Montagnards D2 Dagboek ... Najaar 2003

20-12-03

D2 Dagboek - nummer 17

De nieuwe competitie-indeling voorjaar 2004

2e kl.	D-pupillen 0257	Voorkeur
1	*Montagnards D2*	12:30 uur
2	America D1	11:30 uur
3	Venray D6	09:30 uur
4	BVV'27 D2	13:00 uur
5	Ysselsteyn D2	12:30 uur
6	Melderslo D1	13:00 uur
7	Resia D1co	12:00 uur
8	Heijen D2	11:00 uur
9	Swolgense Boys D1co	11:00 uur
10	*Achates RKOSV D2*	11:30 uur

Dit is niet de voorspelde eindstand, maar (slechts) de indeling volgens opgave van de KNVB. Hierop komen we graag over twee weken op terug ...! Iedereen prettige feestdagen en tot ziens!

13-12-03

D2 Dagboek - nummer 16

Montagnards D2 - RKDEV D1 1 - 9 (rust 1 - 3)

'Jou moet ik straks even spreken!', riep scheidsrechter Remy cryptisch naar de kant, terwijl onze Montagnards klaarstonden om op De Venhorst in de gestaag neervallende regen de strijd aan te binden met RKDEV D1 uit Arcen. Waar zou het over kunnen gaan? Over het wedstrijdschema dat vandaag niet bleek te kloppen? Over het feit wellicht dat instromer Björn niet op de stickers vermeld stond? Misschien wel over die vijfeneenhalve zin van twee dagen geleden, waarin het woord 'watjes' toch niet gebruikt is? Het bleek dat laatste te wezen. Waarin een groot man klein kan zijn! Ook John, de tweede hand op een buik, wilde nog wel even kwijt dat niemand en zeker niet de persoon met de grootste paraplu aan de zijlijn moest staan te mauwen over de wel zeer miserabele weersomstandigheden. Excuses, heren, maar niet iedereen heeft dan ook zo'n elegante, luxe, waterwerende en vooral gratis trainersjas als jullie twee. Tel daar nog die riante AVG-leasebak bij, John, waarmee op zaterdagen, als er gevoetbald wordt, velden en wegen in Noord-Limburg afgestruind worden (op 16 december zou hij er zelfs mee in Eindhoven gesignaleerd worden!) en dat Marjo de benenwagen mag nemen als ze in de stromende regen eerder naar huis wil, Remy. Noem mij nog eens twee die het zo goed gaat als jullie! Effe dimmen, bofkonten!

De wedstrijd begon voor onze Montagnards veelbelovend. Na een goed genomen vrije trap in de 5e minuut van Jeffrey, die de bal in de linkerhoek van de goal dropte, kon de doelman er ternauwernood nog een corner van maken en die werd door een eigen speler keurig ingekopt. Nick claimde wel nog dat hij de bal daarvoor getoucheerd had, maar dat zou teveel eer zijn geweest: 1-0. 'Jammer dat we net geen kampioen meer kunnen worden', sprak John gelaten. De vreugde over de vroege treffer was van korte duur, want al drie minuten later kon RKDEV na slap ingrijpen van Roger op gelijke hoogte komen: 1-1. Toch zou een minuut later de tweede treffer vallen. Eerst was er een bijna-kans voor Martijn die bij een uitbraak de keeper de bal net iets eerder zag bereiken en aan de overzijde kreeg Jim meteen daarna een bal op de lat. Toen vervolgens Jeffrey op Jim vertrouwde en die op zijn beurt dacht dat Jeffrey zich wel over de bal zou ontfermen, schoot een Arcense speler hem zo maar binnen: 1-2. Miscommunicatie, jongens, sterker nog: er viel geen woord, wel een enkele verwijtende blik toen de schade al was aangericht. In de 13e minuut lag nummer drie ook al weer achter Jim, nadat een speler eenvoudig door de verdediging mocht lopen en de hoek voor het uitkiezen had: 1-3.

Jammer dat Lars in de 18e minuut in het strafschopgebied in vrije schietpositie aan zijn medespeler dacht en aflegde, want als hij zelf nou eens geschoten had ...? Onze D2 kreeg de bal weer eens niet weg en mocht van geluk spreken dat RKDEV onzorgvuldig met de kansen omsprong. En dat deed Gosse in de 26e minuut ook, nadat hij door Ramon vanaf rechts was aangespeeld. Onze Mateja Kezman, inmiddels ook al 300 minuten doelpuntloos, schoot recht op de keeper, hief de handen vertwijfeld ten hemel en zette ze weer in de zij. In het wassenbeeldenmuseum van Madame Tussaud zou hij niet misstaan, want aan meters maken en zich vrij lopen heeft ónze spits een broertje dood. Aan de tussenstand veranderde in het restant van de eerste helft niets meer, alhoewel Toms kopbal bij een corner van RKDEV akelig dicht in de buurt van het eigen doel kwam. Pauze!

Met de wind tegen begonnen onze jongens aan de tweede helft. En wat deden onze verdedigers bij de eerste de beste corner? Die werden gedrieën afgeleid door een Arcense draaikont, die zijn rondjes om Jim draaide. De bal krulde richting het doel voor de voeten van een vrije RKDEV'er en die maakte de 1-4. 'Nog één goaltje en niks tegen krijgen', sprak de trainer van de gasten in de 5e minuut hoopvol, terwijl hij zag dat Roger met een ultieme krachtsinspanning een verder tegendoelpunt verijdelde. 'Ze laten ze ook maar lopen', was aan de kant te horen, toen in de 8e minuut een afstandsschot maar net rechts langs het doel van Jim verdween. En wat te denken van de dubbele kans voor Wout na een bal van Gosse, die met alleen de doelman voor zich niet één leeg plekje in die grote goal wist te vinden. Een doelpunt had de wedstrijd nog kunnen doen omslaan.

Oude tijden herleefden. Net als in de eerste competitiewedstrijd tegen RKDSO vielen in een tijdsbestek van krap vier minuten drie doelpunten: aan de 1-5 ging een foutje van Roger vooraf, de 1-6 was een weggevertje en 1-7 werd het uit een vrije trap van ene Michel. Jim strekte zijn handen wel in de hoogte, maar liet de bal weer los en die stuiterde over de achterlijn. Met nog zes minuten op de klok zouden nog twee doelpunten vallen. Eerst was er een corner die Jim weliswaar nog kon wegstompen, tegen het reboundschot was hij echter kansloos (1-8). In de 29e minuut stond Gosse plotseling oog in oog met de Arcense doelman, maar geschrokken door de immense afmeting van het doel (7,32 m bij 2,44 m) voor hem schoot hij voor de zekerheid toch maar recht in de handen van de keeper. Bij een corner voor onze D2 had Ramon de Bergense productie kunnen verdubbelen, maar het schot ging maar net langs. Hoe het wel moest, liet RKDEV in de blessuretijd zien. De bal lag in het doel voor iemand er erg in had: 1-9. 'Fluit maar af, Collina!' En dat liet Remy zich geen twee keer zeggen, waarna de doorweekte spelers de douches mochten opzoeken.

. . . MONTAGNARDS D2 AFGEDROOGD! !

Met duw- en trekwerk had RKDEV de drie punten in de pocket. 'Als ik alles had moeten bestraffen, hadden er van hun nog maar twee spelers op het veld gestaan', sprak Remy na afloop lichtelijk geïrriteerd in de kantine. Hoe dan ook, met de luxe van drie thuiswedstrijden op rij hadden onze Montagnards niks weten te beginnen: eerst was er Achates (1-6), vervolgens kampioen SVOC'01 (1-5) en vandaag de domper tegen RKDEV (1-9). De competitie zit erop. Volgende week wordt er wel nog afgetraind, dat wil zeggen als het dinsdag en donderdag niet regent ...! En nou niet meteen beginnen te bellen, heren trainers. Jullie hebben het dit seizoen hartstikke goed gedaan en hebben gezorgd voor een prima sfeer! En jullie, jongens, hebben het in deze zware competitie ook wel erg hard voor de kiezen gekregen. Jullie hebben geknokt voor wat jullie waard waren en dus zat er in deze ronde gewoon niet meer in dan de voorlaatste plaats. In de volgende reeks gaan jullie zeker betere tijden tegemoet! We blijven optimistisch ...!

TOPSCORER NA 11 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Tom Dentener	4
2. Gosse Haga	1
Jeffrey van Mierlo	1
Lars Raafs	1
Nick van de Venn	1
e.g. RKDEV	1

11-12-03

D2 Dagboek - nummer 15

Laatste nieuws!

Ook de tweede training van deze week komt te vervallen ... Een aantal van onze D2-spelers trotseert zonder te morren dagelijks de weg van Bergen naar Boxmeer of Stevensbeek om de middelbare school te bereiken. In weer en wind! En die vallen echt niet om van een regenbui tijdens de training. De vooruitzichten voor zaterdag zijn ook niet bepaald gunstig. Er wordt toch hopelijk wel gespeeld ...!

06-12-03

D2 Dagboek - nummer 14

Montagnards D2 - SVOC'01 D1 1 - 5 (rust 0 - 1)

Wat SVOC'01 D1 vanochtend in en bij het schoentje vond ...!

'Kijk daar! Niet normaal! Drie van die jongens hebben gisteren van Sinterklaas hun eerste scheerapparaat gekregen!', aldus John. En met 'Volgens mij zijn er zonet zelfs een paar met de brommer vanuit Oirlo naar De Venhorst komen rijden!' deed Remy ook nog een duit in het zakje. Dat zag er inderdaad indrukwekkend uit, wat daar aan kilo's het veld in stapte. Goliath kon vandaag bij winst op 30 punten komen en kampioen worden en David had eigenlijk niets te verliezen, behalve de 10e plaats dan als Milsbeek bij Astrantia zou weten te winnen. En om bij het Oude Testament te blijven: dan was er ook nog onze wedstrijdleidster Jacqueline, die in haar rol van Delilah de doelpuntenmaker(s) van onze Montagnards een welverdiende massage na afloop in het vooruitzicht stelde. In twee keer 30 minuten werd er verdacht veel misgeschoten ...

1	SVOC'01 D1	9	9	0	0	27	62	8
10	Montagnards D2	9	2	0	7	6	7	43

Onze D1 won de toss en koos ervoor om van speelhelft te wisselen, in de hoop met de wind in de rug wat eerder bij het doel van de tegenstander te zijn. Wat zij toen nog niet konden weten, was dat zelfs de middellijn meestal een niet te nemen horde was. Het spel speelde zich uitsluitend op de eigen helft af, was te vaak niet om aan te zien, vooral omdat onze jongens regelmatig in de oude fout vervielen, namelijk het onbesuisd wegspelen van de bal zonder zich om de opbouw te bekommeren. En dan krijg je uiteindelijk de klappen waar je zelf om gevraagd hebt.

Drie gevaarlijke situaties bij het doel van Björn gingen aan de eerste Oirlose treffer vooraf: in de 3e en de 4e minuut afstandsschoten, die beide maar net links langs het doel gingen en in de 5e minuut een schot op doel, dat Björn te laconiek met een knietje wegwerkte. En toen kwam de 7e minuut, waarin Jaap nadrukkelijk een hoofdrol voor zich opeiste. Een SVOC'er gaf vanaf rechts de setup en Jaap smashte de bal dubbelhandig het buitenveld in. Remy kon niet anders dan naar de penaltystip wijzen: 0-1. Vanuit Bergens zicht was er daarna nog maar bijster weinig te melden, want ze werden steeds verder de verdediging in gedrukt. Dankzij pech voor SVOC, geluk voor de Bergenaren én wijsheid van de verdedigers bleef de tussenstand gehandhaafd.

Na een snelle actie van de gasten in de 10e minuut ging de bal maar net rechts langs het doel, in de 11e minuut moesten Jeffrey en Roger eendrachtig opruimen, in de 13e minuut dacht Oirlose Stan met gallery play alles en iedereen te kunnen dollen (inclusief zichzelf), in de 14e minuut moest Roger aan de noodrem trekken, toen hij zijn zwart-rood-witte sneltrein plotseling zag vertrekken en in de 17e minuut trof dezelfde speler de paal, waarna Björn de terugkaatsende bal alsnog kon onderscheppen. Wat er allemaal in de 18e minuut gebeurde, was voor de schrijver aan de lijn niet bij te benen: weer voorkwam Roger een treffer door kordaat in te grijpen en bij de volgende aanval kon Jeffrey de bal uiteindelijk 10 centimeter voor de doellijn wegwerken.

Onze Roger was inmiddels ook de Oirlose supporters opgevallen: 'Kijk die kleine. Die laat zich niet voor de gek houden.' Ja, heren, die kleine wordt later een hele grote! Te statisch was het spel van onze jongens, te veel bleven ze hangen en net als thuis lieten ze ook op het veld telkens weer de deur wagenwijd openstaan, waardoor zij SVOC in de 25e en de 28e minuut lieten uitbreken en slechts het zijnet zagen treffen. Tussendoor was er nog een heuse snoekduik van Björn naar maar niet op de bal. Met dit cadeautje wisten de gasten in de 27e minuut echter gelukkig niks te beginnen. Pauze!

Meteen na de peptalk van Remy en John zette SVOC onze onoplettende Montagnards letterlijk en figuurlijk voor paal. Nadat de bal was teruggekaatst, werd hij als zo vaak toch meteen weer ingeleverd. Onze verdedigers kregen alle gelegenheid zich te bewijzen en ook Michael repareerde waar hij dat kon. Maar al met al bleef het toch kunst en vliegwerk of dweilen met de kraan open na weer een slechte uittrap. Zo ook in de 7e minuut, toen de bal vanaf rechts na een steekpassje zomaar in de korte hoek geschoten kon worden: 0-2. De Bergense opbouw verliep over maximaal drie schijven en dan mocht de bal alweer ingeleverd worden. Bij weer zo'n uitverkoop was Oirlose Tim er als de pinken bij en schoof hij in de 11e minuut de 0-3 binnen.

Pas na precies drie kwartier kwamen onze jongens voor de eerste keer in de buurt van het doel van de tegenstander en kon Jeffrey een losse flodder op het doel lossen. De bal krulde over hun laatste man heen en Tom, die goed was meegelopen, schoot hem vanaf het presenteerblaadje met rechts bekeken links langs de keeper: 1-3. 'Knap, hij doet het toch maar weer!', vond ook Jacqueline. Björn keek voortaan wel uit na een voltreffer in de 17e minuut, die tegen zijn buik plofte en die darmen en andere ingewanden van plaats deed wisselen, en misschien wel daarom liet hij vier minuten later, enigszins balschuw geworden, een doorgebroken SVOC'er zomaar scoren (1-4). Na de op wel zeer knullige wijze verspeelde aftrap lag de bal binnen de minuut weer in het doel. Terwijl iedereen alweer richting middencircel sjokte om de aftrap opnieuw te oefenen, ging het fluitje toch naar Remy's mond. Grensrechter Jacqueline had namelijk al gevlagd voor een achterbal, die de lijn al was gepasseerd, nog voordat hij werd voorgelegd.

Die dubbele cijfers, waar iedereen -behalve Tilly- vooraf zo bang voor was geweest, zaten er met nog maar vijf minuten te spelen niet meer in. Toch hielp misléiding of mísleiding van John en Remy de tegenstander nog een handje door de hele verdediging (Roger, Jeffrey en Michael) naar de kant te halen. Na een uitbraak kon Björn de bal nog wel wegtrappen, maar die klutste weer voor de voeten van de schutter met een leeg doel voor zich: 1-5. Ook Nick deed nog alle moeite om in dit verslag vermeld te worden: na een waardeloze uittrap recht in de voeten van de dankbare tegenstander schopte hij bij de navolgende onderscheppingspoging zijn rechterschoen richting reservebank. En daar hoort de bezitter ook thuis, als hij telkens maar weer vergeet de laatste twee dubbele gaatjes dicht te veteren!

Een minuut te vroeg stuurde Remy de teams naar de douches. Daar stonden na een half uur nog steeds vier Montagnards de modder weg te poetsen, waaronder de doelpuntenmaker, die de bonus toch maar liever aan zich voorbij liet gaan. De drie lummels, die zich inmiddels als vrijwilliger aangeboden hadden, vingen bij de masseuse in spe uiteraard bot. Beneden op het hoofdveld was Jan van Haperen met de keeper van de B1 bezig, dat deze middag Leunen B1 op bezoek kreeg. 'En Jan, wat wordt het morgen tegen Odiliapeel?' 'Winnen natuurlijk!', was het antwoord. En met die instelling moeten jullie volgende week zaterdag in de laatste wedstrijd van de reeks (thuis tegen RKDEV D1 uit Arcen) ook spelen, jongens! Zorg dat jullie uitgeslapen zijn, want er wordt alweer om half een gevoetbald. Daarna begint de winterslaap ...!

TOPSCORER NA 10 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Tom Dentener	4
2. Gosse Haga	1
Jeffrey van Mierlo	1
Lars Raafs	1
Nick van de Venn	1

22-11-03

D2 Dagboek - nummer 13

Montagnards D2 - Achates D1 1 - 6 (rust 0 - 3)

Aan de tegenstander van vandaag bewaart onze Montagnards D2 minder prettige herinneringen. In sportief opzicht was de vorige ontmoeting in de najaarscompetitie 2002 weliswaar in evenwicht (uit werd 1-1 gelijkgespeeld), wat de arbitrage betrof sloeg de balans destijds echter behoorlijk in het nadeel van onze jongens door. Maar zelfs mét die twee punten extra, die ze op grond van hun vechtlust verdiend hadden, zouden ze uiteindelijk toch net één punt te kort zijn gekomen om zich herfstkampioen te mogen noemen. En dus restte er slechts die ondankbare, maar desondanks zeer verdienstelijke tweede plaats. En die plaats zouden ze ook in de navolgende voorjaarscompetitie van 2003 niet meer afstaan, al was het toen met nog al die jongens in de gelederen, die daarna doorschoven naar de D1, de tweede plaats ... van onderen! En vandaag een jaar na dato...?

De begroeting door Remy op het hoofdveld, waar onze D2 zich warmliep, was hartverwarmend: 'Hedde gej de stickers?', meteen gevolgd door een verzoek, of iemand wilde vlaggen, want hij kon er vanmiddag maar een helft bij zijn. En die iemand was snel gevonden, toen daar de vader van Gosse aangeslenterd kwam. 'Handen uit de zakken, Johan! Werk aan de winkel!' Terwijl Remy in de weer ging met het opplakken van de stickers op het wedstrijdformulier (dit bureauwerk kon maar klaar zijn), gaf John de laatste tactische aanwijzingen aan onze jongens, die vandaag Jim, Jeffrey en Wout in verband met blessureleed moesten missen. Een verloren zoon was gelukkig weer op het oude nest teruggekeerd: Björn, die meteen in het doel mocht plaatsnemen. De time-out heeft hem blijkbaar heel goed gedaan, want hij speelde vandaag ondanks een paar onzekerheden een heel degelijke partij en schreef een aantal puike reddingen op zijn naam!

In de eerste minuut deelden de gasten meteen de eerste speldenprik uit, waarbij de bal links langs het doel van Björn uit ging. Toch waren de volgende vijf minuten voor onze jongens die meestentijds in balbezit waren, tot de zesde minuut. Toen moest Nick namelijk een gevaarlijke voorzet met twee vrije aanvallers in de buurt afvangen. In de 8e minuut had Björn het ver voor zijn goal lastig bij het onderscheppen van de bal. Die viel precies voor de voeten van een Achates-speler en werd vervolgens hoog in het doel gelobd: 0-1. Onze doelman wisselde in de 10e minuut een hoogtepunt met een (bijna) dieptepunt af. Eerst pakte hij het schot bij een Ottersumse uitbraak klemvast. Toen hij echter daarna een slechte uittrap afleverde, kreeg hij de bal per omgaande terug en zag hij hem tot ieders opluchting rechts naast het doel gaan.

Achates was, aldus Remy, feller op de bal en onze Montagnards hadden in de 13e minuut geluk dat een loepzuiver doelpunt door de grensrechter wegens vermeend buitenspel werd afgekeurd, twee minuten later was Michael op tijd ter plaatse om de bal uit het eigen doel te werken en in de 18e minuut stopte Björn eigenhandig een uitbraak van Achates. Toch werd er door onze jongens goed gewerkt; nog niet eerder zagen wij Gosse zoveel meters maken. Volgens de Achates-trainer, die er door zijn gebrul voor zorgde dat iedereen aan zijn kant met oorpijn naar de overzijde verkaste, wierpen zijn pupillen nog niet genoeg felheid in de strijd, getuige zijn 'Pak 'm aan, pak 'm aan, pak 'm aahaan ...!' Remy verwoordde de gevoelens van de supporters perfect, toen hij met zijn 'ik zal hem dadelijk zelf eens effe aanpakken, verdorie, hij heeft het wel tegen jongens van 11, 12 jaar' zijn hart luchtte.

Een hachelijk moment was er in de 25e minuut. Eerst lukte het Michael nog een aanvaller naar buiten te drijven, waarbij wel een corner moest worden weggegeven. Vervolgens kon Tom de bal onderscheppen, daarna was het de beurt aan Nick, die niet de bal wegwerkte maar slechts zijn eigen voetbalschoen richting kantine zag verdwijnen en als laatste kreeg Björn de bal nog net voor de doellijn te pakken. 'Volgende week toch maar een kwartier eerder met de training beginnen. Gaan we eerst eens leren hoe je veters moet strikken!', sprak John met opluchting in zijn stem. Er waren nog drie minuten te gaan en uitgerekend in dit restant gaf onze D2 de wedstrijd uit handen. In de 27e minuut was er een uitbraak van Achates: de bal belandde op de paal en werd in de rebound (Roger was net te laat) ingeschoten (0-2). Bij een poging de bal te onderscheppen kwam Björns hand even later klem te zitten tussen de grond en een stel voetbalnoppen. Terwijl hij uitgeschakeld op de grond lag, viel de frommelgoal en was de 0-3 een feit. En dat was jammer te noemen, want onze Montagnards hadden weer eens goed gespeeld, aardig gecombineerd en zelf te weinig gekregen. Pauze!

Knokken tot het einde, jongens!	Remy: 'Hé John, ik heb nog wat voor je!'

Er werd gretig aan de tweede helft begonnen, vooral door Achates. Kon Roger in de derde minuut de bal nog corner tikken, in de vijfde minuut was Jaap plotseling door slaap overmand, liet zijn mannetje lopen en die kon onder Björn door zomaar de 0-4 inschieten. En Achates ging voortvarend verder met in de 7e minuut een bal op de lat die daarna naast gekopt werd. Ottersumse Mischa bediende zijn trainer op zijn wenken en pakte Ramon van achteren zo hard aan, dat hij meteen de kleedkamer mocht opzoeken. 'Eraf en ik wil je hier vanmiddag niet meer zien', was het rechtvaardige oordeel van scheidsrechter John, maar misschien had hij ook de trainer naar de tribune moeten sturen. Hij was het namelijk die de hele tijd wind zaaide en storm had moeten oogsten.

Ook in ondertalpositie bleef Achates gevaarlijker. Eerst in de 10e minuut met een uitbraak, waarbij het maar een haartje scheelde, of de bal had al in het doel gelegen (niemand legde de schutter trouwens een strobreed in de weg!) en een minuut later, toen Björn zijn huzarenstukje van de slechte uittrap herhaalde, maar de bal vervolgens wel klem pakte. In de 12e minuut was er weer een uitbraak vanaf de linkerkant. Nadat Roger struikelend in het overvloedige zand van het hoofdveld had moeten bijten, was het voor de aanvaller vervolgens kinderspel om het doel te raken: 0-5. Een minuut later had Gosse de eerste grote kans van de wedstrijd voor onze Montagnards. Er ging weliswaar een -laten we maar zeggen- onbestrafte handsbal aan vooraf om de bal goed voor de voet te leggen, maar het schot vertrok desondanks rechts langs de goal, evenals Remy die richting zijn werkgever in Cuijk moest. Ook Gosse's tweede kans, een afstandsschot in de 17e minuut, leverde niets op.

Twee minuten later was Nick wel succesvol na een keer kappen en punteren vanaf de 16-meterlijn. De bal verdween onbereikbaar voor de keeper net naast de linkerpaal in het doel (1-5), waarmee hij zichzelf in een klap op de gedeelde tweede plaats van de topscorerlijst plaatste. Een doelpunt zou er nog vallen en helaas aan de verkeerde kant! Nadat Martijn de bal op de eigen helft had verspeeld, mocht de wel gretige onderschepper ongehinderd in de richting van het doel opstomen en zag onze Montagnard van verre met lede ogen aan, hoe de bal in het doel verdween: 1-6, waarmee Achates eens temeer bewees, telkens net iets wakkerder te zijn dan onze jongens. In de slotminuten verhinderden zowel Björn als Ricardo nog een bijna-goal voor de gasten. Volgende week toch allemaal even goed bijslapen, heren, want dan zijn jullie speelvrij! Op 6 december a.s. komt SVOC'01 D1 op bezoek, dat na 9 wedstrijden met een 100%-score op 27 competitiepunten staat! Halen jullie dan een punt, mogen jullie allemaal een voetbalschoen extra zetten ...!

Paniek! Paniek na afloop in de kantine. 'Waar is het wedstrijdformulier?', wilde John wel eens weten. Achates, dat op punt van vertrekken stond, had een kopie nodig. Formulier pleite, net als Remy! Die was er ook zo snel vandoor. Het zou dus wel ergens in Cuijk in een jas aan een kapstok hangen, was de conclusie. En dus was Jacqueline, die zich toch nog even naar de Venhorst had gespoed na een geslaagde fotosessie (!), weer de klos. Toen de persoonlijke assistente van Remy en John net haar hand lamgeschreven had aan de spelersnummers, kwam daar doelpuntenmaker Nick koeltjes vanuit de kleedkamer met Johns jas in de ene hand en het al compleet ingevulde formulier in de andere binnengewandeld. Dus toch gekregen, John, maar door de spanning waarschijnlijk even helemaal niks geregistreerd! John snapte er in ieder geval niks meer van en keek alsof hij water zag branden. Onze man die normaalgesproken nooit met de mond vol tanden staat, frommelde wat aan zijn bril en verschrompelde zienderogen. Intussen had Jacqueline haar schrijfsel al weer verscheurd. De drie handtekeningen kreeg onze trainer net nog op het papier gezet, inclusief de geflatteerde einduitslag: 1-6.

TOPSCORER NA 9 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Tom Dentener	3
2. Gosse Haga	1
Jeffrey van Mierlo	1
Lars Raafs	1
Nick van de Venn	1

15-11-03

D2 Dagboek - nummer 12

Vitesse'08 D2 - Montagnards D2 8 - 2 (rust 5 - 0)

Twee weken geleden de 0-1 winst op Leunen D2, vorige week de 2-1 overwinning op Milsbeek! Je zou er haast overmoedig door worden! En dan vandaag de uitwedstrijd tegen Vitesse'08 D2 op Sportpark De Heykuul in Gennep, dat tot vandaag ook pas drie wedstrijden had weten te winnen en er vier had verloren (doelsaldo 23-27) en daar stak dat van onze jongens met hun 6 punten en 4 doelpunten voor en 29 tegen toch wel schril tegen af. Het zou een moeilijke missie worden, temeer daar Jim al bij het inspelen te kennen gaf door een spierblessure in het bovenbeen niet te kunnen spelen. De ambulance van Sjors, op De Venhorst getuige van de 7-3 overwinning van de D1 tegen hekkensluiter Resia, hoefde nog net niet gealarmeerd te worden.

Dus hees zich onze stand-in (en stand-up comedian) Nick in het zwarte keeperstenue en nog voordat de wedstrijd goed en wel begonnen was, kreeg hij al nummer 1 om de oren, nadat hij een schot van de Gennepse Yünüz niet onder controle kreeg en hij het schot uit de rebound rechts in het doel zag verdwijnen. Vitesse'08 begon te pressen en Tom kreeg -onder druk gezet- niet eens tijd om zijn al na drie minuten losgeraakte veters te strikken. Binnen de minuut had Nick voor de tweede keer het nazien, maar tot opluchting van iedereen plofte het diagonale schot tegen de linkerpaal, waarna onze goalie zich erop kon werpen. Hij was gewaarschuwd. Bij een identieke situatie viel welgeteld 60 seconden later de 2-0: de aanvaller mikte nu net rechts naast de paal, indachtig het spreekwoord 'een ezel stoot zich in het gemeen niet twee keer aan dezelfde steen'. Onze dierenvriend in de goal had hier nog nooit van gehoord en viste achter de lijn de bal uit het doel: dat gezegde kende hij wel!

Als Michael niet al twee keer reddend was opgetreden, was het na goed acht minuten al over en sluiten geweest. In de verdediging gedrukt kon Tom niet anders dan de bal corner werken en toen die weer binnen de 16 werd gedropt, gaf hij hem naar eigen zeggen een knietje en krulde de bal onbereikbaar voor Nick tegen de touwen: 3-0. Vitesse'08 hield de druk op de ketel en onze jongens kregen de bal niet weggewerkt, laat staan dat ze kans hadden om ook maar één voet op de vijandelijke bodem te zetten. Er werd wel aardig weggewerkt, bijvoorbeeld door Ricardo in de 15e minuut, maar ook aardig in de weg gelopen. Dat overkwam Nick en Roger en om bij de spreekwoorden te blijven: als twee honden vechten om een been ... En zo viel geheel onnodig de 4-0!

Dat Nick van frieten houdt, is algemeen bekend, maar hete piepers zijn aan hem niet besteed! Zo ook de voorzet in de 21e minuut vanaf de linkerkant, die hij meteen weer losliet en toen stond daar Yünüz. Die hoefde hem in verband met de ramadan ook niet en peerde hem stante pede in het doel: 5-0. Een minuut later mocht Nick nog een keer in actie komen, plofte devoot op zijn knieën en onderschepte toen zijn zowat eerste bal van de wedstrijd. Wonderen bestaan! In de 24e minuut was er de plotselinge wederopstanding van Jim, die van verre zijn moeder op het toneel had zien verschijnen en verdwenen waren ineens alle pijntjes.

Jim erin en Nick eruit! 'Waar is hier een kapstok voor mijn trainingsjasje?', vroeg de kiep met de vijf streepjes achter zijn naam. 'Hang hem hier maar over het pispaaltje!', kreeg hij als antwoord retour. De eerste echte Montagnards-kans van de wedstrijd kreeg Gosse in de 27e minuut na een slechte spelhervatting van de Gennepse doelman, maar die herstelde zijn fout. Aan de overzijde was het in de extra speeltijd aan onze Roger te danken, dat de toch wel geflatteerde voorsprong niet vergroot werd. Sterker nog, als onze jongens ook de eerste twintig minuten zo goed gespeeld hadden als in de laatste 10, dan waren ze niet met 5-0 gaan rusten.

Een persoonlijk foutje in de 1e minuut van Tom op het middenveld was de inleiding voor een uitbraak van Vitesse. De bal werd maar net links naast het doel gedeponeerd. Echte doelkansen hadden onze Montagnards tot dusver niet gehad, maar in de 2e minuut mocht er dan eindelijk toch gejuicht worden! Toen ze gezamenlijk ten aanval trokken, veroverde Tom de bal, werd hij door een verdediger naar links gedreven en lepelde hij de bal met zijn zwakke linkervoet over de doelman heen: 5-1. In de 4e minuut moest Jim zich geweldig strekken om de bal uit zijn linkerhoek te duwen en een minuut later was hij bij een hoog afstandsschot kansloos. Die streep knalde onder de dwarsligger en voor Jim onbereikbaar (hij was het keukentrapje vergeten!) tegen het net: 6-1.

Onze tweede (!) aanval van de middag was er eentje om in te lijsten. Nadat Ramon de bal op het middenveld veroverd had, speelde hij hem af op Martijn. Die maakte gebruik van de vrijheid voor hem en loste een schot op de goal. De keeper kreeg de bal niet onder controle en Tom, goed meegekomen, mocht het presentje dankbaar aannemen en zijn tweede van de dag scoren: 6-2. Na deze opsteker was het dan toch echt afgelopen met de pret voor onze D2. Ze kwamen daarna in het stuk niet meer voor. Eigenlijk onbegrijpelijk, alsof ze vonden dat ze voor vandaag met deze twee doelpunten genoeg hadden binnengehaald. In precies tien minuten tijd kreeg Vitesse'08 vier grote doelkansen: nummer 1 werd maar net over geschoten, nummer 2 werd letterlijk getackeld door Nick, gelukkig had Jim bij nummer 3 geen kromme tenen en werkte hij de bal weg en nummer 4 was een afstandsschot op Jim, die de bal losliet en mazzel had, dat Nick hem nog net dat laatste zetje richting achterlijn gaf.

Vitesse wist van geen ophouden en kwam in de 27e minuut op 7-2 voorsprong, want nadat Jim de bal met zijn vuisten had weggestompt, werd die in de rebound toch nog laag ingeschoten. 'Wat de grensrechter van Vitesse kan, kan ik ook!', dat is wat onze grens Jacqueline gedacht moet hebben, nadat haar Ricardo wegens buitenspel was teruggefloten en daarom vond het achtste doelpunt van de Gennepenaren met haar vlag in de hoogte ook geen genade in de ogen van de scheidsrechter. Waarom Jacqueline na afloop in de kantine bij het terughalen van dit spelmoment zat te knipogen ...? Wie het weet mag het zeggen! De 8-2 viel toch nog in de naspeeltijd, nadat Lars en Martijn elkaar in een gevecht om de bal in de weg liepen. Tien seconden later lag die al bij Jim in het doel.

Het was niet best, wat er vandaag in Gennep te zien was, maar de heren die al alle jeugd- en seniorenteams doorlopen hebben en zich de selectie mogen noemen, werden een dag later door SSS'18 in de tweede helft finaal van de mat gespeeld. Een verschil: jullie kunnen er nog hopen bij leren en ons plaatselijk visitekaartje heeft inmiddels leren hopen ..., dat namelijk de tegenstander ook wel eens een mindere dag heeft!

TOPSCORER NA 8 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Tom Dentener	3
2. Gosse Haga	1
Jeffrey van Mierlo	1
Lars Raafs	1

08-11-03

D2 Dagboek - nummer 11

Montagnards D2 - Milsbeek D1 2 - 1 (rust 2 - 0)

Vorige week zag Remy de eerste (live)-overwinning van onze Montagnards D2 in verband met zijn werk aan zijn neus voorbij gaan, deze zaterdag kon John om een wel heel prettige reden ook niet aanwezig zijn: hij bevond zich op een stedentrip in bella Italia en kon daardoor niet meemaken dat zijn team de stijgende lijn voortzette tegen de nummer 9 van de competitie, die ook pas één overwinning achter zijn naam had staan, zij het met een doelsaldo dat het tienvoudige was van wat onze Montagnards tot nu toe bij elkaar hadden geschoten.

Onze D2 begon in dezelfde opstelling als vorige week en pakte de draad weer goed op. Alleen in de 5e minuut moest Jim er aan te pas komen om een afstandsschot van Milsbeek te onderscheppen en in de 9e kwam hij attent uit bij een uitbraak van de gasten. Regelmatig stak onze D2 de middellijn over en voerde de druk langzaam op, wat uiteindelijk leidde tot een overtreding en dus tot een vrije trap, die door Jeffrey keurig in het strafschopgebied werd gedropt. En omdat links nu eenmaal niet Toms sterkste voet is en zijn rechter op dat moment vastgenageld in de grond stak, verzandde deze kans.

Ook Milsbeek rook en kreeg zijn kansen, o.a. bij een corner in de 13e minuut. Gelukkig kreeg ook hun speler de bal niet onder controle. Daarna had onze doelman Jim twee keer de gelegenheid zijn kunsten te vertonen bij reddingen en dat deed hij overtuigend. Als Jeffrey in de 19e minuut bij een uitbraak de bal niet net te ver voor zich uit had gespeeld en daardoor net te laat kwam en als Martijn in de 21e niet voor eigen succes was gegaan met een vrije medespeler bij de tweede paal, dan had een Bergense voorsprong tot de mogelijkheden behoord.

Nadat Jim nog een keer bij een corner in de 22e minuut op sportieve wijze zijn vuisten had moeten gebruiken, brak de sterkste fase van de wedstrijd voor onze Montagnards aan. De eerste, die met de bal op rechts aan de haal ging, was Tom. Met alleen nog de doelman voor zich mikte hij de bal precies op paal. Het leder caramboleerde via het hoofd van de doelman over de achterlijn. Tom raakte de cornerbal, die door Ramon voor het doel was geschoven, vervolgens maar half, en toen stond daar onze tweede man, Lars, moederziel alleen vrij en die deponeerde hem uitgekookt in de linkerhoek: 1-0. Drie minuten later was er weer een dood spelmoment bij een hoekschop en ook even een moment van rust, toen de Bergense twaalfde man, een witte, wollige keffer, op het veld verscheen. Remy: 'Gelukkig hebben we al een speelbal, want anders ...!' Weer was Ramon de aangever en Tom de ontvanger, die hem in de herkansing met links (!) in de linkerhoek liet verdwijnen. De ontlading en de blijdschap over de treffer waren zo groot, dat hij als een dartel veulen richting middenstip sprong en onderweg gelukkig niks brak. Met de ongekende luxe van een terechte 2-0 voorsprong mochten onze jongens gaan rusten.

Veel mazzel hadden ze meteen na de hervatting na een voorzet van Milsbeek vanaf links, toen nog niet iedereen op zijn post stond. Gelukkig gold dat ook voor twee vrijstaande Milsbeekers, die met de bal geen raad wisten. Nick, die traditiegetrouw de plaats van Jim had ingenomen, was zeker kansloos geweest. Inmiddels was het duel drie geïnteresseerde, smiespelende toeschouwers rijker: Theo Janssen, Peter Cober en Sjors van Laarhoven, gedrieën gehuld in Montagnards-trainersjas, handen over elkaar en net terug van Sevenum met een 9-1 nederlaag aan de broek. Jacqueline kon blijkbaar liplezen: 'Here, vér gève niks aaf! Die spele good, hè? Ja, loat de zeiver mèr laupe. Es gér wilt, kènne vér waal van naam ruile. Goan vér wier es D1!'

Een vrije trap in de 7e minuut voor Milsbeek na een overtreding van een steeds beter spelende Jaap betekende de 1-2 aansluitingstreffer en daarmee was de spanning weer helemaal terug in de wedstrijd. Als dan ook nog Niek de tegenstander helpt met een paar matige uittrappen en à la Jean-Paul van As op de doellijn blijft staan als ware hij vastgelijmd, dan ontstaat er angstzweet op plaatsen waar dat niet voor mogelijk werd gehouden. De opbouw liep al enige tijd niet meer helemaal soepel en dat bezorgde Milsbeek in de 14e minuut een grote kans op de gelijkmaker. Remy had het allang niet meer. 'Hoe lang nog?', vroeg hij twee keer in de 21e minuut, nadat Nick bij een Milsbeekse uitbraak de bal wel in tweede instantie had weten te onderscheppen. Met kunst én vliegwerk, of liever met voetbal én rugby, zoals Remy dat omschreef, hielden onze jongens de voorsprong intact, waarbij Jeffrey een hoofdrol voor zich opeiste. In de 25e minuut wiep hij zich met ware doodsverachting in een schot en twee minuten later voorkwam hij een bijna zekere treffer, door de bal in een ultieme reddingspoging alsnog corner te werken. 'Remy, 30e minuut!' Gelukkig floot de scheidsrechter niet veel later voor het einde van de wedstrijd.

En toen waren het er twee! Wat vorige week een unieke prestatie werd genoemd, namelijk het verdubbelen van het doelsaldo in één wedstrijd (van 1 naar 2), deden onze jongens vandaag nog eens dunnetjes over (van 2 naar 4). Wat moet dat dan wel niet volgende week worden als ze bij Vitesse'08 D2 op bezoek gaan? Een monsterscore dreigt! Terwijl iedereen in de sportkantine aan de koffie zat, meldde zich John vanuit Italië telefonisch. Wat onze jongens vandaag gedaan hadden. Wéér gewonnen en nu met 2-1, en zoon Lars was de maker van de 1-0. Johns en Tilly's weekend kon zeker niet meer stuk. Bravo, ragazzi!

Nagekomen bericht: 'De wedstrijd van Montagnards D2 tegen Vitesse'08 D2 van aanstaande zaterdag komt te vervallen. Onze jongens worden namelijk pas zondag om 14.30 uur op het hoofdveld verwacht om in plaats van Montagnards 1 tegen SSS'18 1 te spelen.' (Bron: R. Emons)

TOPSCORER NA 7 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Tom Dentener	1
Gosse Haga	1
Jeffrey van Mierlo	1
Lars Raafs	1

01-11-03

D2 Dagboek - nummer 10

Leunen D2 - Montagnards D2 0 - 1 (rust 0 - 0)

De resultaten van de eerste vijf competitiewedstrijden van Leunen D2:

06-09-03	Milsbeek D1	Leunen D2	9 - 0
13-09-03	Leunen D2	Vitesse'08 D2	0 - 8
20-09-03	Achates D1	Leunen D2	6 - 0
04-10-03	HRC'27	Leunen D2	3 - 0
11-10-03	Leunen D2	Astrantia D1	0 - 3

De resultaten van de eerste vijf competitiewedstrijden van Montagnards D2:

06-09-03	RKDSO D2	Montagnards D2	10 - 1
13-09-03	Montagnards D2	HRC'27 D1	0 - 3
20-09-03	Astrantia D1	Montagnards D2	4 - 0
04-10-03	Montagnards D2	Volharding D2	0 - 7
11-10-03	Swolgense Boys D1	Montagnards D2	4 - 0

Zo te zien waren ze aan elkaar gewaagd: beide teams hadden vijf wedstrijden gespeeld en er ook vijf verloren met het doelsaldo 1-28 voor onze Montagnards D2 en zelfs 0-29 voor Leunen D2. Een doelpuntrijk duel zou het dus wel niet worden op deze eerste zaterdag van november, zoveel was zeker. Dat is wel eens anders geweest, want in de najaarscompetitie 2002 won onze D2 op sportpark 't Klaverblad met maar liefst 0-19 van Leunen D3, in de voorjaarscompetitie 2003 kregen ze daar echter van Leunen D2 klop met 8-2. Vandaag moest het dan toch maar eens gebeuren, want zouden onze jongens ook hier op nul blijven staan, zoveel uitgelezen kansen zijn er niet meer in het restant van de competitie. Hooguit nog Milsbeek (8 november) en RKDEV (13 december), een heel ander verhaal zijn Vitesse'08 (15 november) en Achates (22 november), om nog maar te zwijgen van koploper SVOC (6 december) en die gaat op pakjesavond echt niet met cadeautjes gooien.

Leunen won de toss en na de aftrap kwam onze D2 al snel in de verdrukking en had geluk dat de vlag van John Raafs in de derde minuut op tijd omhoog ging bij een duidelijk geval van buitenspel. Niet alleen hij was bloednerveus, maar dat was bijna het hele team. Eenvoudige ballen werden verloren of pas achter de zijlijn aangenomen en in de verdediging was blijkbaar het devies: niet nadenken maar wegwerken. Geluk had Jim na een slappe uittrap in de 19e minuut dat Jeffrey in de buurt was, want anders had hij de bal per omgaande om de oren gekregen. De eerste kansen waren er voor onze Montagnards in de 22e en de 24e minuut bij schoten van Ramon en van Wout, maar helaas voor ons was de doelman op zijn hoede. En als Gosse in de laatste minuut van de eerste speelhelft niet zo balverliefd was geweest, terwijl twee medespelers moederziel alleen vrij stonden om aan te nemen en te scoren. Tja, meer viel er over deze erbarmelijke eerste helft werkelijk niet te noteren. Toch wisten onze Montagnards niet wat hun overkwam, want deze pauzestand van 0-0 was voor hen zeker een unieke ervaring!

Nick had inmiddels de keepershandschoenen overgenomen van Jim en kreeg meteen de kans zich te bewijzen. Al in de eerste minuut werd hij gepasseerd door een Leunse aanvaller, maar weer was Jeffrey bij de les en werkte de bal met een uiterste krachtsinspanning corner. In de tweede minuut moest Nick zelf de handen uit de mouwen steken en onderschepte hij de bal koelbloedig. In de vierde minuut stond Gosse op scherp bij een uitbraak, hij bleef zijn twee achtervolgers voor, maar toen hij afvuurde, verdween de bal toch net rechts langs de paal.

Al met al wachtten onze jongens te veel op de bal, die mochten ze ook wel eens wat eerder zelf gaan ophalen. En als ze hem dan kregen, werd er te vaak zonder na te denken weggewerkt. Als kijkspel was het voor de meegereisde supporters vaak een slaapverwekkende vertoning. In de 18e minuut schudde Gosse iedereen weer wakker, toen hij de bal hoog richting doel schoot. Het schot leek uit te gaan en toch belandde de bal in de rechterbovenhoek, waardoor hij in een klap het doelsaldo van zijn team verdubbelde: 0-1. En als onze Friese medelander in de 21e minuut bij een uitbraak niet binnen de 16 in de sandwich was genomen door twee Leunse ijzervreters en de scheidsrechter niet net een strontje in het oog had gehad, dan was een strafschop zijn beloning geweest. Nu kreeg hij slechts een publiekswissel en sjokte hij met een lam armpje naar de zijkant.

Om zeep geholpen werd nog een aanval van onze jongens in de 27e minuut, omdat de scheidsrechter onterecht floot voor een zogenaamd gevalletje van buitenspel. In de 29e minuut was Michael koppend onze reddende engel en in de 32e minuut had Lars nog een kans om onze score te verdubbelen. Helaas ging zijn schot hoog over. Vader John had het inmiddels niet meer: 'Scheids, je zit er haast vijf (!) minuten overheen!' Niet veel later floot de arbiter voor het einde van de wedstrijd en riep Wout naar Gosse: 'Smeer 'm, want dadelijk krijg je kusjes van John!!' Nadat in het clublokaal ook Remy per telefoon van het goede resultaat op de hoogte was gesteld, ging de groep voor het eerst dit seizoen met een echt goed gevoel naar huis. Volgens eigen zeggen heeft John, opgelucht als hij was, tot vervelens toe Lars die avond nog wel tien keer gevraagd, wat Montagnards D2 tegen Leunen D2 gemaakt had. Telkens weer mooi om te horen, hè: 0-1, pap!

Een overwinning is altijd goed voor het team en het zelfvertrouwen, ook van de trainers, aldus Theo Janssen van onze D1 ...! Milsbeek D1 zal volgende week niet bibberend van schrik naar Bergen komen, maar zeker is dat onze Montagnards D2 het hen zo moeilijk mogelijk zal maken. We houden het maar op 'ze smaakten het zoet der overwinning' en niet op 'ze hebben bloed geroken'. Een sterk staaltje van dat laatste moesten we helaas op zondag op Sportpark De Venhorst meemaken ...! Dat het ook anders kan .... . Kom dat zelf maar eens bekijken. Zaterdag, 12.30 uur. Entree vrij! En toch waar voor geen geld!!

OPSCORER NA 6 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Gosse Haga	1
Jeffrey van Mierlo	1

23-10-03

D2 Dagboek - nummer 9

Extra training voor Montagnards D2

En wie stond daar weer afgelopen donderdagavond bij een vervelend temperatuurtje van 3º C op het trainingsveld, en zo te zien in zijn spiksplinternieuwe Montagnards-vier-jaargetijden-jas, om in woord en gebaar onze D2 naar een hoger niveau te tillen? John Raafs!

'Nou zal ik het nog een keer voordoen. Speel die bal strak de hoek in!' Vervolgens hobbelde ook zijn showbal maar slapjes richting cornervlag. 'Tom, met nieuwjaar mag je vuurwerk afsteken!', sprak hij, toen de kogel van onze rechts-mid bij het afwerken op de goal hoog over het doel heen tegen het vangnet knalde. En toen gelegenheidsdoelman Nick van de Venn tijdens het oefenpartijtje tegen de D1 bij een uittrap zijn schoen verloor, moest hij wel bekennen: 'Van Nick krijg ik elke keer 10 eurocent, als hij weer eens zijn veters staat te strikken. Je staat nu al sinds vorige week op twee euro, vriend!' Tijdens het oefenpotje was scheidsrechter Theo Janssen opmerkelijk genereus: 'John, we doen maar geen buitenspel. Dan hebben die van jullie wat meer kansen!' 'Dat hebben wij niet nodig, Theo. Let jij vooral maar op die van jou', was Johns antwoord, die zijn zoon Lars de 1-1 eindstand zag inschieten.

Aanstaande zaterdagochtend staat er voor de jongens van de D2 om 10.30 uur een extra training gepland. 'Die moeten in het weekend weer eens wat te doen hebben. Eigenlijk hadden we willen oefenen tegen Vitesse, maar die konden uiteindelijk niet. Dus gaan we trainen, ijs en weder dienende ...', sprak de meester met voorspellende blik. De volgende ochtend viel in Bergen de eerste sneeuw van het jaar ...

11-10-03

D2 Dagboek - nummer 8

Swolgense Boys D1co - Montagnards D2 4 - 0 (rust 1 - 0)

Aan het Swolgense hoofdveld kon het vandaag niet liggen. Dat lag er als een biljartlaken bij! Aan het weer of het tijdstip evenmin. Onder een lekker oktoberzonnetje met een licht briesje zou pas 's middags om drie uur gespeeld worden! Aan de spelersgroep dan? Ook niet, want die was dit seizoen voor de eerste keer voltallig. De 14 jongens hadden er weer zin in, maar stapten na afloop toch weer met lege handen van het veld. Het huilen zou hun bij alweer een nederlaag eigenlijk nader moeten staan dan het lachen! Maar daarvan was - getuige de teamfoto, die aansluitend gemaakt werd - beslist geen sprake.

Al na het Zwaluwen-toernooi in Gennep van 30 augustus vroegen wij ons in alle bescheidenheid af wie er dit seizoen de doelpunten zou gaan scoren. Welgeteld één doelpunt is er sindsdien gemaakt, door verdediger Jeffrey in de allereerste wedstrijd tegen RKDSO in een competitie, die voor onze Montagnards D2 geen competitie is, want die is voor hen meer dan een maatje te groot. Daar hadden de verantwoordelijken van tevoren toch wel even over mogen nadenken. Hier wordt namelijk een groep gemotiveerde jongens, bestaande uit negen nieuwe D-spelers, wel heel gemakkelijk over de kling gejaagd en die hebben dit niet verdiend. Een gezonde club bestaat uit meer dan alleen selectieteams. Zo, dit moest er toch even uit! Een geluk dat ze niet bij de pakken gaan neerzitten, maar elke wedstrijd toch weer met frisse moed beginnen. En datzelfde geldt natuurlijk ook voor hun trainers. Zo ook vandaag!

Swolgense Boys, de nummer 10 van de ranglijst, opende de score in de 7e minuut tegen de nummer 11 met een bal die in de rebound ingeschoten kon worden (1-0) en zag in de 10e minuut een doelpunt wegens randje buitenspel afgekeurd worden. Het duurde tot de 11e minuut eer onze jongens bij twee corners op rij voor de eerste keer gevaarlijk konden worden. Maar al snel werd duidelijk dat de strijd op het middenveld verloren werd. De Swolgenaren vingen alle ballen af en onze aanval was niet bij machte iets met de spaarzame ballen te doen. Alsof er lood in hun schoenen zat. Welgeteld één echte doelkans kon in de 28e minuut genoteerd worden na een hoge bal richting het doel van de tegenstander. Wout en de keeper renden om het hardst en laatstgenoemde gaf de bal het beslissende tikje richting zijkant. De laatste drie minuten van de eerste helft waren voor de gastheren, maar dankzij een reddingsactie van Michael, een onderschepte corner van Jim en puinruimen van Ricardo hield onze D2 stand. Pauze!

1-0 en dus nog niks aan de hand. Twee minuten later was het echter al bijna kassa na een doorbraak van een Swolgense boy, die de bal netjes op de paal mikte. Nog een hachelijk moment in de 4e minuut na een verspeelde bal op het middenveld die door de doorgebroken speler tegen het zijnet werd geschoten. De druk werd alsmaar groter en toen Tom zich op een bal inclusief speler verkeek, viel de 2-0. Wat de moeder van Lars een minuut later vanaf de zijlijn haar zoon liefdevol toeriep, toen die met een egotrip bezig was en daarbij alles en iedereen om zich heen vergat, wordt niet aan het D2-Dagboek toevertrouwd. De metervreters liepen vandaag weer de veters uit hun schoenen, maar deden dat te vaak met oogkleppen op. In de volgende tien minuten mocht Jim met vier reddingen en evenveel onderschepte ballen in de schijnwerpers staan, meer dan hem waarschijnlijk lief was. Hij had zelfs zoveel oog voor detail dat hij Nick vanaf 30 meter toeriep: 'Strik je veters!' Toch kon ook hij in de 19e minuut niet verhinderen dat de 3-0 viel. Even kappen, dan een lobje en dan ben je ook als keeper in zo'n groot doel gezien. Met meer geluk dan wijsheid bleef de stand tot de 25e minuut gehandhaafd. Toen werd echter ook Ricardo gepiepeld: nadat de bal door zijn benen was gespeeld, verdween het afstandsschot onbereikbaar in de verre hoek: 4-0. En dat was meteen ook de eindstand.

Hoe zeggen ze ook al weer bij de Nederlandse commando's? Kilo - Utrecht - Tango, of zoiets. Het wordt er met de week niet gemakkelijker op in deze competitie, maar opgeven komt in jullie woordenlijst niet voor, dat weet ik zeker. Eerst even twee weken geen competitie, maar dan: op 1 november gaan jullie op bezoek bij Leunen D2. En zal ik jullie eens wat vertellen? Die hebben tot vandaag nog niet een keer het doel weten te raken. Maar of dat nou zo'n opbeurende mededeling is ... .

TOPSCORER NA 5 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Jeffrey van Mierlo	1

05-10-03

D2 Dagboek - nummer 7

Montagnards D2 - Volharding D2 0 - 7 (rust 0 - 3)

De ene John is vertrokken en een andere is gekomen. Een goeie ruil! John Verrijdt ging al na twee weken als doelman de D1 uit de brand helpen en John Raafs neemt vanaf deze week als trainer samen met Remy de D2 stevig onder handen. 'Unne goeie kèl' viel al snel te beluisteren. En zeker iemand met ervaring, met wie onze Montagnards D2 hun voordeel kunnen doen, misschien al dit weekend als Volharding D2 hier in Bergen op bezoek komt ...

Echter, Volharding is niet de eerste de beste en afgezien van de winst van onze D2 in de najaarscompetitie op hun D3 (7-1) bleven de punten meestal in of gingen ze mee naar Vierlingsbeek. Onze E1 kan er een liedje over zingen! Tom kon er zaterdag door omstandigheden helaas niet bij zijn. Geen nood, Remy zou het doelpuntenverloop en hopelijk meer Bergense treffers mogen noteren dan van de andere kant van de Maas. Hij kweet zich uitstekend van zijn taak en leverde het volgende sterke staa(l)tje af: 0-1, 0-2, 0-3 <rust> 0-4, 0-5, 0-6 en 0-7 samen met het bijbehorende commentaar:

'In de eerste tien minuten van de wedstrijd was onze Montagnards D2 zeer alert en regelmatig op de zijde van de tegenpartij te vinden. Daarna was de inzet wat minder en viel al snel de eerste goal van Volharding (0-1). Juist op het moment dat onze D2 de tegendruk wat opvoerde, kwam de bal met enig geluk voor de voeten van een tegenspeler, waarna een een-tweetje werd opgezet, dat in een 0-2 voor de gasten uit Vierlingsbeek eindigde.Vlak voor de rust viel ook nog de 0-3.

Ook in de tweede helft kwam onze D2 regelmatig voor het doel van de tegenstander, maar de kansen werden onvoldoende benut door het spitsenduo Gosse en Martijn. Aan de inzet heeft het vandaag wederom niet gelegen. De jongens hebben er twee keer 30 minuten keihard voor gewerkt. Desondanks stapten ze met een 0-7 nederlaag van het veld.'

De conclusie mag zijn, dat er zaterdag in Noord-Limburg in tegenstelling tot in Zuid-Limburg van een begrafenisstemming geen sprake was. Dat beaamde ook de nieuwe tweede man John Raafs daags daarna tijdens de koffiepauze van de thuiswedstrijd van Montagnards 1 tegen het o zo gevreesde De Zwaluw uit Oeffelt. Het zou onze selectie in de tweede helft nog dun door de broek lopen en de ontmoeting eindigde dan ook met een teleurstellende 0-5 nederlaag. Ónze jongens van Montagnards D2 hebben het gisteren in daad én in woord (!) in ieder geval wel weer voor elkaar opgenomen, totdat ze erbij neervielen. Hún wederopstanding is slechts een kwestie van tijd ...! Misschien volgende week al als hen Swolgense Boys D1co opwacht. En de grote broer dan? Die mag in Ottersum op bezoek bij, ach, Achates 1.

TOPSCORER NA 4 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Jeffrey van Mierlo	1

Is er dan niets veranderd? Jawel, onder de knop Wedstrijdschema of Uitslagen & Stand vinden jullie het vernieuwde competitieprogramma, het praktisch ongewijzigde rij- en wasschema en de nieuwe alarmlijst, die wel aangepast moest worden in verband met het vertrek van John Verrijdt. Er is goed over nagedacht, maar nu nog even onder voorbehoud en met een slag om de arm!

20-09-03

D2 Dagboek - nummer 6

Astrantia D1 - Montagnards D2 4 - 0 (rust 2 - 0)

Keihard gewerkt en eruit gehaald wat erin zat. Zonder meer! En daarom regende het op deze prachtige laatste zomerdag op het gerenoveerde Sportpark De Martel van gastheer Astrantia D1 zweetdruppels. Met rood aangelopen gezichten marcheerden onze Montagnards na afloop richting de nieuwe kleedkamers en douches. Waarin een klein dorp groot kan zijn! Enigszins gehavend werd de reis naar Middelaar aangetreden: Julien, Jeffrey en Ramon konden er vandaag niet bij zijn en het vinden van vervanging bleek geen sinecure ...

Vanaf het eerste fluitsignaal zette Astrantia onze D1 met pressievoetbal onder druk en kwam in de eerste helft niet een keer in gevaar door de gasten uit Bergen ver van het eigen doel te houden. Pas in de naspeeltijd van deel 1 kregen onze Montagnards hun eerste corner. Roger moest bij afwezigheid van Jeffrey de mouwen flink opstropen en onze doelman Jim had handenvol werk aan het spervuur van Astrantia-aanvallen: 5e minuut corner over gekopt, 6e minuut bal net over de dwarsligger, 9e minuut save van Jim bij een uitbraak over rechts en een redding in de 10e minuut bij een corner, 12e minuut met de vingertoppen de bal weggewerkt, in de 13e minuut geassisteerd door Tom die de bal uit de doelmond haalde en in de 14e Jim zelf weer, die de bal klemvast nam.

Na een kwartier mocht Rob van de E1 zijn opwachting maken en werd door midvoor Gosse nog eens gewezen op eigen buitenspel en de buitenspelval. Wat dat eerste betreft: tot dan toe waren de onzen de middellijn nog niet een keer overgestoken ... . Bij afwezigheid van Remy deed Sjors samen met Lars' vader John en wedstrijdleidster Jacqueline de coaching en deelde de lakens uit. Of Marjo even de waterzak met bidons wilde halen en naar de dug-out brengen. Yes, sir! Oké, sir! Vervolgens tuitte hij zijn lippen en dronk de bidon van de spelers in een teug bijkans leeg ('Gisteren een heftig feest gehad!')!

Het laatste water was nog niet in de dorstige keel verdwenen of de 1-0 voor Astrantia was een feit door middel van een afstandsschot vanaf de linkerkant dat onbereikbaar voor Jim in het doel verdween. Na een ongelukkige uittrap kreeg hij twee minuten later bijna weer de rekening gepresenteerd maar de retourbal trof slechts het zijnet. Daarna was het tien minuten lang stil aan het front, totdat onze verdediging door het vlijtige liesje van Astrantia in de luren werd gelegd: 2-0. In de 32e minuut mochten onze jongens hun eerste hoekschop nemen en daarna naar de kleedkamer lopen, waar - heel professioneel - de thee op hen wachtte.

Liet Jim in de tweede minuut na de pauze de bal nog uit zijn handen glippen, bij een redding drie minuten later had hij hem wel vast en werd alsnog door een al te energieke aanvaller onderuitgehaald. Dat heeft zo'n jongen toch niet nodig, zou je denken.

Maar het gaf wel aan dat Astrantia D1, gehuld in nieuwe tenues, voor de tweede winst in acht dagen wilde gaan. Na nog een grote kans in de 10e minuut (naast) en een 'save' van onze doelman in de 13e minuut (de bal werd achter de doellijn gepakt en grensrechter John keek toevallig net de andere kant op!), viel op driekwart van de wedstrijd het doelpunt dat al enige tijd in de lucht hing. Vanaf de linkerkant plofte de bal pardoes in het strafschopgebied en kon heel eenvoudig ingeschoten worden: 3-0.

Dankzij kordaat wegwerken van Michael konden onze Montagnards een minuut later opgelucht ademhalen en in de 18e minuut stopte Jim het schot van een doorgebroken aanvaller subliem. Tien minuten voor tijd was het weer 'ons Liesje' dat de keeper met een lepe boogbal, die rechts in de kruising verdween, verschalkte: 4-0. Ja, jongens, zo doen wij dat hier in Middelaar! De wedstrijd sukkelde naar het einde en leverde verder geen noemenswaardige acties op.

Na drie (verloren) wedstrijden en een negatief doelsaldo van 1-17 en met de 'stille week' van het vier tegen vier voor de deur mag een eerste tussenbalans opgemaakt worden: afgezien van de eerste wedstrijd tegen RKDSO hebben jullie geknokt voor wat jullie waard waren en het goed voor elkaar opgenomen. En wat nog wel het meest in het oog springt, is de prima sfeer in deze groep, zeker als we die vergelijken met de beginfase van de D2 een jaar geleden. Er wordt nu gelukkig alleen gesjouwd en nooit gemauwd. Dat is wel eens anders geweest. Maar de weg naar succes is helaas een lange. Wij gunnen jullie van harte binnenkort die eerste drie punten van het seizoen, maar eerlijk is eerlijk: dan zal er achterin, midden en vooral voor nóg meer gebikkeld moeten worden, want van geluk alleen moeten jullie het blijkbaar niet hebben.

TOPSCORER NA 3 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Jeffrey van Mierlo	1

13-09-03

D2 Dagboek - nummer 5

Montagnards D2 - HRC'27 D1 0 - 3 (rust 0 - 3)

Wat een verschil met vorige week! Toen drie doelpunten tegen in drie minuten (en er zouden er nóg zeven volgen) en datzelfde aantal vandaag pas na 23 minuten, maar daar bleef het dan ook bij. Oké, nog een verschil: tegen RKDSO voetbalden onze jongens vooral met het hart en vandaag ook echt met het hoofd. Dan nog maar eentje: verdedigde John in Lomm nog het doel, op De Venhorst stond Jim voor het eerst de hele wedstrijd op de goal. Ónze John werd namelijk 'gehaald' door de D1 dat zich plotseling geconfronteerd zag met een 'geen-keeper-probleem'. En wat doe je dan? Even hengelen in de vis- c.q. kweekvijver, die Montagnards D2 heet. Of zoals treffend in de derde helft werd opgemerkt: 'De D2 is toch geen afhaalchinees!'

Een razendsnelle uitbraak in de 11e, een succesvol een-tweetje in de 12e en zelfs een puik samenspel over drie schijven in de 23e minuut en de 0-3 was een feit: een onvervalste hattrick voor de Afferdse Kenny! Voor het overige hield onze D2 de rijen in de eerste helft goed gesloten, rukte gezamenlijk op als dat nodig was en kwam verder eigenlijk maar twee keer echt in de problemen. Gelukkig had het dan altijd Jim nog, telkens goed bijgestaan door onze puinruimers, Roger en Jeffrey. Het enige minpuntje van de onzen was de vaak nog ongelukkige balaanname en het balverlies, waardoor het spel zich voornamelijk op de Bergense helft afspeelde. Slechts één doelkans was er voor onze D2: Gosse had de wedstrijd in de 22e minuut een positieve wending kunnen geven, maar hij raakte de afvallende bal ongelukkig. Pauze!

'Op wat voor een goal moeten we nou?', vroeg Jaap en bijna in dezelfde minuut had Jim er al bijna eentje om de oren. HRC'27 voerde de druk op maar bracht de verdediging niet van haar stuk. Echt gevaar was er pas in de 9e minuut bij een corner van links. De kanonskogel verdween echter rechts over de goal. Pech was er niet alleen in de 12e en de 14e minuut voor onze D2: eerst bij een pass van Tom op Wout, die de bal net iets te ver voor zich uit speelde en die dat bij een solo-uitbraak even later nog eens overkwam. De keeper werkte de bal net nog corner en twee Montagnards stonden er vervolgens bij en keken ernaar. In de 19e minuut was er uit een hoekschop weer een kans voor de D2, maar de HRC-doelman onderschepte Lars z'n schot.

De laatste tien minuten waren voor de bezoekers. Geluk hadden onze jongens in de 24e minuut, toen de bal slechts ons zijnet trof en een minuut later bij een corner: tot twee keer toe kon de klutsbal niet weggewerkt worden. Pas in derde instantie had Jim hem klemvast. Ook kort voor tijd moest onze kiep, die al met al een prima wedstrijd speelde, nog eens reddend optreden. De slechte uittrap van een minuut eerder en de megakans voor HRC'27 waren hem toen allang vergeven.

En hoe nu verder? Nou, het ziet er goed uit. Oké, de tegenstander van vandaag was niet zo goed als RKDSO vorige week, maar jullie hebben geknokt voor wat jullie waard waren. Compliment!! Volgende week gaan jullie op bezoek bij Astrantia D1 uit Middelaar. Vorig seizoen sleepte onze oude D2 daar in een bloedstollende wedstrijd in de allerlaatste seconden een 2-2 in de wacht en jullie gaan dat kunststukje minstens herhalen. Goed oefenen deze week en wees zuinig op jullie trainer, dan komt alles in orde!

TOPSCORER NA 2 COMPETITIEWEDSTRIJDEN	DOELPUNTEN
1. Jeffrey van Mierlo	1

06-09-03

D2 Dagboek - nummer 4

RKDSO D1 - Montagnards D2 10 - 1 (rust 5 - 1)

En het antwoord op de vraag van vorige week is: verdediger Jeffrey van Mierlo. Hij was het namelijk die in de 31e minuut van de eerste helft het eerste competitiedoelpunt voor onze D2 op zijn naam bracht. Dat RKDSO daarvoor al vijf keer had gescoord en daarna de voorsprong nog eens zou verdubbelen, was een minder prettige bijkomstigheid. Onze jongens hadden zeker op een minder warm onthaal in Lomm gerekend. Ging de eerste wedstrijd van de voorjaarscompetitie 2003 thuis tegen Venray D6 ondanks degelijk spel met 2-4 verloren, vandaag was de wil er wel, maar werd elk sprankje hoop op een goede afloop al in eerste minuten in de kiem gesmoord.

'Heb je genoeg inkt in de pen?', vroeg vlaggenist Sjors, toen onze jongens al in de 3e minuut tegen een 3-0 achterstand aankeken. Onwennigheid op het grote veld en aarzelend optreden van de verdediging en de sluitpost bezorgden onze Montagnards drie tegentreffers in evenzoveel minuten. Een monsteruitslag dreigde. De wil om te werken was er wel degelijk, maar toen John in de 8e minuut onfortuinlijk over de bal heen dook en in de 15e minuut even vergat dat hij van Onze-Lieve-Heer twee handen had gekregen om ballen te onderscheppen, was de 5-0 een feit.

Met zeven tweedejaars D1-spelers in de gelederen was RKDSO sneller, balvaardiger én uitgekookter en toch lukte het onze D2 de tegenstander de rest van de eerste helft verder van het eigen doel te houden, behalve dan in de 22e minuut toen een afstandsschot van Lomm via de lat weer net aan de goede kant van de doellijn het veld in stuiterde. Nadat Jim in de 30e minuut bij een uitbraak hardhandig onderuitgehaald was ('Wordt ie hard van!', aldus zijn vader Sjors), mocht Jeffrey aanleggen voor de vrije trap. De bal zeilde onbereikbaar voor de keeper in de goal: 5-1. Over geluk had onze doelman in de 33e minuut niet te klagen, toen het houtwerk een zesde Lommse treffer voorkwam. Pauze!

RKDSO kwam het snelst uit de startblokken, maar omdat John in de 2e minuut en onze defensiespecialist Roger in de 5e minuut kordaat ingrepen, bleef onze D2 een grotere achterstand bespaard. Toch waren ook zij in de 6e en 7e minuut machteloos bij schoten uit de tweede lijn (6-1 en 7-1). Jammer dat Roger in de 14e minuut bij een reddingsactie geblesseerd raakte en John, wachtend op het fluitje, als aan de grond genageld bleef staan. De scheidsrechter liet echter doorspelen en de 8-1 het logische gevolg. Vier minuten later viel niet alleen John ongelukkig bij een reddingspoging, maar ook de 9-1 en moest ook hij de kant opzoeken. Zijn vervanger Jim moest nog een aantal keren reddend optreden; tegen het schot vanaf links in de 26e minuut was ook hij kansloos (10-1). Vermeldenswaardig zijn verder nog het schot vanaf de 16-meterlijn van Tom dat net nog door de lange keeper uit de rechterbovenhoek geplukt kon worden en de knappe reddingen van Jeffrey en Roger in de 31e en de 36e minuut. Kort daarvoor moest ook Martijn geblesseerd het strijdperk verlaten. Het pittige potje was ten einde.

Verliezen met dubbele cijfers is nooit leuk en dit hadden jullie vandaag ook niet verdiend. Er was genoeg strijd te zien, maar het grote veld was zeker voor de nieuwelingen moeilijk te belopen en het kunstje om de buitenspelval te hanteren had nog niet iedereen onder de knie. Volgende week zaterdag komt HRC'27 D1 in Bergen op bezoek. Die oefenden precies een jaar geleden ook tegen Montagnards D2. We zullen maar niet zeggen wat toen de uitslag was ... . Succes, jongens!!

TOPSCORER NA 1 COMPETITIEWEDSTRIJD	DOELPUNTEN
1. Jeffrey van Mierlo	1

*MONTAGNARDS*	*D2-DAGBOEK*
*NAJAARSCOMPETITIE*	*SEIZOEN 2003-2004*

13-12-03: Montagnards D2 - RKDEV D1	1-9	11-10-03: Swolgense Boys D1 - Montagnards D2	4-0
06-12-03: Montagnards D2 - SVOC D1	1-5	05-10-03: Montagnards D2 - Volharding D2	0-7
22-11-03: Montagnards D2 - Achates D1	1-6	20-09-03: Astrantia D1 - Montagnards D2	4-0
15-11-03: Vitesse D2 - Montagnards D2	8-2	13-09-03: Montagnards D2 - HRC D1	0-3
08-11-03: Montagnards D2 - Milsbeek D1	2-1	06-09-03: RKDSO D1 - Montagnards D2	10-1
01-11-03: Leunen D2 - Montagnards D2	0-1	30-08-03: Zwaluwentoernooi te Gennep	4e

*	30-08-03		Beker / ZJA
1	06-09-03 (wd 1`)	11.15 uur	RKDSO D1	- Montagnards D2
2	13-09-03 (wd 2)	12.30 uur	Montagnards D2	- HRC'27 D1
3	20-09-03 (wd 3)	11.00 uur	Astrantia D1	- Montagnards D2
*	27-09-03		4 x 4 (1e ronde)
4	04-10-03 (wd 5)	12.30 uur	Montagnards D2	- Volharding D2
5	11-10-03 (wd 6)	11.00 uur	Swolgense Boys D1CO	- Montagnards D2
*	18-10-03		Beker / Inhaal
*	25-10-03		4 x 4 (2e ronde - n.v.t.)
6	01-11-03 (wd 8)	12.45 uur	Leunen D2	- Montagnards D2
7	08-11-03 (wd 9)	12.30 uur	Montagnards D2	- Milsbeek D1
8	15-11-03 (wd 10)	13.00 uur	Vitesse'08 D2	- Montagnards D2
9	22-11-03 (wd 11)	12.30 uur	Montagnards D2	- Achates RKOSV D1
*	29-11-03		Beker / Inhaal
10	06-12-03 (wd 7)	12.30 uur	Montagnards D2	- SVOC'01 D1
11	13-12-03 (wd 4)	11.30 uur	RKDEV D1	- Montagnards D2
*	20-12-03		Beker / Inhaal

	Boven: Remy Emons, Roger Dahlmans, Ramon Swertz,, Martijn Emons, Lars Raafs, John Raafs, Michael Tieland, Ricardo van Enckevort en Jacqueline Theunissen;
	Onder: Gosse Haga, Tom Dentener, Wout Stroeken, Jim van Laarhoven, Julien Reijnen, Jeffrey van Mierlo, Jaap Verijdt en Nick van de Venn (afwezig: Björn Swertz).

Naam	Nieuw	Oud
Roger Dahlmans	D2	D2
Tom Dentener	D2	D2
Martijn Emons	D2	E1
Ricardo van Enckevort	D2	?
Gosse Haga	D2	D2
Jim van Laarhoven	D2	E1
Jeffrey van Mierlo	D2	E1
Lars Raafs	D2	E2
Julien Reijnen	D2	E1
Wout Stroeken	D2	E2
Ramon Swertz	D2	?
Michael Tieland	D2	E1
Nick van de Venn	D2	D2
Jaap Verijdt	D2	?
John Verrijdt	D2	D2
Remi Emons (trainer)	D2	E1