niet meer veel gevoetbald. Komkommertijd! Kom, kom maar op met die indeling!

16-05-04

E1 Express - nummer 20

Montagnards E1 te gast op MVC'19-toernooi

Montagnards E1 - Helden E1 0 - 1

Terwijl onze Montagnards nog de sokken omhoog trokken en bezig waren het shirt netjes in de broek te stoppen en zich de slaap uit de ogen te wrijven, wandelde bij de eerste de beste Heldense aanval een speler zomaar door de Bergense verdediging. Iedereen stond erbij en keek ernaar op het te kleine en overvolle speelveld, met als gevolg dat onze jongens al heel vroeg de wedstrijd uit handen gaven. Er waren nog wel kansen voor Rob, die hoog overschoot en Luuk, die vrij voor de goal miste, maar een echte poot aan de grond kreeg onze E1-aanval niet meer. Doodzonde, maar dankzij goed werk van onze defensie bleef het bij deze ene vroege tegentreffer.

Koningslust E1 - Montagnards E1 0 - 1

Onze Montagnards gingen op veld 4 met Koningslust in de slag, en op het veld ernaast stak uitgerekend Kessel E1 onze jongens de helpende hand toe door Helden ook op een 1-0 nederlaag te trakteren en daarmee zou bij winst ons knullige verlies tegen de Heldenaren geëgaliseerd worden. Er waren volop kansen, maar het zou spannend blijven tot in de slotseconden: 1e minuut Rob (hoog over), 3e minuut Teuns volley uit een corner van Marco en een vrije trap van Rob, die door de doelman gestopt werd, 6e minuut Luuk met een schot op goal. Vervolgens, na goed samenspel van Marco en Martijn, probeerde Luuk met een volley toe te slaan. Ook Joep zag zijn lange bal gestopt. Nadat Rob nogmaals overgeschoten had, knalde Teun na een corner van Willem-Jan op de paal en kreeg Luuk twee minuten voor het eind zijn voorlaatste mogelijkheid, die echter op de doelman eindigde. Maar werkelijk in de slotseconden frommelde hij de bal alsnog in het doel en hield hij zijn ploeg in de race: 0-1.  

Montagnards E1 - Kessel  E1 3 - 0

Onze jongens wisten nu wat hen te doen stond: van Kessel moest gewonnen worden en liefst met een aantal doelpunten verschil om (op doelsaldo) de eerste plaats in de poule te bemachtigen, en dat deden ze! Al in de tweede minuut kwamen ze op een 1-0 voorsprong door Luuk. Nadat Rob in de derde minuut dichtbij zijn doelpunt was, viel dat even later via een kopbal uit een goedgenomen corner van Willem-Jan: 2-0. In de 8e minuut moest Lars bij een eveneens gevaarlijk hoekschop reddend optreden. Binnen de minuut lag nummer drie aan de overzijde tegen de touwen: Robs lange bal kwam bij Niels terecht en die zette het op een lopen. Even dreigde hij de bal te verliezen, maar hij kreeg hem toch weer mee, waarna hij hem met links helemaal in de rechterhoek liet verdwijnen: 3-0. Onze jongens hadden goed (samen)gewerkt en wisten dat hun de eerste plaats niet meer kon ontgaan: op veld 2 was Helden E1 tegen Koningslust E1 namelijk op 1-0 blijven steken!

Montagnards E1 - MVC'19 E1 1 - 0

De finale! Er gebeurde een kwartier lang meer dan een secretaresse tijdens een directievergadering had kunnen noteren. MVC'19 drukte behoorlijk door en schuwde ook fysiek de strijd niet. Al vroeg in de wedstrijd kreeg Teun de bal na een corner van Willem-Jan er met het hoofd net niet in en was ook Rob, over links ervandoor, niet in staat het doel te treffen. Na zeven minuten had Lars zijn eerste grote redding te verrichten. Uit wéér een corner op maat van Willem-Jan kopte Luuk de bal helaas op de keeper. Met nog drie minuten te gaan kreeg Rob de bal van Niels aangespeeld en hij ging er op links mee aan de haal. Maar goed dat de scheidsrechter het aan een shirt hangen door een MVC'er niet bestrafte, om nog maar te zwijgen van de tackle, die onze Montagnard met alleen nog de doelman voor zich, handig kon ontwijken want een paar tellen later scoorde hij met links een wonderschoon doelpunt: 1-0. En die voorsprong gaven ónze helden uiteraard niet meer uit handen, waardoor zij de beker in de wacht sleepten! Dat was wel effe slikken en snikken voor de gastheren!

Jongens en trainers, gefeliciteerd met dit schitterende resultaat. Op 13 juni gaan jullie naar het toernooi van Viktoria Goch. Een finale tegen Schalke'04 E1, dat zou werkelijk het einde zijn én een mooie afsluiting van jullie bestaan als Montagnards E1 ...!

13-05-04

E1 Express - nummer 19

Selectiewedstrijden voor aanstaande D-teams

Het was weer druk langs de lijn. Ouders, familieleden, genode en ongenode gasten én een aantal vooraanstaande wijze en grijze mannen, die vanaf dit seizoen één (1!) keer per jaar de kindertjes komen opzoeken om te kijken of er ook goede voetballers bij zitten. Al met al dus een avond met een hoog Sinterklaas-gehalte, met dat verschil dat de cadeautjes pas over een week of twee uitgedeeld worden, als onze indruk ons niet bedriegt, want ze waren nu nog maar wat druk bezig met het volkalken van het boek der verrassingen, dat regelmatige bezoekers van de jeugdvelden allang van buiten kennen!

De volgende twee teams van tien spelers mochten zich na de sessie van afgelopen dinsdag bespelers van het hoofdveld noemen in een door Toon Derkx geleide wedstrijd van twee keer 25 minuten:

Team Wit, voor het gemak PSV genoemd, onder leiding van Remy Emons: Maarten Stolk, Martijn Lomme, Jeffrey van Mierlo, Roy Remy, Dominik Kleij, Rob Dentener, Niels Robijns, Willem-Jan Elsenberg, Bryan Janssen en Luc Peters.

Team Groen, voor nu even Ajax, onder leiding van John Raafs: Lars Arntz (sorry voor dat Ajax, Lars!), Jeffrey Bex, Joep Gramser, Teun Custers, Bjorn Swertz, Jesse Artz, Lars Raafs, Camiel Derks, Luuk Koppes en Martijn Emons.

De eerste PSV-treffer viel in de 7e minuut na een voorzet vanaf rechts van Rob op Luc, die daarmee wel raad wist: 1-0. Even daarvoor had de aangever met een gehaaide stiftbal zelf ook al de lat getroffen. Lars maakte in de 8e minuut nog twee hachelijke momenten door: de eerste keer dirigeerde hij de bal van Willem-Jan in een uiterste reddingspoging perfect gestrekt toch nog met de vingertoppen net over de achterlijn en nog in dezelfde minuut was het weer Willem-Jan, maar die mikte nu te hoog. Twee minuten later had hij echter het nakijken en had hij gelukkig de paal aan zijn zijde bij een schot van Luc na een assist van Rob. De Ajax-verdediging maakte een allesbehalve stabiele indruk: na een wegens vermeend (!) buitenspel alsnog afgekeurd doelpunt van Luc in de 14e minuut, was deze een minuut later echter wel succesvol met een leep hoog en onbereikbaar schot: 2-0.

In de 17e minuut was 'onze' Ajax-Luuk bij een doorbraak dichtbij een doelpunt, maar zijn schot raakte slechts de paal en 'onze' Rob was bij een afstandsschot evenmin gelukkig in de afwerking. En wat te denken van Ajax in de 22e en de 23e minuut: eerst Luuk met een onzuivere schuiver voorlangs en Teun met een dito knaller links langs het doel van Maarten. Dat waren meteen de enige twee keren dat de PSV-verdediging het enigszins benauwd kreeg. Vijf keer waren de Ajacieden al in de eerste helft in de buitenspelval gelopen, voor de rest hield PSV ook het hoofd koel en daardoor de teller op nul. Pauze!

Ajax had de hulp van doelman Maarten Stolk nodig om op 2-1 te komen. Na een voorzet van Martijn Emons vanaf de rechterkant kreeg die de bal al grabbelend en graaiend niet onder controle, waarna Teun de aansluitingstreffer op zijn conto mocht schrijven. De vreugde was van korte duur, aangezien Luc in de vijfde minuut binnen de 16 onderuitgehaald werd. De terechte penalty werd door Niels hoog en droog verzilverd: 3-1. Vroeger had je Snip & Snap, daarna Peppie & Kokkie, weer later Bassie & Adriaan: de een geeft de voorzet en de ander kopt in! Nu waren dat in de 8e en de 14e minuut Rob & Luc: de eerste keer uit een voorzet en de tweede keer uit een hoekschop: 4-1 en 5-1 ... met een kopbal.

Doelman-regel 1: als je besluit om uit te komen, ga dan ook door! Bij PSV'er Maarten sloeg na een kwartier de twijfel toe, maakte hij een terugtrekkende beweging en kreeg ie fluks bijna de rekening gepresenteerd. Tot zijn geluk had hij 'onze' Martijn in de buurt, die het schot keerde, en daarna repareerde hij zelf. Niels wilde ook wel wat aan de riante voorsprong doen, door eveneens aarzelend uit te verdedigen: Luuk schoot vervolgens maar net naast. Het directief van Sjaak Robijns aan de kant ('Maarten trapt uit!') had de doelman maar beter naast zich neer kunnen leggen, want de uittrap werd -gelukkig zonder strafporto- per kerende post retour afzender gestuurd.

Ze zaten er allemaal met nog vijf minuten te spelen zo'n beetje doorheen, onze acteurs, op dat grote veld! Rob probeerde het nog wel met een boogbal op Lars z'n doel die net links langs de kruising ging, Bryan kreeg wel nog een bal van Luc, maar hem er door attent ingrijpen van Lars toch niet in (docenten Nederlands noemen zoiets een foutieve samentrekking!). In de 23e minuut was Rob door, en diens voorzet op Luc zeilde krap langs Lars' goal. Welke E1-speler op het hoofdveld is er in dit verslag nog niet genoemd? Joep! Die speelde vanavond een puike partij, liet zich niet aan de kant zetten en maakte in de voorlaatste minuut een PSV-aanval vakkundig onschadelijk. Wie van onze E1 in de 26e minuut de verdedigingsfout maakte en zichzelf met de zwartepiet opzadelde, vertellen we lekker niet -de Sinterklazen aan de kant kennen geen namen en letten sowieso vooral op doelpuntenmakers: dat is hier op De Venhorst niet veel anders dan pakweg in De Koel! Maar ... daardoor kon Teun wel op de van hem bekende manier bekeken voor de 5-2 eindstand zorgen en kwam het tweede kruisje van de dag achter zijn naam.

Er deden vanavond toch ook nog anderen mee? Jazeker, maar het E1-hemd is ons nog steeds nader dan de rok van de rest. Jullie hebben hier én daar prima gespeeld, jongens! ... Alleen jammer, dat ons nooit iets gevraagd wordt!  En toch ook weer héél begrijpelijk ... want daar hebben wij stuurlui aan de kant (met de wekelijkse ervaring van vier complete E- en D-competities in de bagagezak) nou weer net niet voldoende voor gestudeerd! De groeten en veel wijsheid toegewenst, heren van de ballotagecommissie! Vol verwachting klopt ons hart ...

24-04-04

E1 Express - nummer 18

Lottum SV E1 - Montagnards E1  0 - 2  (rust 0 - 2)

Daar gaat ie weer! Wat dat toch telkens met uitwedstrijden van onze Montagnards is! Eerst was daar karavaanaanvoerder Jan Koppes, die met Fons Lomme op de bijrijderstoel de 16 kilometer naar Milsbeek aflegde met een moyenne van 41 km per uur, daarna Bernadette Arntz, die door haar gescheur onderweg naar Merselo voor een gemiddeld benzineverbruik van 16 liter op 100 km zorgde en vandaag was daar als klap op de vuurpijl ook nog eens Wim Elsenberg ... Mijn god, dat de wedstrijd vandaag überhaupt nog gespeeld kon worden! Met de wedstrijdshirtjes in de Bora 1.9 TDI kwam de anders zo koele en berekenende Montagnards-penningmeester, die vanochtend waarschijnlijk voor het eerst in zijn leven de weg volledig kwijt was geraakt, met co-trainer Theo -bij wijze van spreken- om vijf voor twaalf op Sportpark Oud Aast in Lottum aan. En daardoor zat er, nog voordat het eerste balletje getrapt was, al meteen goed de spanning in. Wim, bedankt!

Onze jongens wonnen de toss en kozen ervoor om pas in de tweede helft richting kantine te spelen, met achter de toog de allermooiste koffiejuffrouw van heel Noord-Limburg en verre omstreken. Misschien wel daardoor werd er voor de wedstrijd zelfs zonder biscuit zo zichtbaar genoten van de koffietraktatie van de jarige Fons. Gedienstige Jan is wel vier keer ongevraagd koffie wezen ophalen bij het snoepje van de week! Genieten geblazen was het ook bijna bij de eerste de beste aanval van onze Montagnards na een corner van Willem-Jan, die de bal keurig voor de doelmond plaatste, waar Luuk de bal net niet op zijn spiksplinternieuwe Nikes kreeg. De herkansing volgde meteen in de tweede minuut, toen hij een bal van Rob door het midden toegespeeld kreeg. Je zag hem twijfelen en gelukkig ging hij alleen door, waarna hij de bal onder de benen van de vallende doelman door in de goal deponeerde: panna en ... 0-1. De manier waarop Martijn de eerste Lottumse aanval eigenhandig de nek omdraaide, was van pure klasse en gaf het meegereisde publiek het geruststellende gevoel dat het deze ochtend achterin wel weer snor zat.

Vijf kansen op rij voor onze E1 leverden niets op: eerst Rob in de 5e minuut met een laag schot in de linkerhoek, daarna in 7e minuut een schot over het doel na een voorzet vanaf rechts van Luuk, die op zijn beurt in de 9e minuut met een Michael Jackson-shuffle ook niet verder kwam dan een schuivertje op de keeper. Onze spits die zwaar gedekt werd door twee, drie verdedigers verstopte zich in de 14e minuut na een prima voorzet van Rob, deze keer vanaf links, en een minuut later kreeg hij na weer een voorzet nog een kans en probeerde hij het met links. Helaas plukte de doelman uit het rozendorp de bal uit de lucht. Dan maar het breekijzer! Nadat Rob zich aan de rechterkant vrijgespeeld had, waagde hij een afstandsschot dat diagonaal en onbereikbaar links in het doel verdween: 0-2.

Wie had gedacht, dat daardoor de ban gebroken was, kwam bedrogen uit, want Lottum begon pardoes te voetballen. Had dat echter pech dat het Teun, Martijn en Joep op zijn weg vond, die koppend, schouderduwend en schoffelend niet alleen stabiel stonden te verdedigen, maar ook opbouwend aan de weg timmerden. IJzeren Rinus, de koosnaam van Theo voor onze Martijn, voorkwam in de 18e minuut een zeker Lottums doelpunt en hún doelman in de 22e minuut na een ziedend afstandsschot van Rob in de rechterkruising eveneens een van ons. Terwijl Niels in de 24e minuut na een aanvaring geblesseerd op de grond lag en onze jongens op het fluitje van de scheidsrechter wachtten, dat maar niet wilde komen, en geen pootje meer uitstaken, kwam Lottum nog een keer gevaarlijk voor het doel van Lars. 'Als de scheids tijd genoeg heeft, heb ik dat ook!', zei Theo en sjokte op zijn elfendertigste naar de gekwetste om hem op te lappen. Niet veel later klonk het fluitsignaal ten teken van de rust.

Weinig moeite had Lars in de 1e minuut met een schotje van Lottum, dat onze jongens in hun tegenaanval bijna aan een derde doelpunt hielp en maar rakelings naast het eigen doel schoot. De aansluitende corner van Marco werd door Teun op een haartje gemist. Marco, in de 3e minuut op rechts door, zag zijn kans schoon en vuurde op het doel. Luuk die de bal direct in de lucht doorpunterde, zag zijn schot rechts naast gaan. Marco moest meters maken, want aan de overzijde was zijn assistentie gevraagd en hij was maar net precies op tijd terug om zich in het schot van een aanvaller te werpen. De corner werd door Teun bekeken weggewerkt, iets wat hem vandaag vaak met speels gemak afging en als er in de 8e minuut iets meer venijn in zijn schot had gezeten, dan had hij de wedstrijd helemaal op slot kunnen gooien. Lottum vocht voor wat het waard was, had een paar goede spelers in de gelederen, maar was geen team en daar kon de foeterende trainer ook geen verandering ten goede meer aan geven. Hoe meer je schreeuwt, des te minder wordt er geluisterd!

In de 10e minuut werd er door de onzen weliswaar nog een kans weggegeven, in de 12e minuut verdween een Lottums schot over de goal en zo ook in de 17e minuut na een vrije trap recht op het doel van Lars af. Dé kans op de 0-3 was er in de 18e minuut voor Rob, toen hij alleen door was en had kunnen afwerken. Hij speelde onzelfzuchtig af op Willem-Jan, die bij de verre paal goed geposteerd stond en die had de pech dat de elastische doelman inmiddels ook voor die hoek gekozen had. Al stonden onze Montagnards het laatste kwartier enkele keren onder druk en werkten ze ballen ongelukkig weg, echt gevaar ontstond er voor hen niet meer en konden met nog een paar minuten op de klok de snoepzakken uit de kofferbak gehaald worden. Lars moest in de 24e minuut na een voorzet vanaf rechts nog een keer de bal weggrabbelen. En toen konden de handjes van onze kampioenen de lucht in!

Sneu voor Lottum E1 en spijtig voor Volharding E2, dat vandaag met 1-6 van Heijen won en op een verrassing had gehoopt! Bij een gelijkspel zou deze poule namelijk drie kampioenen (met 22 punten) hebben gekend, maar dit is natuurlijk veel mooier. Jongens, jullie hebben er samen een superseizoen van gemaakt en al noemden we Sjaak en Theo ooit gekscherend het ongekroonde koningskoppel. Dat ongekroond mag er nu wel vanaf, want ze hebben jullie toch maar mooi gebracht, waar andere teams alleen maar van kunnen dromen! En dat maar liefst drie keer in twee jaar tijd ...!

23-04-04

E1 Express - nummer 17

Voorbeschouwing op Lottum E1 - Montagnards E1

Clarence Seedorf is het tot nog toe als enige gelukt! Met drie verschillende teams de Champions League te winnen en onze jongens staan -mogen we met enig gevoel voor overdrijving toch wel zeggen- op het punt om dit kunststukje te herhalen: eerst als F1, meteen daarna als E3 en na twee magere seizoenen nu dan ook als E1. Hulp van anderen, in dit geval van Volharding E2,  zou welkom zijn. Veel vertrouwen hoefden onze Montagnards daarin echter niet te hebben, gezien het vertoonde spel van het Vierlingsbeekse kwartet afgelopen woensdag en toch zouden die onze E1 de helpende hand toesteken, waarover later meer. Dus in eerste instantie maar van de eigen kracht uitgaan en de laatste twee wedstrijden van het seizoen zien te winnen: om te beginnen vandaag thuis tegen SSS'18 E1 en dan een week later de wedstrijd om het kampioenschap uit bij Lottum E1.

De omstandigheden waren deze ochtend ideaal op ons stralend Sportpark De Venhorst. Speciale tactische tips hadden onze jongens van hun trainers niet meegekregen, want ze wisten dat er vandaag vooral iets aan het toch al uitstekend te noemen doelsaldo moest worden gedaan, mocht het volgende week op een gelijke stand op de eindranglijst uitdraaien: er kan er volgens ons maar één echt de eerste zijn. Binnen vijf minuten was de tussenstand van 3-0 bereikt en wist SSS'18 E1 dat er hier in Bergen voor hen geen eer te behalen viel. Had Luuk in de eerste minuut na een voorzet van Rob het doel nog niet weten te treffen, 60 seconden later lukte dat Joep wel na een bal van Marco met een schot in de rechterkruising (1-0). In de vierde minuut gaf Marco weer de assist en Luuk de doelman met een hakballetje achter het standbeen (volgens vader Jan) een lange neus: 2-0. Bij Robs afstandsschot in de 5e minuut op aangeven van Teun was de doelman kansloos: 3-0.

Drie treffers in vijf minuten tijd, wat moest dat wel niet worden! Tweeëneenhalf dozijn! Mooi niet, want het duurde vervolgens tot de 17e minuut, voordat nummer 4 op het scorebord verscheen. Er werd toch nog teveel door het midden gespeeld zonder het veld breed te houden. SSS sputterde zelfs tegen en loste in de 10e minuut een schot op Lars, dat deze letterlijk met beide handen aangreep. Nadat Robs afstandsschot in de 14e minuut via de keeper rechts langs het doel was gegaan, moest Lars een minuut later zijn vuist gebruiken om de bal in het buitenveld te katapulteren. Ook de doelman van de bezoekers was goed bij de les, toen hij in dezelfde minuut eerder bij de bal was dan Rob, die de bal net iets te ver voor zich uit had gespeeld, maar na een goede uittrap van Lars en een dito verlenging door Willem-Jan mocht Rob dan toch de 4-0 binnenschieten en als we Sjaak mogen geloven was de 5-0 van Teun via een hoog afstandsschot een wereldgoal. Thierry Henri is gewaarschuwd! De laatste vermeldenswaardige aanval was in de 21e minuut te noteren: van Marco kwam de bal via Willem-Jan bij Joep en diens schot strandde in de handen van de SSS-doelman. Pauze! Slechts vier keer waren de gasten -vooral dankzij corners- in de buurt van Lars z'n goal geweest.

Het begin van de tweede helft had slechter gekund! Bij de aftrap van Luuk kreeg Rob de bal en die zag dat de rode loper richting vijandelijk doel voor hem uitgelegd was. Niemand die hem bij zijn rush ook maar een strobreed in de weg legde en dus werd het 6-0. In de 3e minuut friemelde Luuk zich bijna vast, maar speelde hij toch op tijd terug op Rob, die met een droog schot ook voor de 7-0 zorgde. Welgeteld twee ballen kreeg Lars in de twee minuten daarna nog te verwerken, waar hij echter totaal geen moeite mee had, voordat Luuk de bal in de rebound na een doelpoging van Willem-Jan alsnog kon binnenschieten (8-0). Al hadden Joep, Martijn en Niels zich in de kijker willen spelen, het was hun niet gegund, want daarvoor bood SSS aanvallend te weinig, of het zouden al pogingen van de gasten moesten zijn, die ver voor Lars' goal een vroegtijdige dood stierven, zo ook Luuks maai over de bal na een corner van Marco in de 10e minuut.

Rien ne va plus, en toen begon de roulette te draaien met een aantal positiewisselingen, met o.a. Martijn en Teun in de spits, wat zich meteen uitbetaalde door middel van de 9-0 van de laatste, en Luuk in de verdediging, wat toch wel meer weg heeft van Russisch roulette en met gelukkig nog steeds Lars in de goal, die in de 15e minuut een corner perfect pareerde. Teun bezorgde zijn team in de 17e minuut ook de 10-0. Bij een van de spaarzame uitbraken van SSS kwam onze oplettende Lars in de 20e minuut op tijd uit zijn kast om de bal over de achterlijn te werken en het was aan Luuk te danken dat ook nog de 11-0 op het bord verscheen, door zijn sologang met een hoog link(s) schot doeltreffend af te sluiten. Prima leiders met humor hebben ze daar in Overloon, maar dat wisten wel al van ons vorig bezoek: 'Het wier nog efkes spannend in de letste minuut!' Helaas kwam Lars bij de laatste Loonse uitbraak goed uit en smoorde hij de doelkans in de kiem!

Al op weg naar Vierlingsbeek na de door Montagnards D2 sensationeel met 1-6 gewonnen uitwedstrijd tegen Venray D2  om te informeren naar de uitslag van Volharding E2 - Lottum E3 kwam via-via per mobiel de gehoopte uitslag al binnen: 2-0 voor de thuisploeg, alhoewel de KNVB drie dagen later als uitslag 4-2 voor Volharding E2 vermeldde. En dit betekent hoe dan ook, dat onze Montagnards volgende week in Lottum aan een gelijkspel voldoende hebben om zich kampioen te mogen noemen. Maar aangezien gelijke spelen in een E-competitie met een spaarlamp te zoeken zijn, gaan onze jongens slechts voor één ding! Laten we de goden niet verzoeken en daarom durven wij er -met Stormvogels E1 in het achterhoofd- vooraf toch geen bosje bloemen aan te spenderen! Jongens en trainers, veel succes en keep it cool! Maar we verwachten wel:

14-04-04

Vier tegen vier in Vierlingsbeek

Volharding E4 - Montagnards E1  1 - 3

Na tien seconden scoorde Rob vanaf de aftrap de 0-1. De 0-2 was van de voet van Joep na een prima steekpass van Teun. Nadat Rob ook voor de 0-3 had gezorgd, scoorde Volharding E4 bij de eerste en ook meteen laatste (!) tegenaanval de 1-3. Van dit team zullen onze jongens het aanstaande zaterdag wél moeten hebben, want het zal Lottum E1 pootje moeten lichten. Of zoals de Vierlingsbeekse trainer zei: 'Als wij nou voor jullie zaterdag van Lottum winnen en jullie daar gelijk spelen, zijn we alledrie kampioen.' Waarop Theo ons met een knipoog toefluisterde: 'Laat hen eerst maar eens winnen, kunnen we een week later altijd nog zien ...!

Montagnards E1 - Wittenhorst E1  1 - 2

Het was een heel goed team, dat Wittenhorst, dat met de echt grote jongens in een competitie speelt. Geschoten werd er uit alle standen en het combinatiespel was ook uitstekend te noemen, waarbij op het kleine veld de vleugels goed gebruikt werden. En wat zat er een energie in dat viertal! Niet geheel onverwacht kwam het dan ook aan de leiding. Toch was Rob in staat de 1-1 binnen te schieten. Dat Wittenhorst kort voor tijd toch nog op een 1 - 2 voorsprong kwam, was een domper, maar nog steeds was er niks aan de hand.

Montagnards E1 - MVC'19 E1  1 - 0

Dankzij een door de Bergense scheidsrechter toegekende penalty na een handsbal mochten onze Montagnards proberen vanaf 15 meter de score te openen. De afgemeten 15 zevenmijlspassen van onze grote Piet waren volgens de supporters zeker goed voor zo'n metertje of twintig. Toch lukte het Rob om de bal tussen de paaltjes te mikken (1-0). Onze jongens kropen daarna nog door het oog van de naald, toen een MVC'er de bal tegen het latje schoot, die daarna dankzij Martijn in laatste instantie weggewerkt kon worden. Door de tweede winst hadden onze jongens weer een goed uitzicht op de tweede plaats, die recht gaf op deelname aan de regiofinales op woensdag 5 mei a.s.

Montagnards E1 - SV Venray E5  1 - 4

Was dat even slikken! MVC'19 had zijn wedstrijd tegen Wittenhorst E2 geheel onverwacht met 2-3 weten te winnen, en dus wisten onze jongens wat hen te doen stond. Tegen Venray moest met drie doelpunten verschil gewonnen worden, zoals Theo inmiddels uitgeteld had! Helaas, uitgeteld waren onze Montagnards ook, zeker na de drie snelle Venrayse goals. Het spel was over de hele lijn te slordig, zonder overleg en doorspekt met fouten. Niet alleen bij Theo viel de mond van verbazing open. Robs tegentreffer was niet meer dan een oprisping, want kort daarna maakte Venray nog 4-1. Wel drie doelpunten verschil, maar helaas aan de verkeerde kant en voor het verkeerde team, dat hiermee zijn enige (!) overwinning behaalde en onze jongens in de hoek zette! Over en uit!

..... en wat moeten we nu in godsnaam op 5 mei gaan doen ...? Misschien wel lekker Bevrijdingsdag vieren ... ? In Duitsland!

03-04-04

E1 Express - nummer 14

Merselo E1 - Montagnards E1  1 - 6  (rust  1 - 2)

Als een haas stoof de Seat Alhambra er vandoor met achter het stuur de vrouw, die er nog liever een bekeuring voor te snel rijden voor over had dan hier voor slak versleten te worden. En dat is haar gelukt! Bernadette, jij bent onze snelheidsduivel nummer 1 en de bon kun je eerstdaags in je brievenbus verwachten, als we Fons mogen geloven althans. We wisten wel dat Merselo ergens achter Venray lag, maar door de alternatieve route, die Speedy genomen had, leek Sportpark De Vloet nog verder weg te liggen. In de kleedkamer was de stemming opperbest, vergeten was de uitglijder tegen De Stormvogels van vorige week en Sjaak en Theo moesten het zelfvertrouwen van de jongens ('Merselo, dat wordt een makkie') enigszins temperen met een waarschuwing: 'Ze staan weliswaar op de laatste plaats, maar juist daarom willen ze wel wat laten zien tegen de tweede van de poule!' En dat die in uitwedstrijden wel eens een steekje laat vallen, is inmiddels genoegzaam bekend ...

Tegenwind kreeg onze E1 het eerste kwartier van de wedstrijd alleen van moeder natuur, maar om het vertoonde spel nou mooi te noemen ... Mooi is anders! In de 3e minuut mocht Rob het voor het eerst proberen na een bal van Joep, maar helaas stond de doelman in de weg. In de 4e minuut was het de beurt aan Willem-Jan bij een corner. Zijn bal werd door Joep maar centimeters naast het doel gekopt. In de 7e minuut was Rob de aangever voor Willem-Jan, die rechts van het doel mikte. Van de corners van onze rechtsvoor ging veel dreiging uit, zo ook in de 10e minuut, toen hij de bal panklaar op Teun serveerde: diens schot met binnenkant voet eindigde in de handen van de keeper, die zich drie minuten later nog eens moest strekken om een terugspeelballetje van een eigen verdediger te achterhalen.

Onze jongens kwamen in de 16e minuut verdiend aan de leiding, nadat Rob de bal op het middenveld toegespeeld had gekregen en hij ongehinderd op de doelman af mocht lopen en afwerken: 0-1. Een minuut later was het door eigen toedoen toch bijna al weer gelijk geweest. De eerste gevaarlijke bal van Merselo, een voorzet vanaf de rechterkant, kreeg door de wind een wel heel vreemde curve, dat Lars hem niet meteen onder controle kreeg en hem al krabbelend net nog voor de doellijn te pakken kon krijgen. Na een afstandsschot van Rob in de 18e minuut dat net links langs ging, kwam een Merseloër aan de overkant maar een paar tellen later na een voorzet vanaf links bij de verre paal een pasje te kort, om in vrije schietpositie Lars te passeren.

In de 19e minuut raakte Rob bij een uitbraak met een hijgende verdediger in zijn nek, die hem goed naar buiten dreef, slechts het zijnet en in de 22e minuut was onze E1 dichtbij de 0-2, toen Teun vanaf links op Rob speelde. Die had bij zijn schot de zijwind, die met 6-7 Beaufort dwars over het veld blies, niet ingecalculeerd en zag zijn bal daardoor links naast het doel in het achterveld verdwijnen. Veel tijd om over deze gemiste kans te treuren was er niet, want in de tegenaanval viel na een simpel een-tweetje de 1-1 gelijkmaker. Merselo was (even) terug in de wedstrijd: Rob en Teun kregen de bal er in de 25e minuut gezamenlijk niet in, maar op het psychologisch gunstigste moment, de naspeeltijd, legde Teun wonderschoon af op Willem-Jan, die zich geen moment bedacht en de bal in de rechterkruising poeierde: 1-2. Pauze!

Binnen vijf minuten was het gedaan met de goede voornemens van Merselo. De wind waaide nu in het voordeel van onze jongens en die zetten vanaf het fluitsignaal druk op de tegenstander. De tweede cornerbal op rij van Willem-Jan werd door Teun nog wel over het doel getild en Robs afstandsschot werd door de wind richting knollenveld gelift, maar in een mum van tijd kwamen onze Montagnards toch op een 1-4 voorsprong: eerst was daar Joep, die de doelman onder vuur nam en die Willem-Jan in de rebound in een sliding zag scoren en in de 5e minuut doelpuntte Luuk bekeken met buitenkantje rechts na een pass van Teun. In de 7e minuut was onze spits weer bijna succesvol. Lars' uittrap stuiterde twee keer door en werd door Luuk maar net naast het doel gedirigeerd.

Nadat Rob het in de 11e en de 12e minuut twee keer tevergeefs had geprobeerd, rondde hij zijn uitbraak in de 15e minuut doeltreffend af. Het 'rustig ...!' van Sjaak had hij zich ter harte genomen bij het kiezen van de hoek: het werd de rechter (1-5). Merselo kwam in het stuk niet meer voor en het had geluk dat Teun de bal van Rob, die als een speer achter de bal was aangegaan en die hij vanaf de cornervlag flankte, niet in maar naast het doel doel werkte. Toch zou twee minuten voor tijd het halve dozijn vol gemaakt worden. Het was notabene onze verdediger Martijn, die zich na een aflegger van Rob op de topscorerslijst knalde: 1-6.

De monsterscore waar toch een beetje op gehoopt was, bleef uit. Daar waren de weersomstandigheden vanochtend te grillig voor en jullie spel in de eerste helft te wisselvallig. Maar troost je, Lottum E1 heeft hier ook maar met 0-4 gewonnen. Terug op De Venhorst wachtte onze jongens nog het frietje/frikandel als beloning voor de Mars-actie en dat ging er wel in, getuige de onderstaande foto's. Blijft de prangende vraag: Zouden Bernadette en Sjaak ook elk 16 pakketjes verkocht hebben? ... En ook maar één frietje afstaan, ho maar! Volgende week allebei als een duvel uit het doosje naar de bieb om Hector Malots meesterwerk 'Alleen op de wereld' te lenen. Daar mogen jullie twee weken over doen, want gespeeld wordt er toch pas weer op 17 april a.s. Thuis tegen SSS'18 E1.

27-03-04

E1 Express - nummer 13

Daar zit je dan achter je tekstverwerker een kwartier lang te fröbelen over de nieuwe openingszin, omdat al die aardige oneliners die je vóór de wedstrijd al in elkaar gezet had in een keer door de papierversnipperaar mochten:  de Stormvogels oogden vanaf het begin vleugellam, in de tweede helft wachtte de Stormvogels slechts nog preventieve ruiming, de Stormvogels werden uiteindelijk door onze Montagnards afgeschoten. De werkelijkheid is dat de vogels in het eerste lenteweekend in de 13e (!) minuut van de wedstrijd maar één enkel eitje hoefden te leggen, waarin onze jongens zich zo verslikten, dat die aan fatsoenlijk voetbal niet meer toekwamen, met collectief versagen als gevolg. En Sjaak en Theo hadden hen er nog zo voor gewaarschuwd ...

Onze jongens hadden kunnen weten dat hen een stevige pot te wachten stond: 'Jongens, vandaag twee schepjes erbovenop', had de Siebengewaldse trainer zijn pupillen bij het inspelen ook al voorgehouden. Toch waren de eerste twee kansen voor onze E1. Kort na de aftrap mocht Willem-Jan al zijn eerste corner nemen, die hij prompt retour voor de voeten kreeg. De volgende poging bereikte Luuk wel en die kopte de bal rechts langs het doel en de boomlange keeper. In de 5e minuut deed Luuk iets terug door Willem-Jan aan te spelen maar ook zijn schot was te onzuiver. Wat zich ontwikkelde, was kluitjesvoetbal waar zelfs een F4 zich voor zou schamen. Waar trainen jullie nou week in week uit op? Hou dat speelveld groot en zorg dat je aanspeelbaar bent. Vader Jan Koppes had zich ter gelegenheid van zijn 22-jarig huwelijk wel een beter cadeau gewenst van zoon Luuk, die het vertikte ook maar een beweging teveel te maken. 'Haal hem er maar uit', was het harde oordeel van de vader, maar troost je, Luuk, je was vandaag heus niet de enige, die voor vervanging in aanmerking kwam, maar dan moet je die vervanging ook wel hebben ...

Een prima aanval/uitbraak over de linkerflank werd onze Montagnards in de 13e minuut fataal. Nadat de bal naar het doelgebied was doorgestuurd, had een Stormvogel de hoek zomaar voor het uitkiezen: in plaats van tegen de doelman op te schieten, iets waar onze jongens de laatste weken zo bedreven in raakten, werd het de linkerhoek: 1-0. Twee minuten later hield Lars met een goede redding de hoop voor onze jongens levend en als Rob in de 16e minuut niet over geschoten had. Als! Aan opbouwen dacht inmiddels niemand meer. En ja, hier komt ie dan: de Montagnards oogden vleugellam, met gelegenheidsspits Rob op de plaats van Luuk: nood breekt wetten, maar de puzzelstukjes vielen door deze tactische ingreep niet op hun plaats. Aan Teun, die zich in de 19e minuut in een schot wierp, was het te danken dat Lars niet in actie hoefde te komen en dat de voorsprong niet verdubbeld werd. Marco had in de 20e minuut de stand gelijk kunnen trekken na een voorzet vanaf links van Rob, maar hij schoot over. Onze Montagnards liepen achter de feiten aan en alle gesjor en getrek leverde de Stormvogels in de 21e minuut een vrije trap op die Lars kundig onschadelijk maakte. 'Wat Lars kan, kunnen wij ook', dachten Niels en Rob bij een cornerbal van Willem-Jan in de 24e minuut, toen zij elkaar koppend en vallend en iets te gretig naar de bal bij de tweede paal onderuithaalden. Pauze!

'Alsof ze niet willen winnen!', dat was de enig juiste conclusie die Theo na een teleurstellende eerste helft kon trekken. De bezieling was er deze ochtend gewoon niet en er was niet één speler die de rest op sleeptouw kon nemen, alhoewel met name Niels stinkend zijn best deed om achter ballen aan te gaan en die te onderscheppen, maar ons middenveld had blijkbaar een dagje vrij genomen. Zonder de mouwen op te stropen begonnen onze jongens al vroeg met de moed der wanhoop op elkaar te mauwen en afstandsschoten op het Siebengewaldse doel te lossen: in de 3e minuut verijdelde de doelman een kans van Rob met het voetje, waarbij hij onzacht met de paal in aanraking kwam. In de 8e minuut leverde zo'n van richting veranderd schot niet meer dan een corner op en in de 12e minuut ging de bal over het doel en enkele tellen later tegen de keeper. Die kreeg de bal niet onder controle en toen stond er van onze E1 ... niemand om hem in te tikken. 'Alsof ze verlamd zijn', sprak Mental Theo. Zijn trage discipelen waren het spoor toen allang bijster, zelfs Lars, die een terugspeelbal overdwars in de 13e minuut verkeerd beoordeelde en er overheen dook en geluk had dat Joep op zijn post was.

Tien minuten waren er nog te spelen en daarin creëerden onze Montagnards nog vier kansen, de Stormvogels niet één. In de 15e minuut ging Marco alleen op de goal af en raakte hij de keeper, in de 17e minuut schoot Luuk knap uit de draai en raakte die de lat en in de 18e minuut eindigde een vrije trap van Rob op de vuisten van de attente doelman. Onze jongens voetbalden zonder hoofd, en al helemaal toen Rob en Martijn in de 20e minuut met een crashtest de hardheid van hun beider schedel op de proef stelden. Die van Martijn liep daarbij enige schade op, maar in tegenstelling tot vorige week kon hij nu wel doorspelen. De laatste seconden tikten weg en Theo's constatering 'Siebengewald was vandaag echt niet beter' was een terechte. Zij hadden één echte kans en benutten die; onze jongens speelden flets als de lentezon die over Sportpark Het Eindpunt straalde en leken vanaf het begin niet in de eigen kansen te geloven. Een wanhoopsschot van Rob in de 25e minuut dat zeker een meter over het doel wegzeilde, was het laatste wat over deze draak van een wedstrijd te melden valt. Punt Uit! Oké, nog eentje dan: Montagnards afgeschoten!

Montagnards E1 verloor vandaag vooral van zichzelf. 'Wah, die hadden nog alle wedstrijden gewonnen!', riep een Stormvogel verbaasd over de eigen prestatie en met 'Goh, hebben die Bergsen hier alweer niet gewonnen', gaf een Stormvogels-supporter de verslaggever, die de penalties liever met een kopje troost vanuit de kantine wilde bekijken, nog een tik na. Nieuwe ronde, nieuwe kansen en wel volgende week tegen hekkensluiter Merselo E1 uit. 's Middags na de met 6-1 verloren uitwedstrijd van onze Montagnards D2 tegen Ysselsteyn D2 toch maar snel even langs bij SV Venray, om daar te informeren naar de uitslag van de wedstrijd van hun E3 tegen onze grootste concurrent Lottum E1: 0-6. Wie is er goed in (kansbe)rekenen ...? Nu is onze nachtrust definitief naar z'n mallemoer, terwijl ook nog eens de zomertijd ingaat ...! Jullie hebben dat uurtje minder slaap vanochtend inmiddels al ruimschoots ingehaald. Welterusten, jongens! Slaap lekker!