13-11-04

C2 Centraal - nummer 14

Montagnards C2 vrij ...!

Geen voetbal, dan deze maar even. Hé Gosse, kende jij 'm al ...? Een Liwwadder mopke:

Het kan verkeren bij Montagnards C2! Op 16 oktober spelen onze jongens nog een pittig, bij vlagen zelfs verhit duel met GFC'33 uit met als inzet de eerste plaats, vandaag valt na de met 2-1 verloren pot tegen Venray C7 in de sportkantine te vernemen, dat lekker voetballen het credo voor de laatste vier wedstrijden zal zijn: 'pas in het voorjaar gaat het om de knikkers en bovendien ... aan zo'n winterkampioenschap wordt binnen de club toch minder waarde gehecht.' In een week waarin er in ons land al zoveel gebeurd is, kan dit er ook nog wel bij! In Grubbenvorst lachen ze zich een breuk en een natte broek, als ze dit horen. Beste heren: a. Er is vandaag niet lekker gevoetbald en b. vanwaar die plotselinge bijstelling van het ambitieniveau? Het lijkt verdorie Ajax wel! En c. voor lekker voetballen hoeven we niet persé tweeëneenhalf uur de deur uit. Dat kan thuis namelijk ook op de PlayStation met Fifa 2005. Als Venray wordt aangedaan, dan graag wel met een goede mix op het veld en op de bank. Het scheelt een doorweekt pak en een hoop ergernis tijdens en achteraf ...

Met Dirk, Joost, Joris, Nick en Tom op de bank begon onze C2 aan de wedstrijd en die zagen dat Venray C7 in de 2e minuut bij een corner voor de eerste keer gevaar kon stichten voor het doel van John, maar die was op zijn hoede bij een te slap ingeschoten bal. Daarna waren onze jongens aan de beurt: in de 6e minuut werd een doelpoging van Martijn door een Venraynaar van richting veranderd, vanaf dezelfde afstand probeerde ook Bjorn in de 7e minuut een afstandsschot en twee minuten later bediende hij de vrijstaande Martijn op maat, maar die kreeg zijn voet niet goed tegen de bal. Dat lukte hem in de 10e minuut beter, toen hij uit een voorzet van Dennis de lat trof. Dat een Montagnard bij deze actie een duwtje in de rug kreeg, was eigenlijk een geluk bij een ongeluk, want de zeer correcte Venrayse scheidsrechter, die in de hele partij elke schijn van partijdigheid wilde vermijden, besliste tot ontzetting van de thuisclub voor een penalty, die door Jelle keihard rechts werd ingeschoten: 0-1.

Je zou denken dat onze C2 door dit steuntje in de rug gemakkelijker zou gaan voetballen, maar niets was minder waar. Er moest flink gebuffeld worden en dankzij een aantal goede ingrepen van Jaap kon het gevaar afgewend worden. De eerste echte kans voor Venray viel pas in de 18e minuut te noteren: John hoefde bij een afstandsschot echter zelf niet in actie te komen want de bal zeilde links langs zijn doel. Om de gaten op het middenveld te dichten kwam Dirk in het veld en nadat ook Kai geblesseerd de kant had moeten opzoeken, mocht Nick het shirt van een medespeler aantrekken (!). Onze armlastige C2 komt blijkbaar niet alleen structureel één wedstrijdshirt te kort, maar in de 26e minuut ook een kordaat ingrijpende speler. Na balverlies op het middenveld marcheerde de net ingevallen nummer 13 door onze verdediging heen en liet hij John met een schot in de linkerhoek volkomen kansloos: tegen de veldverhouding in was het opeens 1-1. Niks aan het handje, want als Dirk in de 28e minuut na een zigzag door de defensie niet óp de doelman had geknald en Dennis in de rebound niet náást, was de marge bijna weer vergroot. De goedgenomen vrije trap van Dennis in de 31e minuut had meer verdiend en nadat Bjorn en Thijs geblesseerd het strijdperk hadden moeten verlaten, was ook Dirk vlak voor de thee met een poeier nog dicht bij een treffer. Pauze! Met het meisjesteam in kleedhok 5 en onze jongens in 6. Als dat maar goed zou gaan ...

Na de hervatting begon onze C2 wéér met de beginopstelling en was daarmee niet eens terug bij af, want in tegenstelling tot in de eerste helft was het Venray dat al na 4 minuten op een voorsprong kwam. Een doorgebroken Venraynaar was een fractie sneller bij de bal dan onze doelman John en die gaf hem het nakijken: 2-1. En als Stef in de 6e minuut niet zo kordaat ingegrepen had, was onze C2 zelfs op een schier onoverbrugbare achterstand gekomen. Toch lag de gelijkmaker in de 8e minuut in de lucht: eerst dankzij Dennis, die wel de man maar niet het doel trof en vervolgens Gosse met een schot dat Abe Lenstra 180ْ in zijn graf moet hebben doen draaien. In de 9e minuut was John wel net een tel eerder bij de bal dan een Venrayse aanvaller en daarmee behoedde hij zijn ploeg voor een verdere tegentreffer. Onze Montagnards zochten de drukte op en vergaten dat er ook zijkanten waren en kwam er eens een schot vanaf de zijlijn, zoals dat van Martijn in de 12e minuut, stond er voorin niemand om af te werken.

In de 15e minuut kreeg Dirk zijn tweede speelbeurt en mocht Kai even later dankzij een te fanatiek ingezette tackle onvrijwillig voor vijf minuten de kant opzoeken. Het numerieke voordeel leverde Venray geen voordeel op: een vrije trap ging door alles  iedereen gemist langs het doel van John, en Stef onderschepte nadien de bal twee keer in een sliding. Aan opbouwen dacht onze C2 allang niet meer, alsof er op slakken zout was gelegd. Het duel werd vooral op het middenveld verloren, waar weliswaar weggewerkt werd en dat nog ongelukkig ook, maar als John in het doel niet twee keer zo alert was geweest ... En toch, het had nog gekund, als Tom in de 30e minuut de bal niet op het dak van het doel had geplaatst. Het was al met al opportunisme troef: onze jongens konden niet en Venray wilde niet meer, want elke bal verdween -als het even kon- over de zijlijn, wat bij onze Montagnards irritatie opriep. Bij weer een onnodige uitbal gaf Gosse hem en indirect een Venraynaar zo'n lel dat hij het restant van de wedstrijd vanaf de dug-out mocht bekijken. Wat zag hij nog, terwijl de regen inmiddels met bakken uit de hemel viel? Dat Kai een aanval moest onderscheppen, dat Dirk en de doelman tegelijk tegen de bal aan schopten, dat John in de laatste minuut goed savede en ... dat Jelle in de extratijd bij de laatste corner in plaats van de bal de cornerpaal raakte. En dat deed pijn. Net als deze onnodige nederlaag!

Volgende week zijn jullie vrij. Pas over twee weken gaat het uit tegen Vitesse'08 C3 verder. En, jongens, dan - indachtig de stalorders en de Montagnards-voetbalfilosofie voor lagere teams- vooral lekker voetballen! Dat vinden jullie zeker allemaal keileuk! Toch maar goed, dat er zo binnen de club voor jullie meegedacht wordt. Nu nog even voor de duisternis de dakgoot met herfstbladeren leegscheppen en daarna stiekem alvast even oefenen tegen Vitesse ... op de Gamecube met Ajax (!) als tegenstander. En dan bij verlies gewoon op de reset-knop drukken en het nog maar een keer proberen. Jammer dat dat vandaag in Venray niet kon! 

16-10-04

C2 Centraal - nummer 12

GFC'33 C2 - Montagnards C2  3 - 2  (rust 1 - 0)

Het ging ergens om vandaag op Sportpark Den Haspel in Grubbenvorst. De inzet was de eerste plaats in de poule. Volgens Van Dale is haspelen: 1. stuntelen; 2. ergens een warboel van maken. Als dat maar goed zou gaan! En het ging heel lang goed met onze Montagnards die uiteindelijk toch aan het kortste eind zouden trekken. Met het kleinst mogelijke verschil sleepte GFC'33 de drie punten in de wacht. En wat zegt de verliezende partij dan altijd: 'Een puntendeling was een eerlijkere uitslag geweest.' Sterker nog, jongens, jullie hadden hier ook met wat meer geluk vanmiddag met drie punten huiswaarts kunnen keren ...

GFC'33 opende sterk en drukte onze Montagnards meteen in de verdediging, die in de 4e minuut ontsnapten aan een achterstand. Adri, de Grubbenvorster nummer 10, maker van vijf van de zeven doelpunten in de wedstrijd tegen Venray C7, schoot de bal op goal. Stef kraakte deze noot met zijn bovenbenen en plofte achter de doellijn neer: eigenlijk een glaszuiver doelpunt volgens Jan Koppes die er (als souffleur van John) met zijn neus bovenop stond. De nummer 10 kreeg meteen een mandekker in de nek: Luuk en die deed zijn werk zeer verdienstelijk. De aansluitende corner leverde weer een gevaarlijke situatie op, maar nu werkte Stef bijtijds weg. In de 13e minuut was ook Dennis een aanvaller te vlug af en ruimde hij goed op. Langzaam ontworstelde onze C2 zich aan de omstrengeling en begon zelf plaagstootjes uit te delen: eerst in de 15e minuut via Dirk, wiens afzwaaier rechts langs het doel verdween en ook in de 17e minuut, toen zijn schot via de gekromde rug van een verdediger alsnog over de achterlijn ging. De daarna te slap ingeschoten bal uit de corner kon de doelman bij wijze van spreken met zijn ogen dicht pakken. Maar meer moeite had hij met een bal van Thijs in de 19e minuut, die aangespeeld door Dirk, vanaf rechts snoeihard uithaalde.

De leiders van de thuisploeg zagen dat de eigen verdediging op Emmentaler gatenkaas begon te lijken en besloten met omzettingen achterin de boel te dichten. Van gevaarlijke corners had onze C2 in de 27e minuut even ook geen kaas gegeten. Op de strak en laag geschoten bal, een hapklare brok, werd door twee verdedigers niet gehapt, waarna een vrij mannetje alsnog het gaatje vond: 1-0. In de 31e minuut kwamen onze jongens op gelijke hoogte, toen Joost vanaf links naar binnen speelde op Joris. Deze bracht Thijs op rechts in een ideale schietpositie en die liet de doelman kansloos met een schot in de linkerhoek: 1-1 dacht alles en iedereen, behalve het Grubbenvorster grens- en scheidsrechtergespan dat al gedecideerd naar de middenstip had gewezen en na reclameren van de geklopten toch buitenspel meende te moeten hebben gezien. 'Het was gewoon goal', zei een GFC-begeleider nog sportief op weg naar de kleedkamer, maar daar kocht verder niemand wat voor. Dat was alleen maar wat extra zout in de wonde.

Wie had gedacht dat onze jongens daarna met de ziel onder de arm uit de kleedkamer zouden sjokken, kwam bedrogen uit. Voortvarend begonnen zij aan de tweede helft en in de 5e minuut had onze rechtshalf dé kans op de gelijkmaker. Nadat Joost de bal op links had veroverd, plaatste hij hem hij richting penaltystip, waar Tom, goed ingelopen, kon aanleggen voor een schot dat helaas via de buitenkant van de rechterpaal achter ging. Twee minuten later kwam onze C2 toch op gelijke hoogte na een uitbraak van Joris, die de uitgekomen doelman uiterst cool omspeelde en de bal het ultieme zetje gaf om zelfstandig de laatste 16 meter af te kunnen leggen: 1-1.

De C2 was in de wolken over de gelijkmaker, maar een moment van onachtzaamheid in onze verdediging bracht GFC nog in dezelfde minuut weer op voorsprong. De bal verdween via de binnenkant van de linkerpaal onbereikbaar voor John in het doel: 2-1. Was het trouwens wel hands in de 9e minuut? De toegekende vrije trap was in ieder geval zo goed genomen dat John er alleen nog maar met zijn vingertoppen aanzat: 3-1. Joris, het niet helemaal eens met de scheidsrechterlijke beslissing, gaf een applausje en zichzelf daarmee een time-out van twee minuten aan de kant. Adri (nummer 10) mocht niet veel later na commentaar op de weifelachtige leiding zelfs voor vijf minuten de schoenen uittrekken. En toen onze gentleman-verdediger Roger in de 16e minuut een kopduel zonder bal in de buurt verloor, was het even hommeles [...].

Met nog een kwartier te gaan, verkleinden onze hardwerkende Montagnards de achterstand toen Joost de cornerbal van Joris na een maaier alsnog het doel in friemelde: 3-2. Met Gosse in de plaats van Joost zette onze C2 nog eens aan, maar toch was het GFC'33 dat in de 27e minuut dichtbij een treffer kwam. Door middel van een prima onderschepping met de voet voorkwam John een zeker doelpunt, waarna de bal in de rebound over geschoten werd en een minuut later gaf Nick een doorgebroken speler sneaky een onopgemerkt gebleven duwtje, waardoor die -uit balans gebracht- naast schoot. Dirks slalom door de Grubbenvorster verdediging leverde twee minuten voor tijd niet meer dan een corner op. Ook GFC hield zijn kruit verder droog: de laatste bal van de wedstrijd krulde langs de goal van John weg.

[ ...]

Op 23 oktober speelde GFC'33 C2 thuis nog de inhaalwedstrijd van 11 september tegen Melderslo C2 en het werd door de afgetekende 9-1 winst de nieuwe koploper én herfstkampioen. De nieuwe stand aan de top halverwege de najaarscompetitie is daardoor: 1. GFC'33 C2 (13 uit 5), 2. Vitesse'08 C3 (12 uit 6), 3. HRC'27 C2 (11 uit 5) en 4. Montagnards C2 (10 uit 5). Eerst even twee weken pauzeren en dan als het effe kan liefst een hete herfst in. Hoe heet het ook al weer in voetbaljargon: 'En daarna zijn wij aan de beurt!' Om te beginnen op 6 november uit tegen Venray C7, de nummer 5 ...!

09-10-04

C2 Centraal - nummer 11

Montagnards C2 - Melderslo C2  5 - 0  (rust 3 - 0)

PRESSEINFO - V BIRD stellt bis auf weiteres alle Flüge ein. Holländischer Low Cost bleibt ab sofort am Boden.

Die holländische Low Cost Airline V BIRD hat heute morgen um 4.30 Uhr beschlossen, ihren Flugbetrieb ab sofort einzustellen. Für die Passagiere wird am Vormittag eine Hotline eingerichtet, die weitere Hinweise gibt. Am Freitagnachmittag, 08.10.2004, 15.00 Uhr, wird die Geschäftsführung für ein Pressegespräch in der V BIRD Verwaltung, Horsterweg 18a, NL-6199 AC Maastricht Airport zur Verfügung stehen und die Vorgänge erläutern.

Niet dat Bergen zelf nou zo bruist van het leven, maar het was vandaag wel akelig stil in het luchtruim boven Sportpark De Venhorst met alle toestellen van V-Bird op Flughafen Niederrhein aan de grond genageld. Het heeft altijd wel wat, die overkomende vliegtuigen. Je raakt er ondanks alles langzaam aan gehecht en als ze er om tien over het halve en het hele uur niet zijn geweest ... als je niet oppast, ga je ze verdorie op den duur nog missen ook. Onder deze stralend blauwe hemel speelde onze Montagnards C2 zich vanmiddag in voor de competitiewedstrijd tegen de tegenstander van vandaag, Melderslo C2, met slechts een tweetal beteuterd kijkende spelers: Dennis en Jelle. Die 'mochten' vandaag op uitzendbasis beiden een helft het C1-team gaan versterken, dat een mannetje (of twee?) te kort kwam. Als dat geen compliment is voor de brede selectie van Theo en Remy, dat iedere speler het liefst voor zijn eigen C2 uitkomt en erbij wil zijn ... en desnoods zelfs genoegen neemt met een plaats op de eigen reservebank!

Geen vuiltje aan de lucht: de wedstrijd kende een flitsende start! Al binnen de minuut zorgde Thijs voor de 1-0 voorsprong. Zo vroeg hadden onze Montagnards in deze competitie nog niet weten te scoren. Daarna volgden in vijf minuten tijd nog drie aanvallen die allemaal in schoonheid stierven. Een grote kans om de voorsprong te verdubbelen had Thijs in de 7e minuut na een voorzet van Joris: vrij voor de keeper zag hij de bal echter gepakt worden. De eerste fase van pressing liep ten einde en het was wachten tot het tweede kwartier van de wedstrijd voordat onze C2 weer van zich deed spreken. Eerst was daar Dirk die langs de zijlijn meters kon maken en de bal hoog en droog in de strafschopgebied legde, waarna Joris maar net naast kopte, vervolgens was het in de 18e minuut de beurt aan Joost om met een hard schot uitgerekend de paal te raken.

Melderslo deed ook wat terug, maar had daarbij wel de hulp van John nodig die na een uittrap de bal precies in de voeten van een tegenstander plaatste, die zich met dit cadeautje echter geen raad wist. De leider van Melderslo stak zijn spelers een hart onder de riem bij ieder gestrande maar goed opgezette aanval. De man mag met zo'n positieve instelling een verademing genoemd worden. Je hoort in Limburg en Brabant her en der wel heel andere geluiden. In de 26e minuut hielp Melderslo onze Montagnards letterlijk een handje: de penalty werd door Joris onberispelijk benut (2-0) en in de 30e minuut gaf Jelle zijn team met zijn eerste competitietreffer van het seizoen een prettige buffer om aan de tweede helft te beginnen.

Ook bij het tweede toegestoken handje van de middag meteen na de pauze kon Remy niet anders dan naar de penaltystip wijzen. Joris plaatste de bal op de paal, kreeg hem zonder tussenkomst van de keeper retour, werkte af en dacht de 4-0 te hebben gescoord. Melderslo tekende meteen protest aan en de treffer werd na afloop dan ook terecht geannuleerd. Nadat Jaap in de 4e minuut bij een afstandsschot op de doelman had geschoten, viel de vierde treffer toch een minuut later na een pass van Joris op Joost, die de bal laag in de verre rechterhoek liet verdwijnen. Daarna stond zowel de paal (Dennis) als de lat (Joris) een nieuwe treffer in de weg.

In de 17e minuut was het dan toch zover bij een kopbal van Joost op Dirk. En met Dirk in vrije schietpositie kun je ook als doelman maar beter een stapje opzij doen: 5-0! Al met al hadden onze jongens vanmiddag toch wel heel veel kansen nodig om tot een handvol doelpunten te komen. In de 20e minuut schoot Dennis nog uit zijn slof en op de keep en Joris naast het doel, in de 23e minuut mikte Dennis na een corner van Thijs te hoog en in de 24e minuut zeilde Dirks pegel naast. Door alert in te grijpen verhinderde John in de 26e minuut een Melderslose tegentreffer. Theo moedigde zijn jongens aan om een laatste aanvalsgolf te starten en vier minuten voor tijd had de bal er nog bijna in gelegen ook. Nadat Dennis de bal veroverd had, kwam die via Gosse bij Martijn terecht, maar zijn schot week net iets te veel naar links af. Kansen bij de vleet gehad, jongens!

Hoe dan ook, als trainer/leider zou je haast van trots naast je schoenen gaan lopen: lijstaanvoerder met een gelijkspel en drie overwinningen. Onze Montagnards C2 zijn nu aan een wel heel mooie reeks bezig. Maar let op, volgende week is er de eerste echte krachtproef, want dan treffen ze in Grubbenvorst een geduchte tegenstander: GFC'33 C2, dat thuis door Vitesse'08 C3 weliswaar nog op 1-1 gehouden werd, maar Venray C7 kreeg een klinkende 7-2 nederlaag aan de broek, om nog maar te zwijgen van EWC C2co dat in Well met 0-14 afgepoeierd en afgedroogd werd. Stel dat weekendje shoppen in Berlijn of Londen maar uit en kom dat zien! Er wordt toch niet vanaf Niederrhein gevlogen ...

02-10-04

C2 Centraal - nummer 10

SVEB C2 - Montagnards C2  4 - 5  (rust 1 - 3)

Vandaag stond op Sportpark 't Venneke in Broekhuizenvorst de reprise van vorige week op het programma. Toen hadden onze Montagnards geen enkele moeite om de gasten de mond te snoeren (5-0), vandaag sleepten ze de 4-5 overwinning voor de poorten van de hel weg. SVEB leek zich al vroeg over te willen geven, maar na de pauze kwamen zij verrassend terug in de wedstrijd. Dat ze niet meer langszij konden komen, kwam door onze al met al stabiele verdediging, dat de marge zo veel kleiner was dan  een week geleden in Bergen mocht onze aanval zichzelf aanrekenen. Er wordt wat afgeprutst in Nederland, zou Wim Sonneveld zeggen ...

Nick op weg naar het veld: 'Wil je wel effe schrijven dat het in ons kleedhok naar meisjes stonk!'  Navraag bij Tom leerde dat hij daarmee eau de toilette  bedoelde. Welk geurtje zou er na afloop van de eigen douchebeurt uit het putdekseltje ontsnapt zijn? Onze jongens begonnen in ieder geval okselfris aan de wedstrijd. Al in de 1e minuut plaatste Dirk de bal uit een vrije trap in het doelgebied en kopte Joris er maar net onderdoor. Na een aftastfase van zo'n zeven minuten verscheen de 0-1 voorsprong op het scorebord, waar het halve elftal aandeel aan had: van John op Dirk op Tom, naar Martijn en door op Joris, die zag dat Joost volledig vrij voor de doelman stond. Twee minuten later maakte onze lange lat uit Aijen ook de tweede Bergense treffer, nadat Joris hem de bal voor het inschieten had gegeven: 0-2.

In een tijdsbestek van zeven minuten had Joris aan drie kansen niet genoeg om het doel te treffen, even zovele keren was Dirk de aangever. In de 18e minuut kwam zomaar de 1-2 uit de lucht vallen. In vrije schietpositie loste een SVEB'er vanaf rechts een schot op doel. John zat er wel nog met de vingertoppen aan, maar zag de bal toch in het doel verdwijnen. En dan wordt er al snel met het vingertje gewezen naar degene die zijn mannetje heeft laten lopen. Laat dat voortaan maar achterwege, want voorin zou er vandaag ook nog een hoop losse flodders afgevuurd worden!

Een kansje om op gelijke hoogte te komen had SVEB in de 24e minuut, maar John was net wat sneller bij de bal. In de tegenaanval bracht Dirk Joost in stelling en die schoot uit de heup rechts langs het doel. In de 25e minuut kwam de bal na een uittrapje van niks weer voor diens voeten en kon hij in zijn derde officiële competitiewedstrijd zijn derde doelpunt scoren. Hattrick! Met nog tien minuten op de klok, was er in de 27e minuut zowaar nog een kansje voor SVEB; vanaf de 28e minuut was het tijd voor de Flodders: de doelman van de thuisclub moest de bal loslaten en Joost raakte hem als een volleerde kunststoter bij het biljarten met veel te veel effect, in dezelfde minuut miste Dirk na een voorzet van Martijn, die zelf in de 29e minuut niks kon uitrichten met de pass van Joost. Het afstandsschot van Dirk dat door de doelman gepakt werd, was het laatste wapenfeit van de eerste helft. Pauze!

Alsof de duvel ermee speelde! Had SVEB in de eerste helft het voordeel van de wind in de rug, in de tweede helft was die gaan liggen. Terwijl de meegereisde supportersschare, bestaande uit welgeteld vier personen, in de kantine van de fusieclub Excelsior'18 en Brughusia nog aan de gloeiend hete koffie zat, scoorde Joost opnieuw. Wegens buitenspel vond het doelpunt echter geen genade in de ogen van de overigens goed leidende scheidrechter. Na opnieuw een matige spelhervatting van SVEB kwam Dirk in de 5e minuut in het bezit van de bal. Hij legde meteen af op Joris en die koos vervolgens de linkerhoek: 1-4. Onze jongens konden rustig achteroverleunen met deze geruststellende voorsprong. Mooi niet! Twee minuten later verkleinde SVEB na goed samenspel de achterstand tot twee en weer twee minuten later zelfs tot nog maar een doelpunt: 3-4.

Dat haastige spoed zelden goed is, bewees Joost in de 11e minuut: in plaats van nog wat meters te maken schoot hij meteen en krulde de bal voorlangs. In de 16e minuut probeerde Theo door middel van twee wissels iets meer rust en opbouw in het spel te brengen, maar de toeschouwers hadden toch de indruk dat ze gasten waren op het bal der gemiste kansen. In de 21e minuut landde de vrije trap van Dirk op de vuisten van de doelman, na weer slecht uitverdedigen van SVEB kreeg Joris de kans op een treffer, maar hij verschoot rechts langs het doel en van kleur. 'Die had toch echt moeten zitten', vond ook de trainer van Broekhuizenvorst. Helemaal op zichzelf aangewezen was Dirk in de 23e minuut en wat doe je dan met geen afspeelpunt in de buurt? Doorgaan en doel treffen: 3-5. In de 25e minuut ging Martijn er op aangeven van Joris op rechts ook van tussen, maar hij raakte niet meer dan het zijnet. Pech had Joost in de 32e minuut aan de andere kant bij een als voorzet bedoelde bal, die via de lat wegketste. Kort voor tijd moest Dennis achterin nog een keer opruimen, voordat SVEB er in de 34e minuut toch nog 4-5 van kon maken.

Met de hakken over de sloot, maar wel met drie punten terug naar Bergen! En voortaan alsjeblieft mondje dicht tot in de kleedkamer en daarna even met een spuitbusje Fa in de rondte zwaaien om de lucht weer op te klaren. Dat hebben die meiden voor jullie daarom misschien ook wel gedaan. Volgende week Melderslo C2 thuis!

25-09-04

C2 Centraal - nummer 9

Montagnards C2 - SVEB C2  5 - 0  (rust 1 - 0)

De geest is uit de fles! De C8 van Venray en de C3 van Leunen werden vóór de zomer wel bij de KNVB aangemeld, maar een elftal kregen beide Peel-clubs niet uit de turf getrokken. En dan geldt 'niet schrapen, maar schrappen' ... en daarmee verliest onze C2 uitgerekend twee thuiswedstrijden voor de najaarscompetitie en mogen we beiden bedanken voor de vergeefse inspanningen om net wat groter te lijken dan de rest. Met als bijkomend vervelend gevolg dat onze jongens in deze najaarscompetitie maar drie keer thuis spelen en zes keer elders op bezoek mogen gaan ...

Vandaag werd er weliswaar thuis gespeeld tegen SVEB C2, maar dat was 'slechts' een oefenpartij. Volgende week zaterdag gaat het in Broekhuizenvorst uit pas echt om de competitie en de punten! Om 13.15 uur zou de aftrap zijn. Later kon echt niet! Jammer voor Remy die zich vanuit het werk gehaast had om nog iets van de wedstrijd te zien en die aankwam toen iedereen al onder de douches stond. Vroeger kon ook niet, schema is schema. Maar toen de verslaggever vanuit Overloon arriveerde waar hij Montagnards D1 tegen SSS'18 D1 had zien verliezen, zat de te vroeg begonnen eerste helft er al bijna op en miste hij daardoor de 1-0, gescoord door Joost Koppes. In het begin van de tweede helft drukte Montagnards C2 ook goed op het gaspedaal en scoorde er driftig op los: 2e minuut Joris 2-0, 7e minuut Joris 3-0, 13e minuut Dirk 4-0 en 15e minuut Joris 5-0. In de 17e minuut moest de 6-0 van Joost wegens buitenspel nog afgekeurd worden. De laatste 20 (!) minuten nam onze C2 flink gas terug. Welgeteld twee kansen waren er voor SVEB. Daarnaast was ook Jelle in de 23e, 28e en 35e minuut nog wel dichtbij een treffer.

Dit SVEB C2 was vanmiddag geen partij voor onze jongens, die het volgende duel op Sportpark 't Venneke met vertrouwen tegemoet mogen zien en die gelukkig braken met een last uit het recente verleden dat oefenwedstrijden steevast dik verloren worden! Hopelijk heeft SVEB jullie met het vertoonde, zwakke spel geen zand in de ogen gestrooid ...

18-09-04

C2 Centraal - nummer 8

Wittenhorst C4 - Montagnards C2  1 - 1  (rust 1 - 0)

Er zijn zo van die wedstrijden die je achteraf met een vreemd gevoel opzadelen. Had dat veldje wel echt de door de KNVB voorgeschreven afmetingen? Moest Wittenhorst er nou af en toe werkelijk zo hard ingaan, dat een aantal Montagnards gekreukeld de kant moest opzoeken? Ging de vlag in de eerste helft aan de rechterkant en na de pauze aan gene zijde niet te pas en te onpas volledig onnodig de hoogte in? Was de scheidsrechter wel zo onpartijdig als wanneer Montagnards thuis zelf de fluitist levert? Waarom meende de grensrechter zich na afloop voor het niet-fluiten van zijn mouwloze maat ('Als ik te vaak blaas, krijg ik pijn aan mijn oren!', aldus het dovemansoortje) te moeten verontschuldigen?  De wedstrijd van vanmiddag op Sportpark Ter Horst was er zo een. De dove en de blinde! En vanavond in de plaatselijke disco bij 110 dB en in een zee van neonlicht maar vrolijk roepen tegen iedereen die het maar horen wil, dat het vandaag best wel goed ging tegen Montagnards C2 uit Bergen! Proost, jongens!

Tot de 21e minuut was er voor onze jongens geen vuiltje aan de stralende lucht. Als Joost in de 1e minuut wat zuiverder had gemikt, was de 0-1 een feit geweest. Nu werd de bal via de vuisten van de doelman en dankzij een verdediger over de achterlijn gewerkt. Thijs z'n schot een minuut later was te slap om de keeper echt in verlegenheid te brengen. Meer moeite had die in de 4e minuut met de pegel van Dirk vanaf zo'n 22 meter, die de verdediging knikkende knieën en hem zere knokkels bezorgde. Inmiddels was onze C2 al twee keer voor vermeend buitenspel teruggefloten en kreeg zij in de 8e minuut na weer een overtreding en een snel genomen vrije trap van Tom op Jelle de kans om aan de leiding te gaan. Vrij voor de keeper schoot Jelle echter naast.

Wittenhorst zat niet lekker in de wedstrijd en met 'Niet mopperen! Voetballen!' probeerde de trainer zijn team er weer bovenop te helpen. Bjorn hoefde pas in de 14e minuut de eerste keer de bal op te pakken. De volgende mogelijkheid om op voorsprong te komen had Martijn in de 17e minuut: (in buitenspelpositie) op links doorgebroken schoot hij rechts langs het doel. Een minuut later mocht hij na een heftige aanvaring met een Wittenhorster geblesseerd de kant opzoeken en kwam Gosse als zijn vervanger in het veld. In de 21e minuut kwam de thuisploeg als bij toverslag onverdiend aan de leiding. Bij de eerste de beste keer dat Wittenhorst ook maar in de buurt van ons strafschopgebied kwam, kon een aanvaller ongehinderd aanleggen en moest Bjorn het afleggen: de bal verdween voor hem onbereikbaar in de linkerhoek (1-0). Onze jongens leken het voetballen plotsklaps verleerd en kropen terug in hun schulp. Twee minuten later moest onze bijter Kai na weer een tackle ook het strijdperk verlaten. Twee mogelijkheden waren er in het restant nog: in de 30e minuut waagde onze Nick een afstandsschot, dat door de doelman gepakt werd en in de 33e minuut verknalde de Horster zwaargewicht, Job genaamd, een opgelegde kans. Pauze!

Met John in de goal begonnen onze Montagnards voortvarend aan de tweede helft. In de 1e minuut gaf Kai de assist op Joris en die trof wel de doelman maar helaas niet het net. Een minuut later deelde hij nog zo'n speldenprikje uit. Ook Wittenhorst kon geen vuist meer maken en dat was vooral de verdienste van onze verdediging, die de rijen goed gesloten hield en opruimde waar het maar kon. Gosses schot op de doelman en Thijs z'n rebound, die naast ging, waren in de 10e minuut een goede waarschuwing voor de gastheren. Na goed voorwerk van Thijs kwam de bal 60 tellen later via Jelle terecht bij Joris en die liet zich dit buitenkansje niet ontnemen: 1-1.

In plaats van door te drukken stuurden onze Montagnards tien minuten lang aan op een staakt-het-vuren, het schuivertje van Gosse in de 18e minuut daargelaten. Dé kans op de overwinning was er voor Wittenhorst in de 23e minuut: de poeier vanaf rechts veranderde John echter zo van richting dat hij daarmee het gevaar kon bezweren. Een minuut later blokte Jaap bij een vrije trap de bal, die vervolgens ook als corner niks opleverde. Wittenhorst sprong slordig met de kansen om en geen Bergenaar die daarom maalde. En omdat ook onze Montagnards last van pap in de benen hadden, Joris' zijn laconiek buitenkantje rechts in de 32e minuut was niet bepaald een voorbeeld van trefzekerheid, mocht dit gelijkspel een terechte uitslag genoemd worden.

Met vier punten uit twee wedstrijden ligt onze Montagnards C2 heel aardig op schema. Het ziet ernaar uit dat er volgende week niet gevoetbald hoeft te worden: Leunen C3 blijkt namelijk slechts op KNVB-papier te bestaan. En omdat ook Venray C8 zich -zonder een balletje te trappen- uit de competitie heeft teruggetrokken, worden onze C2 daardoor uitgerekend twee thuiswedstrijden door de neus geboord. SVEB C2 is op 2 oktober a.s. op Sportpark 't Venneke in Broekhuizenvorst de volgende tegenstander.

Laten we maar beginnen met een raadseltje: 5-36, wie weet waar deze cijfercombinatie voor staat ...? Nee? Het is niet het Bami Goreng Mei Wah met saté op de menukaart van de plaatselijke Chinees, het was het trieste doelsaldo van onze Montagnards C2 na de vier oefenwedstrijden tegen achtereenvolgens De Zwaluw, Olympia'18, VV Sambeek en Montagnards D1. Nog eentje dan: 4-0 ...? Goed geraden! Onze jongens deden vanmiddag wat ze in de eerste drie wedstrijden verzuimden en wat ze pas tegen onze D1 in de tweede helft in de vingers begonnen te krijgen: knokken, repareren, het voor elkaar opnemen en niet alleen met de voeten maar ook met het hoofd voetballen.

Al in de 2e minuut mocht Gosse de score openen nadat Martijn, doorgebroken op rechts een prima voorzet had afgeleverd: 1-0, en dat was een ongekende luxe voor het zo geplaagde team. Twee minuten later was het al weer bijna prijs geweest. Jaaps schot vanaf rand 16 meter werd echter geblokt en vervolgens mikte Gosse de bal precies op de lat. Onze Montagnards controleerden de wedstrijd en onze verdediging met de steunpilaren Kai en Roger hield Volharding ver van het doel. Het voetbalde wel prettig zo en met ook nog de wind in de rug en loste Dirk daarom -met een geblesseerde Martijn op de vloer- een pegel vanaf zo'n 40 meter die via de vuisten van de doelman en de deklat over het doel verdween.

Bij een uitbraak in de 14e minuut was het de beurt aan Tom om de doelman op de proef te stellen. De hand van de keeper zat nog aan zijn schot in de rechterhoek. Drie minuten later komt onze C2 dan toch op een 2-0 voorsprong, en weer vanaf rechts. Omdat afspelen geen optie was, probeerde Martijn het nu zelf. De doelman zat weliswaar nog aan de bal, maar kreeg hem niet meer onder controle. Met Dirks afstandsschot in de 18e minuut had de Vierlingsbeekse doelman nu geen moeite, dat had onze eigen John wel met een tikkie-terug van Stef met een aanvaller op zijn nek, dat hij ternauwernood nog tot corner kon werken. Bij zijn derde poging om vanaf afstand de goal te raken was Dirk wel succesvol en kreeg hij daarmee loon naar werken: 3-0. En in de 32e minuut mocht Tom de complimenten van Theo in ontvangst nemen na een een-tweetje met Martijn. De bal ging maar net langs de verre paal richting zijkant. Pauze!

Onze doelman Bjorn merkte dat ook in de tweede helft van Volharding C3 weinig tot niets te bekennen was. Alhoewel Jaap in de 1e minuut nog wel het goede voorbeeld gaf met een schot dat de keeper kon pareren en had die in de 4e minuut na een kopbal van Tom op een voorzet van Martijn zelfs nog de hulp van de paal nodig, de bezieling was er bij onze jongens een beetje vanaf. Een veilige voorsprong doet niet altijd wonderen. In de 6e minuut moest Stef zich het vuur uit de sloffen lopen om een eigen foutje te herstellen, maar dat deed hij vakkundig met inzet van heel zijn lichaam. Ook Nick had inmiddels al met een aantal goede onderscheppingen de aandacht op zich gevestigd. In de 12e minuut vond John dat het gesappel in het Vierlingsbeekse strafschopgebied lang genoeg geduurd had. Hij loste een schot en hij zag dat via de handen van de gestrekte doelman in de rechterhoek eindigen: 4-0.

Halverwege de tweede helft mocht nieuwkomer Joost na een wel erg lange warming-up eindelijk zijn opwachting maken en hij gaf niet kort daarna zijn visitekaartje af door Martijn op rechts te lanceren. Die schoot echter te gehaast en herhaalde dat in de 27e minuut, waar doorstomen naar het doel met de vrije ruimte voor zich misschien wel verstandiger was geweest. Dat ene (ongelukkige) stapje te veel maakte vader/scheidsrechter Remy wel. Met gekromde rug, handen op de knieën en fluitje in de mond, bezorgde hij zich vijf minuten voor tijd op deze manier zelf een publiekswissel. In de laatste minuten nam Jack, de fluitist bij Montagnards D1 en al klaar met zijn wedstrijd tegen DSV D1 (2-2), de honneurs waar. Er gebeurde niets meer wat het vermelden waard was, of het moest al zijn dat de geblesseerde Remy er als een haas bij was om tot drie keer toe te roepen dat er wel een fruitmand op de Wezelstraat afgeleverd mocht worden.

De eerste drie competitiepunten zijn binnen! Ein Auftakt nach Maß, zo heet dat bij de oosterburen. In oefenwedstrijden fouten en foutjes maken mag, als je er maar wat van geleerd hebt. Jullie hebben vanmiddag niet perfect, maar wel heel gedurfd en gedisciplineerd gespeeld, en wat het belangrijkste was: jullie waren een team! Volgende week zaterdag Wittenhorst C4 uit. En zorg dan dat iedereen er ook is, geblesseerd of niet ...

09-09-04

C2 Centraal - nummer 6

Oefenwedstrijd Montagnards C2 - Montagnards D1

Voor onze Montagnards C2 was het vanavond al de vierde oefenwedstrijd in tien dagen tijd, de D1 had alleen het Zwaluwentoernooi gespeeld en daar de verdienstelijke tweede plaats weten te scoren. Dat onze C2 niet echt gerust mocht zijn op een goede afloop was -gezien de in het verleden behaalde resultaten- niet verwonderlijk en dat de D1 blaakte van het zelfvertrouwen hoefde ook niemand te verbazen. De 'kleintjes' wilden tegen de 'groten' wel eens wat laten zien en de geschiedenis herhaalde zich: David was Goliath te slim en bij vlagen veel te snel af.

Tot de 20e minuut was er nog geen tegendoelpunt gevallen en wat was zeker voor onze C2 een aardige opsteker. Tegenover een kans voor Thijs in de 10e minuut stonden er wel vijf voor de D1: in de 3e minuut is Luuk door en knalt hij de bal over John z'n goal, een minuut later laat Rob Jaap achter zich en speelt hij af op Luc, waar zelf afmaken volgens zijn trainer Sjaak misschien wel verstandiger was geweest, in de 15 minuut is Jesse met een kopbal dicht bij een treffer, nadat Rob vanaf de rechter achterlijn de bal in de doelmond heeft geplaatst en in de 19e minuut gebeurt dat op dezelfde manier bijna weer. Als Rob dan in de 20e minuut slecht gedekt wordt, breekt hij met links de score open (0-1). Drie minuten later komt de D1 op een 0-2 voorsprong na weer een voorzet vanaf rechts en is Luc er als de pinken bij om de bal binnen te werken. Er werd genoeg strijd geleverd en in de 29e minuut liggen broer en zusje Martens beiden geblesseerd op het gras en dan maar zeggen dat sport verbroedert! Na de spelhervatting krijgt Luc opnieuw een bal op een presenteerblaadje aangeleverd, maar hij draait, draalt en schiet met rechts ('Hé, Luc je hebt ook een linker!', perst Sjaak er net voor de pauze nog uit). Nog in dezelfde minuut doet Luc het beter: John raakt de schuiver vanaf links nog wel aan, maar de bal verdwijnt toch in het rechterzijnet (3-0).

In de 3e minuut na rust komt onze D1 zelfs op 4-0. Rob rondt zijn sprint over de rechterflank af met een schot dat het midden hield tussen een lob en een voorzet (op Luc bij de verre paal en in buitenspelpositie). John onderschept maar ziet de bal toch in het doel verdwijnen. De scheidsrechter wijst gedecideerd naar de middenstip en grensrechter Remy kon zwaaien wat hij wilde. Dan breekt er -eindelijk!- een sterkere fase van onze C2 aan, die de schroom van zich afwerpt en het doel zoekt, waar Lars inmiddels tussen de palen staat. De tweede kans in de wedstrijd is voor Roger die de afvallende bal links langs het doel schiet. Bij nummer drie is het dan raak. De perfect getrapte cornerbal van Thijs wordt even fraai door Jelle ingekopt: 1-4. Gosse had in de 16e minuut de score voor zijn ploeg kunnen verdubbelen na weer een corner van Thijs, maar hij kopte over. Luc drukt alle illusies op een beter resultaat voor de C2 de kop in met een doelpunt in de 21e minuut (1-5). Het hakte er af en toe flink in en in de 26e minuut moeten Lieke en Jelle allebei geblesseerd de strijd staken. Met nog een minuut en wat naspeeltijd te gaan draait Rob drie verdedigers een loer en schiet hij de 1-6 binnen. Luc schiet daarna nog een keer tegen de kruising en Thijs aan de overzijde uit de laatste corner tegen de handen van gastspeler Niels. Met een snoeihard schot uit de penalty zorgt de weer opgestane Jelle voor de 2-6 eindstand.

Deze overwinning op de grote broer zal Montagnards D1 veel vertrouwen geven voor de wedstrijd tegen DSV D1. Er is door iedereen hard gewerkt en er werd weinig weggegeven, maar de stellingen werden niet altijd gehouden als we op het commentaar van jullie trainer afgaan ... En Montagnards C2 hoeft overmorgen tegen Volharding C3 zeker ook niet te wanhopen, want als jullie spelen als in deze tweede helft én dan wel weer eens op volle sterkte aanrukken (nu ontbraken Dirk, Joris en Kai!), dan moet het kunnen lukken en zijn al die pittige, maar niet echt motiverende oefenwedstrijden toch nog ergens goed voor geweest!

08-09-04

C2 Centraal - nummer 5

Oefenwedstrijd VV Sambeek C1 - Montagnards C2

04-09-04

C2 Centraal - nummer 4

Oefenwedstrijd Olympia'18 C2 - Montagnards C2  10 - 2  (rust  8 - 1)

Dat was niet zo veul, zeggen ze in Schin op Geul! Terwijl de zomer zich nog een keer van zijn beste kant liet zien, kwamen onze Montagnards C2 op Sportpark Intervet in zwaar weer terecht. De oefenwedstrijd tegen Olympia'18 C2 werd vooral in de eerste helft verloren, in de tweede helft krabbelden de jongens weer enigszins overeind en wisten ze de inmiddels opgelopen schade verder binnen de perken te houden.

En daarmee is eigenlijk al voldoende gezegd over deze voor onze Montagnards dramatisch verlopen wedstrijd. Tot de eerste time-out na 18 minuten speeltijd leidde de thuisploeg slechts met 1-0. In de 2e minuut trapte doelman John ongelukkig over de bal en kon een Boxmeerse aanvaller simpel intikken. Verder stond de lat twee keer een treffer in de weg en moest John het vooral van zijn voeten hebben om ballen buiten de lijn te dirigeren. Na de drinkpauze ging het plotseling heel snel: in de 19e minuut via een afstandsschot ('Schiet maar!') 2-0, in de 21e minuut na een buikschuiver van onze goalie over de bal heen en een aanvaller die met buitenkant rechts 3-0 scoorde, gevolgd door de 4-0 in 24e minuut na een slalom door de gehele Bergense verdediging heen. In de 27e minuut deden onze jongens iets terug: nadat Dirk de bal op Dennis had gespeeld, vuurde deze op de goal en kon Gosse de afvallende bal binnenwerken: 4-1. Doordat de onfortuinlijke John de bal in de 28e minuut niet onder controle kreeg, kwam de 5-1 kinderlijk eenvoudig tot stand. Inmiddels had de thuisploeg de afstandsballen vast in het repertoire opgenomen. In de 30e minuut ketste de bal weliswaar nog tegen de kruising, vier minuten later lukte het wel: 6-1. Jelle had geblesseerd de zijlijn moeten opzoeken, waar geen vervanging voorhanden was. De man-minder-situatie betaalde zich voor Olympia'18 direct uit: een ongedekte speler liet na een voorzet vanaf rechts de 7-1 aantekenen. De 8-1 pauzestand viel na weer een hoog afstandsschot in de 38e (!) minuut.

8-1! Theo en Remy probeerden de danig aangeslagen ploeg weer op de rails te zetten en Hay had zijn grensrechtersvlag wel kunnen opvreten. 'Jongens, het is weer 0-0. Nu is het de beurt aan ons!' Deze mentale oppepper van Theo leek te werken, want met Bjorn in de goal lukte het onze Montagnards C2 het eigen doelgebied lang schoon te houden. Tot in de 13e minuut: toen kreeg een Olympia-speler net nog het puntje van zijn schoen tegen de bal, die tergend langzaam links het doel in rolde: 9-1. Bjorn en Kai voorkwamen in de 14e minuut samen de tiende Boxmeerse treffer en een minuut later stond Jelle oog in oog met de doelman, maar hem passeren wilde niet lukken. De inspanningen in de kleffe, beklemmende hitte begonnen in de 16e minuut hun tol te eisen, toen Dirk en Kai beiden geblesseerd plat gingen. Na de tweede time-out was het wachten tot de 30e minuut voordat onze Montagnards weer eens in positieve zin van zich deden spreken. Eerst was daar Dennis, die Martijn goed in stelling bracht. De bal werd maar net overgeschoten. Een minuut later zorgde Gosse na een steekpassje van Tom voor zijn en Montagnards' tweede doelpunt van de dag: 9-2. Na nog een redding van Bjorn, die vandaag goed in de wedstrijd zat, en een schot over het doel van Dennis maakte Olympia er in de 39e (!) minuut uit een corner toch nog die hatelijke uitslag met dubbele cijfers van: 10-2.

Te lijden onder de extreme hitte had de tegenstander vanmiddag natuurlijk ook, of was het misschien de noviteit van de aanwezigheid van al dat vrouwelijk schoon langs de kant, die verlammend op onze Montagnards werkte? Tel daar nog de blessuregevoeligheid van enkele spelers bij op. Maar die zielige, lege reservebank mag misschien wel als het grootste excuus voor deze zeperd aangevoerd worden. En over inzet gesproken: een compliment is op zijn plaats voor de spelers die met een rood hoofd van de inspanning het speelveld verlieten, daaronder ook the man of the match, net als bij de oefenwedstrijd tegen De Zwaluw: Dirk! Aanstaande woensdag 8 september wordt er nog een keer geoefend voordat de competitie van start gaat, en wel in en tegen Sambeek. Daar dansen jullie hopelijk de samba! Tot nu toe zijn jullie al twee keer platgewalst!

01-09-04

C2 Centraal - nummer 3

Oefenwedstrijd De Zwaluw C1 - Montagnards C2  4 - 1  (rust 2 - 1)

Al op de tweede trainingsdag na de zomervakantie streken onze Montagnards 'over de Maas' neer om hun gevleugelde vrienden uit Oeffelt op De Hogehoek te kooien. Hoe zou het hun vergaan ...? Om een lang verhaal kort te maken: na afloop huppelden een paar Zwaluwen richting douches en hieven ze, elkaar schouderklopjes gevend, met al behoorlijk de baard in de keel hun lijflied aan: 'Bier, friet en tietuh, lala-lalala-lala'. En dan weet je het wel! De gastheren waren letterlijk en figuurlijk een maatje te groot voor onze Montagnards.

Theo Janssen kon al meteen in de 1e minuut in zijn spiksplinternieuwe Groene Boekje noteren dat De Zwaluw na onzorgvuldig uitverdedigen van onze Montagnards op een 1-0 voorsprong kwam. In de 5e minuut zette een aanvaller de Montagnards-verdediging voor schut en zijn ploeg vanaf 11 meter zelfs op 2-0. Een minuut later voorkwam Nick, die een heel solide indruk achterliet, een derde doelpunt, nadat de bal weer via de onderkant lat het veld in was gestuiterd. Jelle, de doelman van de eerste helft, voorkwam in de 9e minuut na een afstandsschot een zekere treffer en halverwege de eerste helft zag hij een pegel vanaf de 16 maar rakelings over zijn doel verdwijnen.

Aan opbouwen kwamen onze jongens onvoldoende toe, daarvoor stond hun te veel fysiek geweld in de weg. Gebuffeld werd er wel, vooral Dirk bleek over de longen van een paard te beschikken. Een verrassingsaanval bracht onze Montagnards in de 30e minuut terug in de wedstrijd. Luuk brak met zijn rush door de verdediging heen en liet de Oeffeltse doelman kansloos, door de bal diagonaal in de linkerhoek te mikken: 2-1. Welgeteld één minuut later was het zelfs bijna gelijk geweest na een perfect geschoten vrije trap van Dirk vanaf zo'n 25 meter, de beloning voor een overtreding op Dennis. De bal spatte echter op de vuisten van de doelman uiteen. De Zwaluw kreeg in de slotminuten nog welgeteld twee kansen om de voorsprong te vergroten: in de 33e minuut werd een door Jelle geretourneerde kopbal alsnog overgeschoten en pal voor rust blokte Nick een meter voor het doel een afstandsschot. Pauze!

Koffie was er in de rust slechts voor het selecte gezelschap 'Ons-kent-ons' van de meegereisde Montagnards-supporters, de rest mocht in de dug-out op het jasje van Hay en het netje met de drie (!) ballen van Remy passen. John had inmiddels tussen de palen plaats genomen en kreeg, zoals verwacht, meteen een aantal hoge ballen op het doel afgevuurd, die gelukkig over de lat verdwenen. Over verdwijnen gesproken, in de 4e minuut moest Jaap binnen het strafschopgebied aan de noodrem trekken en stopte hij, zichtbaar geschrokken, een Zwaluw bijkans onder de zoden. Maar goed, dat de scheidsrechter net de andere kant op keek!

Meer nog dan de gelijkmaker lag de 3-1 voorsprong voor de hand. Die kwam dan ook toen een Zwaluw in de 6e minuut vanaf de rechterrand van het 16-meter-gebied hard uithaalde en John niks meer kon uitrichten. In de 8e minuut kon Gosse de rechtsvoor, die met de bal aan de haal was gegaan, niet bijbenen en was de 4-1 het logische gevolg. In de 15e en de 19e minuut was John met puike reddingen goed bij de les. Luuk herhaalde in de 20e minuut bijna zijn kunststukje uit de eerste helft: doorgebroken en met alleen nog de doelman voor zich schoot hij eerst op de keeper en vervolgens maar rakelings langs de rechterpaal.

Van een hoge Oeffeltse vrije trap vanaf een meter of 25 kon John koud noch warm worden. Montagnards zat sowieso cool in de wedstrijd en kon het zich blijkbaar permitteren een paar minuten de strijd aan te gaan met slechts 10 man. De net - zonder vervanger- uit het veld genomen Roger kwam vanaf de overzijde rustig aansjokken en mocht meteen weer aanrukken. En maar goed ook want vanaf het middenveld lanceerde hij Jelle, die op zijn beurt bijna de Oeffeltse doelman passeerde. Het kermishorloge van de scheidsrechter had inmiddels allang de geest gegeven en daardoor kon er tot de 39e minuut doorgespeeld worden. Aan meer dan een leuk staaltje koppend de bal hoog houden voor het Montagnards-doel en een slap schot op John kwam De Zwaluw niet meer toe. Einde oefening!

Aanstaande zaterdag wacht onze jongens de volgende Brabantse tegenstander, en wel in Boxmeer: de C van Olympia'18. Ook zo benieuwd, welke verrassing Theo uit de hoge hoed (of: uit het Groene Boekje) tovert ...? En wie gaat er zondag in Bergen tegen Olympia'18 ook een zware pot tegemoet ...? Juist! 'Bier, friet en tietuh, lala-lalala-lala ...'

26-07-04

C2 Centraal - nummer 2

Competitie-indeling najaarsseizoen 2004-2005

Als de schijn niet bedriegt, zou dit voor onze Montagnards C2 wel eens een heel interessante competitie kunnen worden. Het team dat op het eind van de vorige competitie in Afferden tegen de verse kampioen HRC'27 D1 een preselectie-oefenwedstrijd (3-4) speelde (zó en niet anders wilde Theo Janssen hem uitdrukkelijk genoemd zien ...!) is nagenoeg onveranderd gebleven. Het liet toen -niet eens ingespeeld- al een prima indruk achter, zakte in de tweede helft wel enigszins in, maar casseerde al met al verdiend de drie punten op Sportpark De Halverman. Let maar op, die groep gaat het - eenmaal op toeren - menige tegenstander nog bijzonder moeilijk maken!

03-07-04

C2 Centraal - nummer 1

Jeugdindeling Montagnards seizoen 2004/2005

Roger, Tom, Gosse, Martijn, Bjorn, Nick en Jaap naar de C2; Jim en Jeffrey naar de D1; Ricardo, Lars, Julien, Wout en Ramon blijven in de D2; John Raafs zien we op de voorlopige indeling bij de D3 terug (klopt dat wel?) en Remy Emons komen we in het volgende seizoen als co-trainer samen met Theo Janssen bij de C2 tegen. Een ding is zeker: een van de prettigste Montagnards-teams heeft 'dankzij' de onverbiddelijke kalenderleeftijd de geest moeten geven. Al met al waren jullie een prima stel spelers en alhoewel in het begin veel wedstrijden verloren gingen, gingen jullie er in de volgende wedstrijd telkens weer flink tegenaan, en dat opgewekt en zonder te morren. En, het mag nog wel eens gezegd, jullie hadden een stel klasse leiders!! Die twee hebben onze D2 uiteindelijk wel goed aan het voetballen gekregen. Het was plezierig jullie samen zo aan het werk te zien. Laten we ook Jacqueline, onze wedstrijdleidster én sponsor, niet vergeten!

Toegegeven, het was niet altijd crème de la crème wat jullie hebben laten zien, maar jullie serveerden ons wel een drie-gangen-menu in vergelijking met de opgewarmde slappe hap die we op zondagen vaak voorgeschoteld kregen! Veel succes in jullie nieuwe competitie, prettige vakantie en zeker tot ziens!